امیرحسین زارع اهل شوخی نیست!
زارع در مرحله نیمهنهایی مسابقات جهانی، مقابل وایات هندریکسون از آمریکا روی تشک رفت و با یک نتیجه کاملاً یکطرفه، ۱۰ بر صفر حریفش را شکست داد. این موفقیت صرفاً به معنای پیروزی در یک کشتی نبود؛ زارع با کنترل حسابشده و تسلطی چشمگیر، عملاً اجازه نداد هندریکسون مسیر مسابقه را در دست بگیرد و بار دیگر ثابت کرد چرا در سنگینوزنِ کشتی آزاد، او بهعنوان یکی از ترسناکترین نامها شناخته میشود. حالا او در فینال حضور دارد تا برای چهارمین عنوان طلای جهانیاش مبارزه کند و جایگاهش را در رأس این وزن، محکمتر و تثبیتشدهتر کند.
در سوی مقابل، حریف زارع هم قرار نیست صرفاً برای ثبت یک عکس یادگاری به میدان بیاید. عبدالله کوربانوف، سنگینوزن ۲۴ ساله از روسیه، با غلبه ۵ بر صفر بر گیورگی مشویلدیشویلی کشتیگیر آذربایجانی، به فینال راه پیدا کرده است. کوربانوف چهار مرتبه قهرمان روسیه شده و در جهانیان بزرگسالان سال گذشته نیز تجربه حضور داشته؛ هرچند در آن دوره در جایگاه نهم قرار گرفت. او علاوه بر این، در مسابقات جهانی زیر ۲۳ سال هم کارنامه مدال دارد و در همین فصل توانسته قهرمانی تورنمنت بینالمللی محمد مالو را از آن خود کند.
با وجود این، فاصله میان دو کشتیگیر از نظر سابقه و افتخارات جهانی، موضوعی کاملاً محسوس است. زارع ۲۵ ساله است؛ سه مدال طلای جهانی و یک مدال نقره المپیک پاریس را در پروندهاش دارد و در سالهای اخیر به یکی از ستونهای اصلی سنگینوزن کشتی آزاد جهان بدل شده. کوربانوف هرچند از نظر سن جوانتر است، اما برای رسیدن به چنین سطحی از جایگاه و اعتبار، هنوز باید مسیر نسبتاً طولانیتری را پشت سر بگذارد.
این فینال برای روسها هم بُعدی فراتر از یک مسابقه ساده دارد. آخرین بار در سال ۲۰۱۳ بود که حاجیمراد گاتسالوف به فینال جهانی سنگینوزن رسید و در نهایت عنوان قهرمانی این وزن را به دست آورد. اکنون، پس از گذشت ۱۳ سال، کوربانوف این فرصت را دارد که دوباره جام سنگینوزن را به روسیه بازگرداند. اما چالش او دقیقاً اینجاست؛ او درست در آخرین ایستگاه، رودرروی زارعی قرار میگیرد که نشان داده برای شریک کردن تاجوتخت سنگینوزن با هیچکس تعارف ندارد.
از نگاه ایران هم این کشتی فقط یک رقابت برای یک مدال نیست. اگر زارع فردا کار را یکسره کند، ارزش این پیروزی تنها به طلای یک وزن محدود نمیشود و در کنار طلای فرنگی، بدرخشش ویژهتری خواهد داشت.