شرافت را نمی‌توان با امتیاز و جام خرید/ شروع یک بدعت خطرناک در فوتبال ایران!
امروز، کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال ایران، نتیجه مسابقه جنجالی میان ملوان و تراکتور در انزلی را منتشر کرد. طبق این رای، نتیجه بازی به نفع ملوان با نتیجه ۰-۳ اعلام شده و به علاوه، دو امتیاز از تیم انزلی‌چی‌ها کسر گردیده است. در حالی که ابتدا شایعاتی مبنی بر احتمال تکرار این مسابقه در زمین بی‌طرف مطرح بود، حالا تیم تراکتور امتیازات این بازی را از دست داده و در پایان هفته دهم، تعداد امتیازاتش به ۲۰ رسیده است.
محمدرضا زنوزی، مالک باشگاه تراکتور، در روز برگزاری این بازی اعلام کرده بود که در صورت صدور حکمی که به نفع این باشگاه نباشد، آن‌ها از لیگ برتر انصراف خواهند داد. اما با این تصمیم کمیته انضباطی، باشگاه تراکتور به شدت به این رای اعتراض کرده و هشدار داده که چنین اقداماتی زمینه‌ساز عادی‌سازی توهین‌ها و فحاشی‌های قومی در ورزشگاه‌های ایران خواهد شد.
آن‌ها همچنین تصریح کردند که این موضوع را از طریق مراجع بین‌المللی پیگیری کرده و به هیچ‌وجه در دفاع از حقوق خود کوتاه نخواهند آمد. در انتها، باشگاه تراکتور با اشاره به اینکه شرافت برای آن‌ها از کسب امتیاز و قهرمانی مهم‌تر است، تأکید کرد که تا روشن شدن تمام جوانب این پرونده، پیگیری‌های خود را از طریق مراجع بین‌المللی ادامه خواهند داد.
در بیانیه باشگاه تراکتور آمده است: کمیته انضباطی با صدور حکم شکست سه بر صفر تراکتور، خطر مدیریتی جدیدی را در فوتبال ایران پایه‌گذاری کرده است؛ حکمی که عملاً به ناهنجاری‌های نظیر توهین و شعارهای قومیتی اعتبار بخشیده و فضای ورزشگاه‌ها را جهت بروز این رفتارها تسهیل می‌کند.
زمانی که تخلفاتی به وضوح محرز هستند و برای آن‌ها مجازات تعیین می‌شود، اما در نهایت، تیم معترض به عنوان بازنده شناخته می‌شود، پیام واضحی به متخلفان ارسال می‌شود که بدون نگرانی از عواقب، می‌توانند به توهین و فحاشی ادامه دهند. آیا نتیجه چنین حکمی جز تضعیف تأثیر قوانین و عادی‌سازی شعارهای قومی در فوتبال ایران خواهد بود؟
۱. رای کمیته انضباطی؛ روشن‌ترین مدرک درباره حوادث ورزشگاه انزلی
رای کمیته انضباطی خود به عنوان روشنتری سند درباره حوادث رخ داده در ورزشگاه انزلی محسوب می‌شود. کسر دو امتیاز از ملوان، جریمه مالی، محدودیت برای حضور تماشاگران و محرومیت یک‌ساله از سرمربی و تعدادی از هواداران، به چه تخلفاتی مربوط می‌شود؟ همانا به توهین‌های وسیع و مستمری که کمیته وقوع آن‌ها را تأیید کرده و واکنش تراکتور نیز به همین دلایل آغاز شده است.
چرا هنگامی که شما خودتان وقوع حوادث ورزشگاه را تأیید کرده‌اید، از ارائه توضیحات در مورد ترک فعل عوامل اجرایی، شامل هیأت فوتبال استان، ناظر و داور مسابقه، غفلت کرده‌اید؟ چرا عملکرد این مسئولان و هر گونه کوتاهی احتمالی آن‌ها در انجام مسئولیت‌هایشان بررسی نشده است؟ چرا این رای تنها متوجه باشگاه‌ها و هواداران شده و تأکید بر مسئولیت عوامل اجرایی مسابقه ندارد؟ آیا افرادی که مسئول کنترل شرایط و مقابله با تخلفات بوده‌اند، نباید در قبال عملکرد خود توضیح دهند؟
۲. تناقض شکاف‌آور در رای؛ تخلفات محرز است اما شرایط برگزاری مسابقه مناسب تشخیص داده شده!
