فلیک فرصتی را در اختیار دی‌یونگ قرار داد و گاوی را روی نیمکت حفظ کرد!
بر اساس گزارش "ورزش سه"، برای فرنکی دی‌یونگ، بازیکن 29 ساله بارسلونا، این شب از حس‌های تلخ و شیرین تشکیل شده بود. علی‌رغم شکست تیمش، او مجدداً احساسات یک بازیکن فوتبال را به دست آورد. دی‌یونگ پس از حدود چهار ماه دوری ناشی از مصدومیت در جام جهانی، بار دیگر به زمین بازگشت و فرصتی را که آرزویش را داشت به دست آورد.
در سمت دیگر، گاوی با شب کابوس‌واری مواجه شد. هنوز مدتی از میدان‌رفتن او در پاریس نمی‌گذرد که به آستانه زدن گل حیاتی تیمش رسیده بود؛ گلی که می‌توانست برای روحیه او بسیار مؤثر باشد، اما به این بار حتی یک دقیقه هم برای بازی فرصت نیافت. با وجود انتخاب‌های متعدد فلیک بر روی نیمکت، او انتخاب کرد از این هافبک اندلسی استفاده نکند؛ تصمیمی که ممکن است به اعتمادبه‌نفس او آسیب جدی بزند.
وضعیت گاوی که تابستان گذشته حتی در تعطیلات هم تمریناتش را نیمه‌کاره رها نکرد تا فصل را به‌عنوان یکی از بازیکنان ثابت آغاز کند، این روزها در حال کمرنگ شدن است. مصدومیت اخیرش در الچه، پیشرفت او را به تعویق انداخت و با اینکه او سعی کرد از دوره وقفه بازی‌های ملی برای به دست آوردن آمادگی بهینه استفاده کند و در دیدار با ختافه نیز در ترکیب اصلی حضور داشت، پس از آن تنها ۸ دقیقه برابر گالاتاسرای، ۱۰ دقیقه برابر بتیس و ۳۰ دقیقه در پاریس فرصت بازی نصیبش شد.
در طرف مقابل، فرنکی دی‌یونگ با توجه به دوران طولانی غیبتش از میادین، عملکرد قابل قبولی را ارائه داد. فلیک تصمیم گرفت ترکیب رودری و پدری را در خط هافبک دفاعی تغییر ندهد و همچون گذشته، دی‌یونگ را در پست هافبک هجومی به کار گرفت.
دی‌یونگ بازیکنی با ویژگی‌های فیزیکی قوی است که حضورش به تیم اعتبار و قدرت فیزیکی بیشتری می‌دهد، اما او نه یک مهاجم هدف است و نه بازیکنی که با پاس‌های نهایی فوق‌العاده شناخته شود. با این حال، او تاکنون به‌عنوان یک بازیکن کارآمد عمل کرده است و باید دید آیا در آینده می‌تواند جایگاه خود را تثبیت کند. با توجه به غیرقابل‌جانشینی رودری و پدری، بعید به نظر می‌رسد که او بتواند همانند هفت سال گذشته، یک جایگاه دائمی به خود اختصاص دهد. دی‌یونگ می‌بایست برای تغییر نظر فلیک فراتر از این موارد ظاهر شود.
برای گاوی، فصل دوباره به مرحله‌ای چالش‌برانگیز وارد شده است. اما او از آن دسته از بازیکنانی نیست که به آسانی تسلیم شوند. او دو مصدومیت جدی و طولانی را پشت سر گذاشته و هر بار با موفقیت به زمین بازگشته است. فصل گذشته نیز با سخت‌کوشی و تلاش بسیار توانست برای خود جایگاه ثابتی در ترکیب اصلی پیدا کند و در مسابقات مهمی مثل بازی با اسپانیول و اتلتیکو مادرید درخششی فوق‌العاده داشت. همکاری او و پدری در میانه زمین، با شماره‌های 6 و 8، در ال‌کلاسیکویی که به قهرمانی بارسا انجامید، بسیار به چشم آمد و حتی پاداش این عملکرد خوب را با فراخواندنش به جام جهانی نیز دریافت کرد. وضعیت کنونی او او را به انتهای فهرست هافبک‌های بارسا رانده است، اما روحیه جنگداری‌اش نشان می‌دهد که برای چالش بیشتر کاملاً آمادگی دارد.