این پزشک حتی در نیمه‌های شب به کمک بیماران می‌شتابد
بر اساس گزارش همشهری آنلاین، سیدعباس فاضل هاشمی در سال ۱۳۲۶ به دنیا آمده و به علت سن بالا، این روزها فعالیت پزشکی‌اش کاهش یافته است. با این حال، او به‌شدت بر اهمیت رعایت اصول اخلاقی در پزشکی و لزوم تفکیک درمان از وظایف انسانی پزشک تأکید دارد.
وی در یک گفت‌وگو با همشهری، بر لزوم پایبندی پزشکان به اصول اخلاق حرفه‌ای تأکید ورزیده و بیان می‌کند: «رسیدگی به بیماران نیازمند بدون گرفتن هزینه و فراهم آوردن خدمات درمانی در هر زمان از شبانه‌روز، جزو وظایف معلمی پزشک محسوب می‌شود و نباید آن را به‌عنوان نشانه‌ای از نیکوکاری در نظر گرفت. پزشکان باید از لحاظ فرهنگی و اخلاقی تفاوت‌های آشکاری با دیگر مشاغل داشته باشند؛ اما متأسفانه، این ویژگی در جامعه پزشکی امروزی کمتر مشاهده می‌شود.»
او در مورد تحصیلات و سوابق شغلی خود می‌گوید: «در سال ۱۳۵۱ فارغ‌التحصیل شدم و به شهر سبزوار آمدم. خانواده من حدود یک دهه پیش از آن در این شهر ساکن بودند و من نیز به آنها پیوستم و در اینجا ماندگار شدم.»
فاضل هاشمی در ابتدای شغل خود در درمانگاه هلال احمر مشغول به کار بود و بعدها در سال ۱۳۵۳ به استخدام سازمانی به نام بهداری آموزش درآمد. به گفته وی، این مسیر شغلی‌اش در سال‌های بعد و با تغییرات پس از انقلاب ادامه پیدا کرد.
این پزشک در توضیح دیدگاهش نسبت به حرفه پزشکی، به نقل‌قول‌های پدرش از یکی از استادان قدیمی طب اشاره کرده و می‌گوید: «پدرم از شاگردان یکی از دانش‌آموزان حاج‌ملا بود که تأثیر بسیاری بر حرفه من گذاشت. این پزشک، باوجود دستیابی به مقام اجتماعی و علمی، هرگز از بیماران وجهی نمی‌خواست. البته اگر بیمار به‌دلخواه مبلغی را پرداخت می‌کرد، آن را می‌پذیرفت. پدرم به‌خوبی تعریف می‌کرد که استاد همواره بر این باور بود که نباید از بیمار پولی مطالبه کرد و هر مبلغی که بیمار برای درمان پرداخت می‌کرد، قابل پذیرش بود.»
فاضل هاشمی چنین تصریح می‌کند: «پزشکان نباید شغل خود را تنها یک منبع درآمد اقتصادی تلقی کنند و نباید با بیماران به‌عنوان مشتریان یک مغازه برخورد نمایند. در نظر من، دو چیز باید برای بیمار روشن باشد؛ یکی مبلغی که برای درمان می‌پردازد و دیگری زمان معاینه. بیمار باید امکان تصمیم‌گیری درباره توان مالی خود را داشته باشد و زمان مراجعه نباید فقط به خواست پزشک بستگی داشته باشد. بیماری نمی‌شناسد و ممکن است در هر ساعتی، حتی نیمه‌شب، به وقوع بپیوندد. بنابراین، پزشک نباید به بهانه نامناسب بودن ساعت مراجعه، از معالجه بیمار خودداری کند. در این راستا، من در طول دوران حرفه‌ای‌ام، بارها در ساعات پایانی شب به ملاقات بیماران رفته و بدون درخواست وجه، به معاینه آنها پرداخته‌ام.»