زمانی که تخلفات را تأیید کرده‌اید، چرا باید نتیجه آن به زیان تیم تراکتور باشد؟ چگونه می‌شود که تخلفات در ورزشگاه به اندازه‌ای محرز باشند که مجازات در پی داشته باشند، اما در تعیین مسئولیت برگزاری مسابقه، به شکل تخلفات بی‌توجهی شود؟ چرا هنگام استفاده از تخلفات ملوان در حکم، خود را به عبارت کلی «فراهم بودن شرایط برگزاری» محدود می‌کنید؟
اولین سؤال این است: وقتی کمیته انضباطی این اندازه تخلفات را تأیید کرده، چرا داور و ناظر مسابقه در مورد شیوه برخورد با شرایط و معلوم نبودن علت ادامه پیدا کردن این وضعیت بازخواست نمی‌شوند؟ چرا با وجود شرایط مشکوکی که اکنون در رای رسمی نیز ذکر شده، مسابقه ادامه پیدا کرد و تعطیل نشد؟ مسئولیت داور و ناظر نسبت به چنین شرایطی چه بوده و چرا عملکرد آن‌ها در این رای بررسی نشد؟
بر اساس کدام شواهد و مستندات، شرایط ورزشگاه برای برگزاری مسابقه مناسب فرض شده است؟
فراهم بودن شرایط برگزاری مسابقه تنها با یک عبارت کلی تأیید نمی‌شود. وقتی خود رای به توهین‌های گسترده و ناهنجاری‌های انسانی اشاره کرده است، باید مشخص شود این رفتارها چه زمانی متوقف شده و چه اقدام مؤثری برای بهبود شرایط انجام شده است و مسئولان برگزاری چگونه توانسته‌اند شرایط را برای ادامه مسابقه مناسب تلقی کنند. اگر شرایط به هیچ وجه عادی و قابل قبول نبوده، پس این همه تخلف چرا تأیید و مجازات شده است؟ اگر شرایط غیرعادی بوده، چرا مسئولیت آن به تراکتور نسبت داده شده است؟ کمیته انضباطی نمی‌تواند از یک سو تخلفات را تأیید کند و از سوی دیگر بدون پاسخ به تناقض‌های موجود، حکم شکست تیم معترض را صادر نماید.
۳. چرا باید نتیجه تخلفات میهمان به نفع ملوان و به زیان تراکتور باشد؟
اعتراض تراکتور به همین تناقض روشن است. نمی‌توان در مورد ترک زمین از سوی تراکتور حکم صادر کرد و در عین حال دلایل این تصمیم و تأثیر تخلفات آشکار را نادیده گرفت. مجازات میزبان به خاطر حوادث ورزشگاه، نباید نقشی در نادیده گرفتن تأثیر همان حوادث در عدم برگزاری مسابقه داشته باشد. اگر تخلفات به اندازه‌ای جدی هستند که ملوان برای آن‌ها مجازات شده، چگونه می‌توان همان تخلفات را در بررسی علت عدم برگزاری مسابقه نادیده گرفت؟ آیا قرار است تخلفات تأیید شوند، مجازات هم برای آن‌ها تعیین شود، اما در نهایت تیمی که برای همین شرایط اعتراض کرده، بازنده شناخته شود؟
حداکثر تلاش ملوان در این مسابقه، کسب یک امتیاز از تراکتور بود؛ اما حکمی که صادر شده عملاً آن امتیاز را به این تیم اختصاص داده و به نوعی تراکتور را با حکم ۰-۳ بازنده کرده است. تمامی تلاش‌ها و کوشش‌های ملوان نیز در راستای کسب همان یک امتیاز بود؛ تیمی که سال‌ها در پی پیروزی بر تراکتور بوده است.
