۱۲ کشور به‌طور مشترک هر گونه حمله و تهدید به تأسیسات هسته‌ای را رد کردند
براساس گزارش خبرگزاری مهر، دوازده کشور شامل بلاروس، بورکینافاسو، چین، کوبا، اریتره، ایران، نیکاراگوئه، نیجر، پاکستان، روسیه، تاجیکستان و زیمبابوه در هشتاد و یکمین نشست کمیته اول مجمع عمومی سازمان ملل، بیانیه‌ای دوش به دوش یکدیگر در خصوص ممنوعیت هرگونه اقدام نظامی یا تهدید به حمله به تأسیسات و سایت‌های هسته‌ای صادر کردند.
در این بیانیه، این ملت‌ها تأکید کردند که هیچ‌گاه و تحت هیچ شرایطی نباید تأسیسات هسته‌ای که تحت نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار دارند و به هدف‌های صلح‌آمیز اختصاص یافته‌اند، مورد حمله یا تهدید به تعرض واقع شوند.
«غلامحسین درزی» به عنوان سفیر و کاردار جمهوری اسلامی ایران در نشست کمیته اول مجمع عمومی سازمان ملل، این بیانیه را با هشت بند در جلسه قرائت کرد که به شرح زیر است:
۱- ما بر اهمیت تحقق اهداف کامل و مؤثر آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به ویژه در راستای مأموریت قانونی این نهاد برای گسترش و تسهیل بهره‌برداری از انرژی هسته‌ای در جهت صلح، سلامتی و رفاه در سطح جهانی تأکید می‌کنیم و حقوق کلیه کشورها را برای توسعه پژوهش، تولید و استفاده از انرژی هسته‌ای به منظور مقاصد صلح‌آمیز و بدون تبعیض دوباره تأیید می‌نماییم.
۲- ما به یاد می‌آوریم که قطعنامه ۴۸۷ شورای امنیت سازمان ملل در سال ۱۹۸۱، به شدت بر ضد هرگونه حمله نظامی به تأسیسات هسته‌ای ابراز نارضایتی کرده است. همچنین ما به اسناد مربوط به تصمیمات و قطعنامه‌های کنفرانس عمومی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از جمله GC(۵۳)/DEC/۱۳، GC(XXIX)/RES/۴۴۳، GC(XXIX)/RES/۴۴۴ و GC(XXXIV)/RES/۵۳۳ اشاره می‌کنیم که رویکرد قاطع جامعه بین‌المللی را در مخالفت با حملات یا تهدیدات نسبت به تأسیسات هسته‌ای تحت نظارت آژانس و تعهدات صلح‌آمیز، به وضوح منعکس می‌سازد.
۳- ما تأکید می‌کنیم که حملات یا تهدیدات به سمت تأسیسات هسته‌ای، نقض اصول مندرج در منشور سازمان ملل، قوانین بین‌الملل و اساسنامه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی است و با اهداف و خواسته‌های معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) به طور اساسی در تضاد است.
۴- ما بر این نکته متمرکز می‌شویم که حملات بر روی تأسیسات هسته‌ای می‌تواند اثرات خیلی جدی بر ایمنی و امنیت هسته‌ای بر جای بگذارد و تهدیدی جدی برای یکپارچگی، کارآیی و اعتبار نظام پادمان‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و همچنین ساختار وسیع‌تری که جهانی برای عدم اشاعه سلاح‌های هسته‌ای برنامه‌ریزی شده است، به حساب می‌آید.
۵- ما بر این باوریم که تهدیدات و حملات علیه تأسیسات هسته‌ای می‌تواند به تضعیف استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای و همکاری‌های بین‌المللی منجر شود و ممکن است نتیجه‌ای از انتشار مواد رادیواکتیو با پیامدهای لمحی و شدید در داخل و یا خارج از کشور در پی داشته باشد؛ از جمله پیامدهای جدی برای جمعیت غیرنظامی و آسیب‌های ماندگار به محیط زیست.
۶- ما تأکید می‌کنیم که سکوت در برابر حملات به تأسیسات هسته‌ای که تحت حفاظت قرار دارند، هنجارهای تثبیت‌شده بین‌المللی را تضعیف می‌نماید، اعتماد به سیستم حقوقی بین‌الملل را به خطر می‌اندازد و احتمال عادی‌سازی چنین حملاتی را افزایش می‌دهد.
۷- بنابراین ما دوباره تأکید می‌کنیم که هیچ تأسیسات هسته‌ای نباید هرگز و تحت هیچ شرایطی در معرض حمله یا تهدید به حمله قرار گیرد.
۸- ما از تمامی کشورهای عضو می‌خواهیم که به وضوح و با صراحت علیه هر مورد حمله یا تهدید به حمله به تأسیسات هسته‌ای ابراز مخالفت کنند و در راستای حفظ یکپارچگی و اعتبار سیستم پادمان‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، تقویت امنیت و ایمنی هسته‌ای و حمایت از استفاده‌های صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای و همکاری‌های بین‌المللی، متحد شوند.