مدیریت مؤثر تفاوتها به منظور تقویت پویایی اجتماعی و تبدیل خیابان به میدان همبستگی ملی
«محمد عطریانفر» در روز جمعه، در مصاحبهای که با خبرنگار سیاسی ایرنا داشت، به سوالی پیرامون دلیلی که رئیسجمهور مردم و انسجام ملی را جزئی از توان دفاعی کشور میداند، پاسخ داد. وی بیان کرد: نکتهای که پزشکیان به آن اشاره کرده، بهطور منطقی در راستای نظریه قدرت مدرن قابل تحلیل است. قدرت دفاعی یک کشور تنها به تجهیزات نظامی، توان تسلیحاتی و ظرفیتهای امنیتی اش محدود نمیشود. در واقع، میزان همکاری مردم، اعتماد عمومی و انسجام ملی نقش محوری در تقویت امنیت ملی را ایفا میکنند. تأکید رئیسجمهور بر مردم و همبستگی ملی بهعنوان بخشی از قدرت دفاعی کشور، نشاندهنده درک ابعاد اجتماعی و مردمی امنیت است.
این فعال اصلاحطلب بیان داشت: اگر بتوانیم در این شرایط دشوار فعلی، اختلافات خود را مدیریت کرده و به تفاهمی درباره منافع مشترک برسیم، در مواجهه با بحرانها توان بیشتری خواهیم داشت.
عطریانفر اعلام کرد: البته سوال اساسی این است که چگونه میتوان این سرمایه اجتماعی مردم را تقویت کرده و ارتباطی مداوم میان اعتماد عمومی، رضایت مردم و قدرت دفاعی کشور برقرار نمود.
وی در ادامه به این پرسش که چگونه میتوان خیابان را به محلی برای انسجام ملی تبدیل کرد، پاسخ داد: خیابان در زمانه امروز معنای خاصی یافته و خارج از یک فضای فیزیکی، به بخشی از زندگی سیاسی و اجتماعی شهروندان بدل شده است.
عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی تأکید کرد: خیابان هماکنون به محل بیان مطالبات، ابراز نظرها و تعامل میان گروههای گوناگون مردم تبدیل شده است. این فضا میتواند بستر مناسبی برای تقویت همبستگی ملی و احساس تعلق مشترک فراهم آورد، به شرط آنکه تبدیل به مکانی برای مناقشه نشود و امکان مشارکت مسالمتآمیز شهروندان با دیدگاهها و سلایق مختلف در آن ممکن گردد. خیابان باید نمایانگر پذیرفتن تنوع، احترام متقابل و توجه به منافع عمومی باشد.
عطریانفر تصریح کرد: نقش تشکلهای مدنی و فعالان اجتماعی در ایجاد فضایی برای گفتوگو از اهمیت ویژهای برخوردار است. واقعاً میتوان از ظرفیت اجتماعی مردم برای تقویت همبستگی ملی بهرهبرداری کرده و از تبدیل اختلافها به تقابل و شکاف اجتماعی جلوگیری کرد.
این فعال سیاسی اصلاحطلب بر اهمیت نقش احزاب، تشکلها و نخبگان در تقویت یا تضعیف همبستگی ملی تأکید نمود و گفت: احزاب، تشکلهای سیاسی و نخبگان فکری و اجتماعی از جمله بازیگران کلیدی هستند که میتوانند در جهتدهی افکار عمومی و تقویت یا تضعیف همبستگی ملی تأثیرگذار باشند.
عطریانفر ادامه داد: این گروهها با دستیابی به ظرفیتهای تحلیلی، گفتوگو و ارتباط با اقشار مختلف جامعه، میتوانند اختلاف نظرها را به فرصتی برای درک متقابل و ارائه راهحل تبدیل کنند.
وی خاطرنشان کرد: مسئولیت این افراد بهویژه در شرایط حساس کنونی کشور، فراتر از بیان مواضع سیاسی و رقابتهای گروهی است؛ آنان باید از منافع عمومی دفاع کرده و به افزایش اعتماد میان مردم و نهادهای مسئول کمک نمایند.
عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی تأکید کرد: تحقق این مسئولیت نیازمند بهرسمیت شناختن حق انتقاد و آزادی بیان نیز میباشد. احزاب و نخبگان میتوانند با حفظ هویت و استقلال سیاسی، در راستای تقویت انسجام ملی و کاهش تنشهای اجتماعی با مسؤولیت عمل کنند.
عطریانفر در خصوص نحوه جلوگیری از دوقطبیسازی جامعه در شرایط تهدید خارجی، گفت: حفظ همبستگی اجتماعی در شرایط تهدیدات خارجی اهمیت بسیاری دارد. یک جامعه متنوع بهطور طبیعی دارای دیدگاهها و خواستههای مختلف میباشد و مدیریت هوشمند این تفاوتها منجر به پویایی بیشتر سیاسی و اجتماعی میشود.
وی افزود: اختلاف نظر نباید به تقابل هویتی تبدیل گردد و گروههای مختلف باید یکدیگر را بهعنوان رقبای سالم ببینند نه دشمنان. مسئولان و فعالان سیاسی باید با تأکید بر منافع مشترک و احترام به حقوق شهروندان، از ادبیات تنشزا پرهیز کرده و زمینهساز گفتوگوی سازنده شوند.
این فعال اصلاحطلب در پاسخ به این سؤال که در شرایط تقابل خارجی، مسئولیت فعالان سیاسی در قبال دقت در گفتار و جلوگیری از انتشار اطلاعات نادرست چیست، اظهار داشت: در زمان تقابل خارجی و در کنار افزایش حساسیت افکار عمومی، هر اظهارات یا خبری که از سوی فعالان سیاسی منتشر شود، میتواند بر برداشت جامعه از تحولات و تصمیمگیریهایشان تأثیرگذار باشد.
عطریانفر ادامه داد: به همین دلیل، دقت در بیان مواضع، تفکیک واقعیت از تحلیل و خودداری از انتشار اطلاعات تأییدنشده، بخشی از مسئولیت حرفهای و اجتماعی کنشگران سیاسی محسوب میشود.
وی اضافه کرد: انتشار شایعات یا اطلاعات نادرست، حتی اگر با نیت آگاهسازی یا دفاع از منافع ملی انجام شود، ممکن است منجر به نگرانی عمومی، تشدید اختلافات و کاهش اعتماد اجتماعی گردد.
عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی یادآور شد: به منظور ارتقاء آگاهی عمومی، باید با شفافیت، پذیرش خطاها و ارجاع به منابع معتبر کار کرد. فعالان سیاسی باید ضمن حفظ حق انتقاد و اطلاعرسانی آزادانه، در گفتار خود دقت و مسئولیتپذیری را رعایت کنند.