نفتالی بنت؛ از فرماندهی نظامی تا رهبری مخالفان / تندروتر از نتانیاهو در سیاست خارجی: منادی جنگ اسرائیل با قطر و ترکیه
به گزارش خبرآنلاین، نشریه جوئیش کرونیکل در گزارشی تحلیلی پیرامون صف‌آرایی‌های انتخاباتی نوشت که نفتالی بنت، نخست‌وزیر پیشین اسرائیل بار دیگر در کانون توجهات سیاسی قرار گرفته است. او که حیات سیاسی‌اش با چرخش‌های دراماتیک گره خورده، در تلاش است تا با عبور از بحران‌های گذشته، خود را به عنوان اصلی‌ترین جایگزین برای بنیامین نتانیاهو مطرح کند.
اشلی پری، تحلیلگر مسائل سیاسی در یادداشتی پیرامون این چهره نوشت که بنت همواره با غیرقابل‌پیش‌بینی بودن دست‌به‌گریبان بوده است. او در سال ۱۹۷۲ میلادی در حیفا و در خانواده‌ای از مهاجران آمریکایی متولد شد و پیش از ورود به دنیای فناوری، در یگان‌های ویژه ارتش از جمله سایرت متکل و مگلان خدمت کرد.
از یگان‌های ویژه تا ورود به حلقه قدرت
بنت پس از پایان دوران نظامی خود، با تاسیس یک شرکت امنیت سایبری و فروش آن به مبلغ ۱۴۵ میلیون دلار در سال ۲۰۰۵ میلادی، به موفقیتی چشمگیر در عرصه تجارت دست یافت. این موفقیت مالی در کنار پیشینه نظامی و تسلط بر زبان انگلیسی، راه را برای ورود او به دنیای سیاست و جلب نظر رای‌دهندگان هموار کرد.
او بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ میلادی به عنوان رئیس دفتر نتانیاهو که در آن زمان رهبر مخالفان بود، پا به عرصه سیاست ملی گذاشت. با این حال، روابط این دو چهره به سرعت رو به تیرگی نهاد و بنت تصمیم گرفت تا هویت سیاسی مستقلی برای خود بسازد.
این سیاستمدار تازه‌نفس پس از مدتی ریاست بر شورای یشا که نماینده شهرک‌نشینان است، در سال ۲۰۱۲ میلادی رهبری حزب خانه یهودی را بر عهده گرفت. او در انتخابات سال ۲۰۱۳ با کسب ۱۲ کرسی، خود را به عنوان «صدای نسل جدید صهیونیست‌های مذهبی» معرفی کرد و با ترویج لیبرالیسم اقتصادی و حمایت از شهرک‌سازی، مخالفت سرسختانه خود را با تشکیل دولت مستقل فلسطینی اعلام داشت.
ائتلاف‌های شکننده و رسیدن به راس قدرت
مسیر سیاسی بنت در سال‌های بعد با فراز و فرودهای بسیاری همراه بود. او در دسامبر ۲۰۱۸ میلادی حزب خانه یهودی را ترک کرد تا با تاسیس حزب راست نو، رای‌دهندگان مذهبی و سکولار را متحد کند. با این وجود، این حزب در انتخابات آوریل ۲۰۱۹ نتوانست از حد نصاب عبور کند و او در کمال ناباوری از راهیابی به پارلمان بازماند.
اما این پایان کار نبود و او از طریق ائتلاف یامینا به قدرت بازگشت و در نهایت در جایگاه وزارت جنگ قرار گرفت. نقطه عطف حیات سیاسی بنت در پی انتخابات سال ۲۰۲۱ میلادی رقم خورد؛ جایی که او با وجود در اختیار داشتن تنها ۷ کرسی، به لطف قدرت چانه‌زنی بالا موفق شد ائتلافی بی‌سابقه و متناقض را تشکیل دهد.
ائتلاف بنت نتوانسته به بزرگترین نیروی مخالفان تبدیل شود و جایگاه نخست در میان اپوزیسیون اکنون در اختیار حزب یاشار به رهبری گادی آیزنکوت، رئیس پیشین ستاد مشترک ارتش قرار دارد.
