در سال‌های اخیر، صنعت دفاع چین دستاوردهای قابل‌توجهی داشته و توانسته است نظامی‌سازی پیشرفته‌تری را به بازارهای جهانی معرفی کند. جت جنگنده J-10، که توسط شرکت چنگدو طراحی و تولید شده، نمونه‌ای مثال‌زدنی از این پیشرفت به شمار می‌آید. با این حال، جایگاه این جنگنده در داخل و خارج از مرزهای چین تفاوت‌های شگرفی را نمایان می‌سازد که این امر خود نشان‌دهنده یک تناقض قابل‌تأمل می‌باشد.
کاهش تدریجی نقش J-10 در نیروی هوایی چین
در گذشته، جنگنده J-10 به عنوان یکی از ارکان اصلی نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق (PLAAF) شناخته می‌شد، اما حالا با ظهور گسترده جت‌های نسل پنجم مانند چنگدو J-20 و نسخه‌های پیشرفته‌تر جنگنده‌های نسل چهارم، اهمیت آن در حال کاهش است. تمرکز چین بر توسعه قابلیت‌های پنهان‌کاری و هماهنگی شبکه‌ای، نیاز به پلتفرم‌های نوین‌تر را ضروری ساخته که J-10 به تنهایی به‌خوبی نمی‌تواند آن‌ها را پاسخگو باشد. به همین دلیل، ارتش چین به سمت جایگزینی تدریجی ناوگان J-10 خود با جنگنده‌های مدرن‌تر پیش می‌رود.
موفقیت قابل توجه J-10 در بازارهای بین‌المللی
برخلاف اوضاع داخلی، جنگنده J-10 چین در عرصه جهانی با استقبال چشمگیری مواجه شده است. پاکستان یکی از مشتریان برجسته این جنگنده بوده و مدل J-10CE را به منظور تقویت نیروی هوایی خود به‌ویژه در برابر تهدیدات منطقه‌ای خریداری کرده است. این موفقیت در صادرات به دلیل ترکیبی از قیمت مناسب، قابلیت‌های عملیاتی موثر در نبردهای هوایی مدرن و همچنین عدم وجود موانع سیاسی متداول در فروش تسلیحات غربی است. بسیاری از کشورهای در حال توسعه به دنبال گزینه‌های اقتصادی و کارآمد برای نوسازی ناوگان خود هستند و به همین دلیل جنگنده J-10 به‌خوبی این نیازها را برآورده می‌سازد.
تناقض در صادرات و فرسودگی داخلی
این وضعیت متناقض از J-10 چین تصویر جالبی از استراتژی‌های دفاعی و صنعتی این کشور ارائه می‌دهد. چین خود را برای نسل آینده نبردهای هوایی آماده می‌سازد و فناوری‌های پیشرفته‌تری را در هواپیماهایی چون J-20 و J-35 به کار می‌گیرد، در حالی که J-10 به‌عنوان یک راه‌حل اقتصادی و آزموده در دسترس متحدان و شرکایش قرار می‌گیرد. این رویکرد به پکن این امکان را می‌دهد تا نفوذ ژئوپلیتیکی خود را گسترش دهد و در عین حال از سرمایه‌گذاری‌های اولیه خود در توسعه J-10 بهره‌برداری تجاری داشته باشد، حتی اگر این پلتفرم دیگر انتخاب برتر برای نیازهای دفاعی چین نباشد. این موضوع نمونه‌ای بارز از چگونگی مدیریت چرخه عمر محصولات نظامی در یک قدرت جهانی محسوب می‌شود.