رئیس فدراسیون راگبی: احتمال جریمه تا ۸۰ هزار دلار و چند سال تعلیق
ساعت 24 - حسینی در مورد عدم اعزام تیم ملی راگبی زنان به مسابقات سیریز آسیایی اظهار داشت: قبلا یک نامه به کنفدراسیون آسیا ارسال کردم و استعلام کردم که در صورت عدم اعزام چه عواقبی ممکن است به وجود آید؟ آنها پاسخ دادند که احتمال جریمه‌ی تا ۸۰ هزار دلار وجود دارد.
باشگاه خبرنگاران جوان - ریاست میرمهدی حسینی، رئیس انجمن راگبی ایران و نایب رئیس اول فدراسیون انجمن‌های ورزشی، در خصوص عدم اعزام تیم ملی راگبی زنان به مرحله دوم مسابقات سیریز آسیا (مسابقاتی که در رده بالای آسیا قرار دارد) در کشور سریلانکا، بیان کرد: تیم ملی راگبی زنان ایران با کسب نشان نقره در مسابقات آسیایی ترافی، که نخستین بار در تاریخ راگبی زنان ایران روی داد، موفق به کسب سهمیه‌ای برای شرکت در مسابقات سیریز آسیا شد که در آن، بهترین‌های آسیا به رقابت می‌پردازند. مرحله اول این مسابقات در شانگهای برگزار شد و بازی آخر به دلیل بارش باران لغو گردید و مقرر بود در مرحله دوم این بازی‌ها برگزار شود، اما متاسفانه تیم ملی راگبی زنان به این مرحله اعزام نشد.
او ادامه داد: من نمی‌دانم دلیل عدم اعزام تیم ما چه بوده است. به نظر می‌رسد فدراسیون انجمن‌های ورزشی درخواستی برای اعزام از وزارت ورزش ارسال نکرده باشد تا مجوز شورای برون مرزی اخذ شود، یا شاید این درخواست در شورا رد شده است. من هم به فدراسیون نامه‌ای ارسال کردم، اما جواب مشخصی دریافت نکردم. به عنوان نایب رئیس اول و عضو هیئت رئیسه فدراسیون، چرا باید از چنین موضوع مهمی بی‌خبر باشم؟ اگر در همان ابتدا با من به طور شفاف صحبت کرده بودند، می‌توانستم مکاتبات بهتری با قاره آسیا داشته باشم. کنفدراسیون راگبی آسیا با من نامه‌ای ارسال کرد که در آن تصریح شده است به دلیل المپیکی بودن این رشته و ضرورت حاکمیت مستقل، تنها انجمن راگبی را به رسمیت می‌شناسند و فدراسیون انجمن‌های ورزشی را به حساب نمی‌آورند. ما در این وضعیت دچار سردرگمی شدیدی شده‌ایم. از دیالوگ‌هایی که به تازگی با آسیا داشتیم، به نظر می‌رسد ممکن است راگبی ایران با جریمه مواجه شود. وزیر ورزش بارها اعلام کرده که تیم‌های بانوان در اولویت هستند؛ حالا تیم ملی بانوان برای نخستین بار موفق به کسب سهمیه حضور در مسابقات سطح یک آسیا شده بودند و قبل‌تر نیز در مسابقات آسیایی ترافی نقره‌ای را کسب کرده بودند. اگر مسیرها بسته و پروازها ناممکن بود، چگونه تیم‌های پاراآسیایی و مسابقات روستایی در بریکس توانستند اعزام شوند؟ اگر مشکل مالی وجود دارد، وزارت ورزش و فدراسیون انجمن‌های ورزشی باید این موضوع را به ما اعلام می‌کردند. اگر پول وجود نداشت، اساساً نباید تیم ملی را به مرحله اول اعزام می‌کردند. اگر به مرحله اول نمی‌رفتیم، می‌توانستیم به آسیا اعلام کنیم که به دلیل مشکلات نمی‌توانیم شرکت کنیم. بعد از جنگ تنها ۲۰ روز اردو داشتیم و می‌دانستیم که در مرحله اول به موفقیت نخواهیم رسید، اما در مرحله دوم می‌توانستیم نتیجه بهتری بگیریم که متاسفانه تیم اعزام نشد.
