سپاسگذارم از منصوریان، نکونام و فرهاد مجیدی

به نقل از "ورزش سه"، جعفر سلمانی، بازیکن سابق استقلال، در این فصل به تیم الطلبه عراق پیوسته است تا زیر نظر علی منصوریان، سرمربی قبلی آبی‌پوشان، مسیر فوتبال خود را در لیگ عراق ادامه دهد. او در آغاز کارش در تیم جدید، شروع درخشانی داشته و با گلزنی و ارسال پاس گل، تبدیل به یکی از چهره‌های برجسته الطلبه شده است. سلمانی به‌علاوه‌ی تجربه‌اش در همکاری با منصوریان، وضعیت فوتبال در عراق، فضای دربی بغداد، مشکلات مالی باشگاه و وضعیت استقلال را به‌دقت زیر نظر دارد. او در گفت‌وگویی با خبرنگار ما از تجربیاتش در عراق، کار با علی منصوریان، شرایط لیگ و آرزوهایش برای بازگشت به تیم ملی صحبت کرده است.

در ادامه، گفت‌وگوی جعفر سلمانی با ورزش سه را می‌خوانید:

* تو در یک بازی حساس گل سه‌امتیازی زدی، مشابه گل‌های سه‌امتیازی که در استقلال به ثمر رساندی. درباره‌ی آن گل توضیح بده.

خدا را شکر می‌کنم که توانستم در این بازی مهم و سرنوشت‌ساز برای تیم و هواداران عزیزمان مفید واقع شوم. گلزنی در دربی همیشه حس و حال خاصی را به همراه دارد، با این حال، مهم‌تر از گل من، کسب سه امتیاز و خوشحالی هواداران الطلبه بود که پس از چهار سال طعم این پیروزی شیرین را چشیدند. در زمان بازی در استقلال هم چندین بار در لحظات حساس گل زدم و به‌خوبی ارزش این گل‌ها را درک می‌کنم. در استقلال آموختم که در بازی‌های بزرگ باید تا آخرین ثانیه تمرکز داشت و از هر تک‌فرصتی بهره‌برداری کرد. خوشبختانه در این بازی نیز تجربه‌ام به کمکم آمد و سهم کوچکی در این پیروزی بزرگ داشتم.

* گل شما ابتدا آفساید اعلام شد و بعد از بررسی VAR مورد تأیید قرار گرفت. می‌توانی آن چند لحظه را توصیف کنی؟

این لحظات برای من و هم‌تیمی‌هایم بسیار پر استرس بود. وقتی کمک‌داور پرچمش را بالا برد، به شدت نگران شدم، زیرا به خوبی می‌دانستم که این گل چه مقدار برای ما اهمیت دارد. دقایقی که داور به بررسی صحنه پرداخت برای من مانند چند ساعت گذشت. پس از تأیید گل به‌عنوان گل سالم، با خوشحالی به سمت نیمکت دویدم تا شادی و هیجان خود را با آن‌ها به اشتراک بگذارم. باید بگویم همان تأخیر در اعلام گل، هیجان و شادی را برای بازیکنان و هوادارانمان چند برابر کرده بود.

* منصوریان، فرهاد مجیدی و جواد نکونام هر سه سابقه مربیگری تو را دارند. تفاوت‌های سبک مدیریتی و رفتاری این سه مربی را چگونه می‌بینی؟

کار کردن با هر یک از این مربیان، تجربه‌های منحصر به فرد خود را دارد و هر کدام نیز سبک مدیریتی و تدابیر tactically خاص خود را دارند. من از هر یک از آن‌ها نکات ارزشمندی آموخته‌ام که در موفقیتم تاثیر زیادی داشته است و برای این دوستی‌ها و آموزش‌ها از آن‌ها سپاسگزارم.

* منصوریان در رختکن چه سبک مربی داشت؟ آیا بیشتر به صورت فنی تمرین می‌دهد یا با صحبت‌های احساسی بازیکنان را آماده می‌کند؟

منصوریان در زمینه فنی نیز قدرتمند عمل می‌کند و تمامی جزئیات تاکتیکی را به ما انتقال می‌دهد، همچنین به‌طور احساسی و پرانرژی با ما صحبت می‌کند. او به‌خوبی می‌داند چطور با کلامش روحیه ما را تقویت کند و انگیزه‌امان برای پیروزی را چندین برابر کند. می‌توان گفت که او تعادل دقیقی میان مسائل فنی و روحی به وجود می‌آورد.

* پیروزی مقابل نیروی هوایی چقدر می‌تواند نگاه‌ها به الطلبه را تغییر دهد؟ آیا اکنون می‌توانید خود را مدعی قهرمانی بدانید؟

این پیروزی برای ما به‌شدت حیاتی بود و نشان‌دهنده قابلیت‌های الطلبه در انجام کارهای بزرگ است. اما همچنان مسیر طولانی در پیش داریم و نمی‌خواهیم به غرور بیفتیم. از طرفی قطعاً برای قهرمانی می‌جنگیم و تمام همت خود را به کار خواهیم برد تا این روند مثبت را ادامه دهیم. اما مهم است که به بازی به بازی پیش برویم و تمام تمرکزمان را بر روی مسابقه آینده معطوف کنیم.