بنت با همراهی یائیر لاپید، یکی دیگر از رهبران اپوزیسیون، کابینه‌ای متشکل از احزاب راست، مرکز، چپ و یک حزب عربی را پایه‌گذاری کرد. او بر اساس توافقی چرخشی، در ژوئن ۲۰۲۱ به پست نخست‌وزیری رسید و به ۱۲ سال زمامداری متوالی نتانیاهو پایان داد، اما این ائتلاف به دلیل اختلافات عمیق ایدئولوژیک و ریزش نمایندگان هم‌حزبی او به سرعت فروپاشید.
بازگشت به میدان و تلاش برای ترمیم چهره
بنت پس از انحلال کنست در ژوئن ۲۰۲۲ میلادی، قدرت را به لاپید واگذار کرد و از عرصه رقابت‌ها کناره گرفت. با این وجود، تحولات امنیتی و وقوع جنگ پس از هفتم اکتبر ۲۰۲۳، زمینه را برای بازگشت دوباره او به صحنه سیاسی فراهم کرد و او با انتقاد از عملکرد کابینه در مدیریت جنگ، بار دیگر به تیتر اصلی رسانه‌ها بازگشت.
او در آوریل ۲۰۲۶ میلادی با ادغام حزب جدید خود با حزب یش عتید، ائتلاف «با هم» را پایه‌گذاری کرد. این اقدام یک ضرورت راهبردی برای هر دو سیاستمدار بود تا از هدر رفتن آرای مخالفان جلوگیری کنند. بنت در طول دهه ۲۰۲۰ همواره تلاش کرده تا تصویر خود را از یک راست‌گرای افراطی به چهره‌ای میانه‌رو و جریان‌ساز تعدیل کند.
حضور چهره‌های لیبرالی نظیر کرن ترنر و لیران آویسار بن حورین در ائتلاف جدید او، نشان‌دهنده همین چرخش سیاسی است. با این حال، ائتلاف بنت نتوانسته به بزرگترین نیروی مخالفان تبدیل شود و جایگاه نخست در میان اپوزیسیون اکنون در اختیار حزب یاشار به رهبری گادی آیزنکوت، رئیس پیشین ستاد مشترک ارتش قرار دارد. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد ائتلاف بنت و لاپید با کسب حدود ۱۲ تا ۱۳ کرسی، احتمالاً سومین قدرت بزرگ در کنست آینده خواهد بود.
دکترین تهاجمی و رویای تقابل با همسایگان
با وجود تلاش بنت برای ارائه چهره‌ای میانه‌رو در عرصه داخلی، مواضع او در سیاست خارجی به شدت افراطی و جنگ‌طلبانه است. شبکه خبری الجزیره در گزارشی تحلیلی پیرامون مواضع اپوزیسیون در قبال ایران نوشت که چهره‌های مخالف نتانیاهو رویکردی به مراتب تهاجمی‌تر در سیاست منطقه‌ای دارند.
بنت با انتقاد از توقف درگیری‌ها میان تل‌آویو و تهران که با مداخله دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در ژوئن ۲۰۲۶ رقم خورد، بر لزوم تسلط نظامی کامل بر منطقه تاکید دارد. او معتقد است که سرنگونی و در هم شکستن حاکمیت ایران یک ضرورت انکارناپذیر است و نباید به راه‌حل‌های دیپلماتیک یا توقف تنش‌ها دل بست.
این سیاستمدار راست‌گرا همچنین قطر را یک دشمن آشکار می‌داند و با معرفی ترکیه به عنوان ایران جدید، تقابل نظامی با این عضو کلیدی ناتو را کاملاً اجتناب‌ناپذیر خوانده است. بنت در جمع هواداران خود وعده داده است که در صورت رسیدن به قدرت، ائتلافی از نیروهای به اصطلاح میانه‌رو در منطقه را علیه ایران، قطر و ترکیه سازماندهی خواهد کرد تا با اقدامات پیش‌دستانه و نظامی، نظم خاورمیانه را به نفع تل‌آویو تغییر دهد.
۴۲