رئیس انجمن راگبی تاکید کرد: این موضوع به طور قطع منجر به جریمه ما خواهد شد چرا که در مسابقات سطح یک آسیا اختلال ایجاد کردیم و برنامه مرحله دوم مسابقات را مختل کردیم. چون فدراسیون انجمن‌های ورزشی به ما اعلام کرده بود که اعزام نخواهیم شد، من پیش از این به آسیا نامه‌ای ارسال نموده و پرسیدم اگر اعزام نشویم، چه پیامدی خواهد داشت؟ پاسخ‌شان این بود که احتمالاً جریمه‌ای تا سقف ۸۰ هزار دلار خواهید داشت و ممکن است با محرومیت و تعلیق چند ساله نیز مواجه شوید و عضویت شما نیز ممکن است لغو گردد.
حسینی ادامه داد: لیگ جهانی والیبال نیز به صورت چند مرحله‌ای برگزار می‌شود و این به دلیل استفاده تیم‌ها از مزایای میزبانی است. این مسابقات ۲ تا ۳ مرحله دارند و نمی‌توان تیمی را از مراحل بعدی حذف کرد. آیا می‌توان یک مرحله والیبال را برگزار کرد و مرحله بعدی را لغو کرد؟ با این کار، حیثیت ورزش ایران دچار آسیب می‌شود. اکنون باید پرسید چه کسی پاسخگوی این ورزشکاران باشد که تمرینات خود را رها کرده و به تیم ملی پیوسته‌اند. آنها برای تمرینات سخت کوشیده‌اند و حالا به اعزام نمی‌رسند. راگبی در حال حاضر زمین ندارد. ما بارها اعلام کردیم که رشته‌ای المپیکی هستیم و به عنوان هموطنان شما حق داریم یک زمین داشته باشیم. چرا به راگبی زمین اختصاص نمی‌دهید؟ ما نیازمند یک پاسخ روشن هستیم! آیا شرکت توسعه و تجهیز به اندازه کافی امکانات دارد؟ آیا می‌دانید که در اختیار داشتن زمین نه تنها باعث رشد رشته المپیکی خواهد شد، بلکه هزینه‌های فدراسیون را نیز کاهش می‌دهد؟ این موضوع به نفع همه است.
رئیس انجمن راگبی در پایان گفت: راگبی یک رشته المپیکی است و در بازی‌های آسیایی نیز موفق به کسب مدال شده است. امیدوارم که وزیر ورزش به این مسائل با جدیت بیشتری رسیدگی کند. سوال من از خانم فریبا محمدیان، معاون محترم بانوان وزیر که به دقت پیگیر امور بانوان هستند این است که چرا تیم راگبی زنان اعزام نشد؟ آیا اطلاعاتی در این خصوص دارند؟ اگر مشکل مالی مطرح است، پس نباید تیم را به مرحله اول هم اعزام می‌کردید. اگر مشکل پروازها وجود دارد، پس چرا سایر رشته‌ها به مسابقات اعزام می‌شوند؟ مسابقات در سریلانکا برگزار می‌شد و ما می‌توانستیم از عمان یا ترکیه به این مسابقات برویم. پرواز به سوی ترکیه که وجود دارد؛ شاید هم در جریان این امور نیستند.
او ادامه داد: من نمی‌دانم دلیل عدم اعزام تیم ما چه بوده است. به نظر می‌رسد فدراسیون انجمن‌های ورزشی درخواستی برای اعزام از وزارت ورزش ارسال نکرده باشد تا مجوز شورای برون مرزی اخذ شود، یا شاید این درخواست در شورا رد شده است. من هم به فدراسیون نامه‌ای ارسال کردم، اما جواب مشخصی دریافت نکردم. به عنوان نایب رئیس اول و عضو هیئت رئیسه فدراسیون، چرا باید از چنین موضوع مهمی بی‌خبر باشم؟ اگر در همان ابتدا با من به طور شفاف صحبت کرده بودند، می‌توانستم مکاتبات بهتری با قاره آسیا داشته باشم. کنفدراسیون راگبی آسیا با من نامه‌ای ارسال کرد که در آن تصریح شده است به دلیل المپیکی بودن این رشته و ضرورت حاکمیت مستقل، تنها انجمن راگبی را به رسمیت می‌شناسند و فدراسیون انجمن‌های ورزشی را به حساب نمی‌آورند. ما در این وضعیت دچار سردرگمی شدیدی شده‌ایم. از دیالوگ‌هایی که به تازگی با آسیا داشتیم، به نظر می‌رسد ممکن است راگبی ایران با جریمه مواجه شود. وزیر ورزش بارها اعلام کرده که تیم‌های بانوان در اولویت هستند؛ حالا تیم ملی بانوان برای نخستین بار موفق به کسب سهمیه حضور در مسابقات سطح یک آسیا شده بودند و قبل‌تر نیز در مسابقات آسیایی ترافی نقره‌ای را کسب کرده بودند. اگر مسیرها بسته و پروازها ناممکن بود، چگونه تیم‌های پاراآسیایی و مسابقات روستایی در بریکس توانستند اعزام شوند؟ اگر مشکل مالی وجود دارد، وزارت ورزش و فدراسیون انجمن‌های ورزشی باید این موضوع را به ما اعلام می‌کردند. اگر پول وجود نداشت، اساساً نباید تیم ملی را به مرحله اول اعزام می‌کردند. اگر به مرحله اول نمی‌رفتیم، می‌توانستیم به آسیا اعلام کنیم که به دلیل مشکلات نمی‌توانیم شرکت کنیم. بعد از جنگ تنها ۲۰ روز اردو داشتیم و می‌دانستیم که در مرحله اول به موفقیت نخواهیم رسید، اما در مرحله دوم می‌توانستیم نتیجه بهتری بگیریم که متاسفانه تیم اعزام نشد.
