انجمن حمایت از بیماران سرطانی رامسر به دفتر مستقل دست یافت | هدیهای ماندگار از خانواده حلاجیان برای بیماران سرطانی
به نقل از همشهری آنلاین، مدیرعامل انجمن پشتیبانی از بیماران سرطانی شهرستان رامسر در استان مازندران، که همسر مرحوم ناصر حلاجیان بوده است، به مشکلات مالی بیماران مبتلا به سرطان اشاره کرده و میگوید: «زمانی که مسئولیت بیمارستان را بر عهده داشتم، بهخوبی با چالشهای این بیماران آشنا شدم و شاهد بودم که هزینههای درمان برای بسیاری از آنها بسیار بالاست و اکثریت عظیمی از بیماران قادر به تأمین این هزینهها نیستند. این مسئله من را بر آن داشت تا به تأسیس مرکزی خیریه برای حمایت از بیماران سرطانی بیندیشم.»
خدیجه داوطلب ادامه میدهد: «در سال ۱۳۸۸، پس از آنکه به دوران بازنشستگی رسیدم، تصمیم گرفتم با افراد تاثیرگذار در شهر و پزشکان مشورت کنم تا مرکزی خیریه برای یاری رساندن به بیماران سرطانی تأسیس شود. در نهایت در سال ۱۳۹۲، با کمک تعدادی از خیرین و پزشکان، این انجمن را تأسیس کردیم. در آغاز کار، با معضل تأمین مکان برای فعالیتهای انجمن مواجه بودیم، اما در همان سال مجوز فعالیت انجمن را بهدست آوردیم.»
مدیرعامل انجمن حمایت از بیماران سرطانی شهرستان رامسر در مورد چگونگی کسب یک دفتر مستقل توضیح میدهد: «در آن زمان درباره مسئله محل فعالیت انجمن با همسرم گفتوگو کردم. همسرم، که روحش شاد، یک واحد آپارتمان در مرکز شهر در اختیار داشت که آن را به انجمن اهدا کرد. از نیمه دوم سال ۹۲، این واحد به مکانی برای فعالیتهای انجمن تبدیل شد و تمامی هزینههای مربوط به آن، از جمله برگزاری جلسات، به تأمین مالی همسرم سپرده میشد تا کمکهای مردمی به طور کامل صرف امور بیماران شود. بهتدریج دریابیم که فضای موجود برای برگزاری همایشها، جلسات و انجام هماهنگیها ناکافی است. به همین خاطر، این موضوع را با همسرم مطرح کردم و اشاره کردم که این واحد دیگر توان پاسخگویی به نیازهای انجمن را ندارد.»
داوطلب همچنین میافزاید: «متاسفانه همسرم در طی پاندمی کرونا به این بیماری مبتلا شد و جان خود را از دست داد. او همواره در فعالیتهای خیرخواهانه و کمک به توسعه شهر نقشآفرین بود و از حامیان ثابت انجمن به شمار میرفت. با توجه به نیاز انجمن به فضایی بزرگتر، اقدام به آمادهسازی ساختمانی مناسب برای این منظور کردم. پس از ساخت و تجهیز بنا، به تأمین ملزومات اداری پرداختم. بخش زیادی از هزینههای مربوط به تجهیزات از جمله کولر، تلویزیون، میز، صندلی و وسایل پذیرایی را نیز با هزینه شخصی تأمین کردم. سرانجام، این مکان را به طور کامل تجهیز کرده و کلید آن را برای استفاده انجمن در اختیار مسئولان مربوطه قرار دادم. امیدوارم خداوند این کار را مورد قبول قرار دهد.»
داوطلب با اشاره به فعالیتهای انجمن در حمایت از بیماران سرطانی میگوید: «میتوان فعالیت این انجمن را از نظر هدف و نوع حمایتها با خدمات مؤسسات خیریهای مانند محک مقایسه کرد، هرچند که دامنه فعالیت ما به دلیل موقعیت در یک شهرستان محدودتر است. ما نیز بیمارانی داریم که برای تأمین هزینههای درمان، جراحیهای متعدد و سایر هزینههای سخت بیماری به یاری نیاز دارند. برخی از این بیماران در گذشته از حمایتهای بازاریان و خیرین بهرهمند بودند، اما با توجه به هزینههای بالای درمان، استمرار این حمایتها دشوار شده است.»