اکنون این سوال مطرح است که چرا باید نتیجه تخلفاتی که در ورزشگاه میزبان روی داده و در رای نیز تأیید شده، به نفع میزبان و به زیان تراکتور شکل بگیرد؟ آیا قرار است هر تیمی با ایجاد شرایط نامناسب در ورزشگاه خود، همواره موجب آسیب به رقیب شود و در نهایت از رای صادره بهره‌مند گردد؟
۴. هواداران تراکتور؛ قربانی فحاشی‌ها و سپس محروم از حضور در ورزشگاه
پدیده مضحک و غم‌انگیز اینجاست که هواداران تراکتور به ورزشگاه رفتند، بر توهین‌ها و فحاشی‌ها مواجه شدند، با خویشتن‌داری واکنش نشان دادند و پاسخی ندادند، اما در نهایت خود آنان نیز با محرومیت مواجه شدند. هواداران ما نه تنها قربانی توهین‌ها شدند، بلکه حالا باید بهای محرومیت را نیز بپردازند. آیا این است نتیجه خودداری و رعایت قوانین؟ آیا قرار است هواداری که در برابر توهین‌ها سکوت کرده و تلاشی برای پاسخگویی به فحاشی‌ها نکرده، مجازات گردد؟
برگزاری مسابقه در انزلی بدون حضور تماشاچیان نیز به هیچ وجه به این معنا نیست که ناهنجاری‌ها پایان یافته‌اند. فصل گذشته و در دیدار برابر تراکتور، با وجود برگزاری بازی بدون تماشاگر، از اطراف ورزشگاه و جایگاه ویژه به بازیکنان تیم تراکتور توهین و فحاشی شد.
۵. ناظر، داور و مسئولان برگزاری؛ باید بابت ترک فعل و گزارش‌های نادرست پاسخگو باشند
از ناظر، داور و مسئولان برگزارکننده مسابقه باید به صراحت پرسیده شود: با وجود این همه توهین و فحاشی، چرا هیچ اقدام مؤثری برای خاتمه دادن به مسابقه انجام نشده است؟ ناظر، داور و دیگر نیروهای اجرایی که وظیفه داشتند به مسئولیت‌های خود عمل کنند و در صورت عدم استاندارد بودن شرایط، باید اقدامات لازم از جمله تعلیق یا خاتمه بازی را در نظر می‌گرفتند، چرا به وظایف خود عمل نکردند؟
مفاد این حکم و تأکیدات مطرح شده در آن، این پرسش جدی را به وجود می‌آورد که آیا ناظر، داور و عوامل اجرایی اساساً از وظایف اولیه خود آگاهی داشتند یا حتی با آگاهی، از انجام وظایف خود غافل ماندند؟ تأیید تخلفات و صدور مجازات به آن‌ها، بدون بررسی و پیگیری عملکرد عوامل مسئول، نشان می‌دهد که کوتاهی در انجام وظایفشان باید به صورت جدی مورد تحقیق و بررسی قرار گیرد و مسئولیت آنان نسبت به حوادث رخ‌داده باید شفاف شود.
چرا فدراسیون فوتبال به جای پاسخگویی شفاف از این افراد، آن‌ها را در پرده پوشی نگه داشته و مسئولیت عملکردشان را در این پرونده مشخص نمی‌کند؟ باشگاه تراکتور معتقد است که ناتوانی عوامل مسئول در انجام وظایف قانونی، مصداق ترک فعل است و گزارش‌های نادرست احتمالی باید مورد بررسی دقیق قرار گیرد. چگونه ممکن است تخلفات در ورزشگاه تأیید و مورد مجازات قرار گیرند، اما افراد ناظر، داور و سایر عوامل اجرایی که وظیفه مدیریت و کنترل شرایط را به عهده داشته‌اند، بدون پاسخگویی باقی بمانند و در رای صادر شده هیچ مجازاتی برای آن‌ها لحاظ نشود؟
اگر شرایط برای برگزاری مسابقه مناسب به شمار می‌رفت، مستندات این ادعا کجا هستند؟ چه اقداماتی برای کنترل وضعیت صورت گرفته است؟ آیا گزارش‌های داور و ناظر تمامی واقعیت‌ها را منعکس می‌کند؟ نمی‌توان از عملکرد مسئولان برگزاری به سادگی گذشت و تمام بار مسئولیت را بر دوش تیمی گذاشت که نسبت به شرایط معترض بوده است.
