نیکزاد: غیرمنطقی است که یک روستایی زمین داشته باشد اما خانه‌ای نسازد
طبق گزارش ایسنا، علی نیکزاد در مراسم معرفی سیستم دسترسی آسان به اطلاعات طرح‌های هادی روستایی، به بررسی نقش بنیاد مسکن انقلاب اسلامی در تأمین نیازهای مسکونی روستایی پرداخت و اظهار داشت: این نهاد و معاونت‌های عمرانی استانداری‌ها باید در خصوص افزودن زمین به محدوده روستاها و تسهیل شرایط ساخت مسکن همکاری‌های لازم را انجام دهند.
وی تأکید کرد که مانع‌تراشی در فرآیند ساخت مسکن در مناطق روستایی غیرقابل قبول است و افزود: از آنجایی که بنیاد مسکن در تهیه و اجرای طرح‌های هادی و معاونت‌های عمرانی نیز مسئولیت تصمیم‌گیری در خصوص الحاق زمین را دارند، لازم است این ظرفیت‌ها برای برطرف کردن مشکلات مسکن روستاییان به کار گرفته شوند.
نایب‌رئیس مجلس با اشاره به ضرورت تأمین تسهیلات لازم توسط دولت برای ساخت مسکن روستایی خاطرنشان کرد: اگر قصد داریم برای خانواده‌ها در روستا یک واحد مسکونی با متراژ ۶۰ متر بسازیم، باید وام‌های ضروری در اختیار آنها قرار گیرد تا افراد با کمترین هزینه بتوانند صاحب خانه شوند.
نیکزاد همچنین بر اهمیت تأمین زمین برای جوانان روستایی و خانواده‌های در آستانه ازدواج تأکید کرد و بیان داشت: چه اشکالی دارد زمین‌هایی با قیمت مناسب در اختیار افرادی قرار گیرد که واقعی به آن نیاز دارند و به دنبال ساخت مسکنی برای خود هستند؟ هدف اصلی باید این باشد که خانوارها در تأمین مسکن دچار مشکل نشوند و شرایط ماندگاری در روستاها برای آنها فراهم گردد.
او باور دارد که مسکن به‌همراه اقتصاد روستایی، از مؤلفه‌های اصلی ماندگاری جمعیت در روستاها محسوب می‌شود. وی ادامه داد: بنیاد مسکن می‌تواند با اجرای دقیق وظایف خود، خدمات ارزنده‌ای به جمعیت روستایی کشور ارائه دهد؛ اما این امر نیاز به همکاری دولت، وزارت کشور، استانداری‌ها و تأمین منابع زمین و تسهیلات ارزان دارد.
نایب‌رئیس مجلس شورای اسلامی همچنین به ظرفیت‌های قانونی موجود برای بهبود وضعیت مسکن روستایی اشاره کرد و گفت: در ماده ۴ قانون جهش تولید مسکن و بند خاص الحاق زمین در برنامه هفتم توسعه، این ظرفیت‌ها به وضوح مشهود است و مجلس از فعالیت‌های بنیاد مسکن در این راستا حمایت می‌کند.
نیکزاد در پایان تأکید کرد: برای اینکه بنیاد مسکن در مأموریت خود برای خانه‌دار کردن روستاییان موفق باشد، باید موانع ساخت مسکن از میان برود؛ انتظار نمی‌رود که خانواده‌ها در روستا بمانند، در حالی که زمین و منابع مالی لازم برای ساخت مسکن در دسترس آنها نباشد.
انتهای پیام