پای مصنوعی زامبی برای جذب سفرهماهیها؛ آزمایشی غیرمتعارف در سواحل کالیفرنیا
به نقل از نشریه نشنال جئوگرافیک، گرمایش آب اقیانوس آرام ناشی از پدیده النینو، تعداد بیشتری از سفرهماهیها را به سواحل کالیفرنیا سوق داده است. این تقارن میان این موجودات و ازدحام گردشگران در آبهای گرم، منجر به افزایش موارد نیشزدگی آنها شده است. از آغاز سال ۲۰۲۶ تا کنون، در دو ساحل بولسا چیکا و هانتینگتون، آمار نیشها از مرز ۳٬۵۰۰ مورد فراتر رفته که تقریباً دو برابر آمار ثبتشده در سال ۲۰۲۵ به حساب میآید.
تحقیقات انجامشده توسط دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در لانگبیچ بهمنظور درک بهتر این پدیده، به مطالعه رفتار سفرهماهیهای گرد میپردازد. این گونه به آبهای گرم و آرام علاقهمند است و اغلب در زیر ماسهها پنهان میشود. دانشمندان نگرانند که دمای بالای آب، نهتنها نسل این موجودات را افزایش دهد بلکه سرعت حرکات ضربهای آنها را نیز بیشتر کند.
آزمایش با پای مصنوعی
تیمی از پژوهشگران آزمایشگاه STABB برای سنجش قدرت و سرعت ضربات سفرهماهیها از دوربینهای پرسرعت و یک پای مصنوعی سیلیکونی استفاده میکنند که به یک چوب متصل شده است. این پای مصنوعی به آرامی به سمت سفرهماهی پنهانشده در زیر ماسه پایین میآید تا واکنش آن را ثبت کند. طراحی این پای مصنوعی به شکلی است که شباهتهایی با پاهای زامبی دارد و از فروشگاههای مخصوص هالووین تهیه شده است.
این پژوهشگران در حال مقایسه واکنش سفرهماهیها در آبهایی با دماهای ۱۲ تا ۱۳ درجه سانتیگراد و همچنین ۲۰ تا ۲۲ درجه سانتیگراد هستند. نتایج اولیه نشان میدهد که در دماهای بالاتر، انقباض سریعتر عضلات ممکن است به شدت ضربههای آنها منجر شود؛ اما برای تأیید این نظریه نیازمند آزمایشهای بیشتری هستند.
زمانی که سفرهماهیها احساس خطر میکنند، دم خود را با حرکتی قوسی به سمت مهاجمان ارسال میکنند و خار آنها میتواند پوست را دچار آسیب کند. غلاف اطراف خار نیز حاوی سم است که به زخم نفوذ میکند. تجربه درد ناشی از این آسیب گاهی به نیش زنبور شباهت دارد و در برخی موارد حتی شدیدتر است. یکی از روشهای رایج برای کاهش درد، قرار دادن محل آسیبدیده در آب گرم است.
ساخت پوشش محافظ برای موجسواران
این تحقیقات بهمنظور درک رفتار سفرهماهیها محدود نمیشود. تیمی از دانشمندان در همکاری با شرکتی به نام DragonSkin، در حال توسعه پوششهای محافظ پا برای موجسواران هستند. در آزمایشگاه، آنها ضربههای خار سفرهماهی را به مواد مختلف فشار میدهند تا مشخص شود چه مقدار از سم و خار میتواند از پوشش عبور کند و میزان نیروی لازم برای نفوذ چیست.
این پژوهشگران همچنین به بررسی گزارشهای نجاتغریقها پرداختهاند تا تعیین کنند در کدام نواحی سواحل، آسیبها بیشتر رخ داده است. دادههای اولیه نشان میدهد که احتمال گزیدگی در سواحل ماسهای و نواحی نزدیک به مصب رودخانهها افزایش یافته است؛ هرچند کمبود اطلاعات دقیق درباره تعداد افرادی که بهطور همزمان از سواحل استفاده میکنند، تحلیل خطر را دشوار میسازد.
تا زمانی که پوششهای محافظ به مرحله اجرای عملی برسند، دانشمندان یک روش ساده را پیشنهاد میکنند: در هنگام راه رفتن در آبهای کمعمق، پاها را به آرامی روی ماسه بکشید و قدمهای کوچکی بردارید. این حرکت که به «راهرفتن لغزشی سفرهماهی» معروف است، ماسه اطراف موجود پنهانشده را به حرکت درمیآورد و به سفرهماهی این امکان را میدهد که قبل از تماس پا، خود را دور کند.