رئیس انجمن راگبی تاکید کرد: این موضوع به طور قطع منجر به جریمه ما خواهد شد چرا که در مسابقات سطح یک آسیا اختلال ایجاد کردیم و برنامه مرحله دوم مسابقات را مختل کردیم. چون فدراسیون انجمن‌های ورزشی به ما اعلام کرده بود که اعزام نخواهیم شد، من پیش از این به آسیا نامه‌ای ارسال نموده و پرسیدم اگر اعزام نشویم، چه پیامدی خواهد داشت؟ پاسخ‌شان این بود که احتمالاً جریمه‌ای تا سقف ۸۰ هزار دلار خواهید داشت و ممکن است با محرومیت و تعلیق چند ساله نیز مواجه شوید و عضویت شما نیز ممکن است لغو گردد.
حسینی ادامه داد: لیگ جهانی والیبال نیز به صورت چند مرحله‌ای برگزار می‌شود و این به دلیل استفاده تیم‌ها از مزایای میزبانی است. این مسابقات ۲ تا ۳ مرحله دارند و نمی‌توان تیمی را از مراحل بعدی حذف کرد. آیا می‌توان یک مرحله والیبال را برگزار کرد و مرحله بعدی را لغو کرد؟ با این کار، حیثیت ورزش ایران دچار آسیب می‌شود. اکنون باید پرسید چه کسی پاسخگوی این ورزشکاران باشد که تمرینات خود را رها کرده و به تیم ملی پیوسته‌اند. آنها برای تمرینات سخت کوشیده‌اند و حالا به اعزام نمی‌رسند. راگبی در حال حاضر زمین ندارد. ما بارها اعلام کردیم که رشته‌ای المپیکی هستیم و به عنوان هموطنان شما حق داریم یک زمین داشته باشیم. چرا به راگبی زمین اختصاص نمی‌دهید؟ ما نیازمند یک پاسخ روشن هستیم! آیا شرکت توسعه و تجهیز به اندازه کافی امکانات دارد؟ آیا می‌دانید که در اختیار داشتن زمین نه تنها باعث رشد رشته المپیکی خواهد شد، بلکه هزینه‌های فدراسیون را نیز کاهش می‌دهد؟ این موضوع به نفع همه است.
رئیس انجمن راگبی در پایان گفت: راگبی یک رشته المپیکی است و در بازی‌های آسیایی نیز موفق به کسب مدال شده است. امیدوارم که وزیر ورزش به این مسائل با جدیت بیشتری رسیدگی کند. سوال من از خانم فریبا محمدیان، معاون محترم بانوان وزیر که به دقت پیگیر امور بانوان هستند این است که چرا تیم راگبی زنان اعزام نشد؟ آیا اطلاعاتی در این خصوص دارند؟ اگر مشکل مالی مطرح است، پس نباید تیم را به مرحله اول هم اعزام می‌کردید. اگر مشکل پروازها وجود دارد، پس چرا سایر رشته‌ها به مسابقات اعزام می‌شوند؟ مسابقات در سریلانکا برگزار می‌شد و ما می‌توانستیم از عمان یا ترکیه به این مسابقات برویم. پرواز به سوی ترکیه که وجود دارد؛ شاید هم در جریان این امور نیستند.