رشیدی کوچی اعلام کرده است که توقف فعالیت‌های صنعت خودروسازی در ایران می‌تواند به نفع کشور به میزان ۸۰ میلیارد دلار باشد. او پیشتر نیز به طور مکرر از انحصار حاکم بر بازار خودرو، محدودیت‌های شدید در واردات و حمایت‌های بی‌قید و شرط دولت از خودروسازان داخلی انتقاد کرده است. وی به طور مداوم تأکید دارد که برای ایجاد رقابتی واقعی در بازار خودرو، نیاز است که راه‌های واردات باز شود و امکان حضور خودروهای خارجی فراهم گردد.
از منظر او، حمایت‌های پایدار از صنعت خودرو تنها زمانی قابل توجیه است که به بهبود کارایی، کیفیت محصولات و رضایت مشتریان منجر شود؛ در غیر این صورت، تداوم این حمایت‌ها تنها بار مالی سنگینی را به اقتصادی کشور و مصرف‌کنندگان وارد می‌سازد.
رشیدی کوچی بر این باور است که حمایت‌های بدون قید و شرط از تولیدکنندگان داخلی خودرو، در صورتی که خروجی آن در قالب محصولات رقابتی و مورد پسند مردم مشاهده نشود، نه تنها مسئله صنعت خودرو را حل نکرده، بلکه بار مالی بیشتری بر دوش اقتصاد کشور خواهد گذاشت. در این راستا، ادعای او مبنی بر امکان کسب سود ۸۰ میلیارد دلاری از تعطیلی صنعت خودرو به عنوان نشانه‌ای از هزینه‌های سنگین ساختار کنونی تلقی می‌شود.
در عوض، حامیان صنعت خودروسازی بر این نکته تأکید دارند که این عرصه تنها به تولید خودرو محدود نیست و نقش مهمی در اشتغال مستقیم و غیرمستقیم کشور ایفا می‌کند. به نظر آنان، فعالیت خودروسازان با زنجیره‌ای وسیع از تأمین قطعات و صنایع مرتبط ارتباط دارد و هر گونه تصمیم به توقف یا تغییر بنیادی در فعالیت این صنعت، می‌تواند موجب پیامدهای اجتماعی و اشتغال‌زایی وسیعی شود.
با این حال، کارشناسان اقتصادی بر این عقیده‌اند که رقم ۸۰ میلیارد دلاری ذکرشده توسط رشیدی کوچی، حداقل در شرایط کنونی و بدون ارائه مستندات کافی، بیشتر یک ادعای غیرمستند به نظر می‌رسد و برای بررسی دقیق چنین رقمی، ضروری است جداول تفکیکی محاسبات، دوره زمانی موردنظر و اقلام دقیق هزینه‌ها و مزایا دقیقاً مشخص گردد.