اشتوتگارت مدتهاست که تلاش میکند فراتر از هویت شناختهشدهاش، یعنی اسطوره ۹۱۱، یک «سطح تازه» بسازد. رونمایی رسمی در نیویورک بار دیگر نشان داد که شرکت آلمانی، با عبور از مسیرهای از پیش تعیینشده، برنامهای نو را در دستور کار گذاشته است. مدیران ارشد پورشه اعلام کردهاند که روند توسعه پلتفرم مخصوصِ این سوپراسپرت جدید، از همین حالا آغاز شده و قرار نیست در حد یک ایده باقی بماند.
Mission S دوباره به ریشههای طراحی پورشه نزدیک شد

طراحی بدنه Mission S زیر نظر توبیاس زولمان طی بازهای کوتاه و فشرده، تنها در مدت ۸ ماه شکل گرفته است؛ یعنی از همان ابتدا قرار نبوده صرفاً یک کانسپت صرف باشد. خطوط و فرمهای بیرونی، ارجاعهای روشن و هدفمند به مجموعهای از مدلهای افسانهای میدهند؛ از کاررا جیتی گرفته تا پورشه 911 GT1 و حتی ردپای سقف پورشه ۹۵۹. در جلو، گلگیرهای موسوم به «اژدری» در جایگاهی بالاتر از کاپوت قرار گرفتهاند تا تسلط راننده بر وضعیت چرخها بیشتر شود. در نمای عقب نیز مجموعهای تهاجمی از عناصر آیرودینامیکی دیده میشود: دیفیوزر برجسته، بال متحرک و چراغهای باریکِ دو بخشی؛ ضمن اینکه فن خنککنندهای با الهام از ۹۱۷ نیز به چشم میآید و حس مهندسیِ دقیق را تقویت میکند.
کابین پورشه Mission S نیز همان رویکرد «بازگشت به جوهره» را در قالبی مینیمال و کاملاً رانندهمحور دنبال میکند. طراحی داخلی با الهام از مدلهای کلاسیک ۳۵۶ و ۵۵۰ اسپایدر شکل گرفته و بهجای شلوغی، بر خوانایی و تمرکز تاکید دارد. پنل مقابل راننده شامل پنج آمپر دایرهای است که در قلب آنها دورسنج آنالوگ قرار گرفته؛ اما نکته جذاب اینجاست که چینش این صفحهها بسته به حالت رانندگی میتواند تغییر کند تا تجربه بصری متناسب با شرایط هر لحظه باشد. در مرکز داشبورد خبری از نمایشگر لمسی نیست؛ در عوض راننده میتواند گوشی هوشمند خود را به پایه مخصوص متصل کند و از همان مسیر، تعاملهای لازم را انجام دهد.
قوای محرکه بنزینی و هیبریدی؛ بدون نسخه تمامالکتریکی
در حالی که کانسپت الکتریکی میشن ایکس به خاطر تقاضای پایین بازار کنار گذاشته شد، مدل تازه بر اساس یک معماری منعطف ساخته میشود تا بتواند هم پیشرانههای درونسوز و هم نسخههای هیبریدی را پوشش دهد. میشائیل لایترز در این زمینه تاکید کرده است که برای این پلتفرم اختصاصی، هیچ برنامهای برای عرضه یک نسخه کاملاً برقی وجود ندارد. به بیان دیگر، پورشه مسیر خود را به سمت ترکیبهای موسوم به «دو به یک» (همراستا با حرکت به سمت درونسوزها در کنار فناوریهای کمکی) تنظیم میکند و حتی در ردههای پرچمدار نیز اولویت با پیشرانههای بنزینی خواهد بود. از میان گزینههای محتمل برای این سوپراسپرت، به نظر میرسد موتور هشت سیلندر V8 و همچنین یک پیشرانه تخت هشت سیلندر میتوانند در فهرست بررسی قرار داشته باشند.