* شرایط مالی بازیکنان الطلبه چگونه است و آیا از مطالبات خود چیزی دریافت کرده‌اند؟

براستی نمی‌توان انکار کرد که وضعیت مالی باشگاه در زمان اخیر دچار دشواری‌هایی شده و عدم پرداخت به‌موقع مطالبات، کار را برای همه‌ی بازیکنان دشوار کرده است. به‌عنوان بازیکن خارجی و دور از کشورم، این موضوع طبیعتاً برای من چالشی بزرگ‌تر محسوب می‌شود. اما باید تأکید کنم که این فقط مشکل من نیست و همه بازیکنان تیم با این مسائل دست‌وپنجه نرم می‌کنند. دیدن تعهد و غیرت بازیکنان در این شرایط بسیار تحسین‌برانگیز است؛ آن‌ها نشان می‌دهند با تمام قوا برای تیم و هوادارانشان می‌جنگند و تمام انرژی خود را صرف می‌کنند. امیدوارم مسئولان باشگاه هر چه زودتر به این مشکلات رسیدگی کنند تا امکان تمرکز هر چه بیشتر بازیکنان بر روی مسابقات و کسب نتایج مطلوب فراهم گردد.

* پیش از سفر به عراق چه تصوری از این لیگ داشتی و پس از گذشت چند ماه این تصور چقدر تغییر کرده است؟

اگر بخواهم صادقانه بگویم، دید من نسبت به لیگ عراق پیش از آمدن، تا حدودی متفاوت بود. اما بعد از چند ماه تجربه بازی در اینجا، دریافت کرده‌ام که این لیگ از لحاظ فنی و بدنی فراتر از آنچه که فکر می‌کردم، سطح بالاتر و رقابتی‌تری دارد. تیم‌ها به‌صورت جدی و با برنامه وارد زمین می‌شوند و رقابت در این لیگ برای هر بازیکنی دشوار است.

* فضای دربی‌های بغداد را با مسابقات بزرگ فوتبال ایران، به‌خصوص دربی تهران، چگونه مقایسه می‌کنی؟

بدون شک، بازی‌های دربی در هر شهر و کشوری شرایط خاص خود را دارند. اما در عراق، با توجه به تاریخچه و هواداران زیاد دو تیم نیروی هوایی و الطلبه، اهمیت این بازی چندین برابر می‌شود. جو ورزشگاه با حضور طرفداران پرشور دو تیم، فوق‌العاده است و از آنجایی که هر دو تیم همواره با روحیه پیروزی به میدان می‌آیند، جذابیت بازی دو چندان می‌شود. تجربه‌ی چنین فضایی برای من واقعاً شگفت‌انگیز و لذت‌بخش است.

* چه ویژگی در لیگ عراق بیشتر از همه تو را شگفت‌زده کرده است؟

وجود بازیکنان باکیفیت و توانمند در این لیگ، چه از لحاظ تکنیک فردی و چه از نظر بدنی، به‌شکلی واقعی سطح بازی‌ها را ارتقاء بخشیده است. در این لیگ مشاهده می‌کنید که تیم‌ها با برنامه‌ریزی دقیق و عزم جدی به میدان می‌آیند و بازیکنان تمام تلاششان را در زمین انجام می‌دهند. در کنار این بازیکنان برجسته، مربیان با تجربه و با آگاهی نیز هدایت تیم‌ها را بر عهده دارند و این ترکیب باعث شده تا هیچ بازی‌ای تسهیل نشود و حتی مقابل تیم‌های میانه جدولی نیز باید با تمام قوا وارد میدان شد. این فضا و رقابت نفس‌گیر موجب می‌شود که پیش‌بینی نتایج بازی‌ها به سادگی امکان‌پذیر نباشد. من هر روز در تلاش برای پیشرفت و بهبود خود هستم.

* درباره استقلال نظرت چیست؟ آیا هنوز بازی‌های آن را دنبال می‌کنی؟

من همیشه نگاه خود را به نتایج استقلال دارم. معتقدم به رغم چالش‌های دشوار و محدودیت‌های نقل‌وانتقالاتی، این تیم در حال حاضر عملکرد بسیار خوبی از خود نشان داده است. آقای بختیاری‌زاده مربی برجسته و با دانشی هستند و آرامششان را به تیم منتقل کرده و بازیکنان نیز تمام توان خود را به کار گرفته‌اند. امیدوارم در ادامه فصل، هم در لیگ برتر ایران و هم در مسابقات آسیایی موفق باشند.

* آیا عملکردت در الطلبه می‌تواند بار دیگر تو را به تیم ملی برساند؟ آیا هنوز به پوشیدن پیراهن ایران فکر می‌کنی؟

من هر روز تلاش می‌کنم که به پیشرفت‌های بیشتری دست یابم و بهترین عملکرد ممکن را از خود نشان دهم. پوشیدن دوباره پیراهن تیم ملی، یقینا یک افتخار بزرگ است و آرزوی هر بازیکن فوتبال به‌شمار می‌رود. البته، تصمیم نهایی درباره این موضوع تنها با سرمربی و اعضای کادر فنی است و من به نظرات آن‌ها احترام می‌گذارم، اما تمام تلاشم را می‌کنم تا با افزایش سطح آمادگی خود و ادامه‌ی موفقیتم، نظر آن‌ها را جذب کنم.