۶. پیگیری حقوقی تا کمیته استیناف، کمیته اخلاق و مراجع بین‌المللی
باشگاه تراکتور در برابر هرگونه قصور احتمالی عوامل برگزاری مسابقه و آنچه که ترک فعل داور و سایر مسئولان می‌داند، سکوت نخواهد کرد. عملکرد تمامی افرادی که در دیدار ملوان و تراکتور و همچنین در مسابقات قبل، در صورت اثبات قصور در وظایف خود کوتاهی کرده‌اند، باید تحت بررسی قرار گیرد. از هر شخصی که مسئولیت داشته باشد، از طریق مراجع ذی‌صلاح شکایت خواهیم کرد و این موضوع تا کمیته اخلاق، کمیته استیناف و در صورت ضرورت به مراجع بین‌المللی، به ویژه فیفا، پیگیری خواهد شد. هیچ‌کس نمی‌تواند گمان کند که با صدور یک رای، پرونده به پایان می‌رسد و مسئولیت تصمیمات و اقدامات انجام شده بدون بررسی باقی می‌ماند.
ما این پرونده را به عنوان حق قانونی باشگاه تراکتور پیگیری خواهیم کرد. با توجه به گزارش پیشین به بخش اینتیگریتی فیفا، به نظر می‌رسد سازوکارهای موجود برای جلوگیری از ناهنجاری‌های موجود در ورزشگاه‌های ایران پاسخگوی همه ابعاد این مشکل نیست. وقتی تخلفات تأیید می‌شوند، اما نتیجه آن در نهایت به شکست تیم معترض منتهی می‌شود، نیکوست که باشگاه برای دفاع از حقوق خود به مراجع بالاتر مراجعه کند. ما در داخل کشور از طریق کمیته استیناف و کمیته اخلاق و در صورت لزوم در سطح بین‌المللی نیز این جریان را دنبال خواهیم کرد. تمامی گزارش‌های داور و ناطر باید از نظر توالی وقایع، اقدامات صورت گرفته به منظور کنترل شرایط و دفاعیات باشگاه به دقت مورد بررسی جامع و بی‌طرفانه قرار گیرد. تراکتور اجازه نخواهد داد حق قانونی‌اش تحت سایه یک رای مبهم و پاسخ‌های سربسته نادیده گرفته شود.
۷. شرافت را با امتیاز و جام عوض نمی‌کنیم
شرافت را نمی‌توان با امتیاز و جام عوض کرد؛ شرافت برای ما از همه چیز دیگر با اهمیت‌تر است. اگر بار دیگر همین شرایط پیش بیاید، باز هم همان تصمیم را خواهیم گرفت؛ چرا که هیچ امتیاز و جامی نمی‌تواند ارزش شرافت را داشته باشد. برای تراکتور نتیجه یک مسابقه هرگز بر اصول، ارزش‌ها و کرامت انسانی غلبه نخواهد کرد. ما برای امتیاز و قهرمانی مبارزه خواهیم کرد، اما نه به قیمتی که برای توهین و ناهنجاری چشم‌پوشی کنیم. اگر انتخاب بین امتیاز و دفاع از شرافت مطرح باشد، ما گزینه روشنی را خواهیم داشت.
باشگاه تراکتور تا زمانی که تمام آثا این پرونده روشن نشود و حقوق قانونی خود را احقاق نکرده باشد، پیگیری‌های خود را ادامه خواهد داد.
بیشتر بخوانید: فوری| رای بازی جنجالی انزلی اعلام شد: تراکتور ۳-۰ بازنده، از ملوان هم امتیاز کم شد