در عرصه رقابتی تلویزیون‌های سطح بالا، سامسونگ و ال‌جی به‌عنوان دو برند بزرگ فناوری، سهم قابل توجهی از بازار تلویزیون‌های OLED را به خود اختصاص داده‌اند. این دو شرکت با به‌کارگیری فناوری‌های مختلف پنل و استراتژی‌های نرم‌افزاری منحصر به فرد، در تلاشند تا مزایای محصولات خود را به نمایش بگذارند. اما برای مقایسه تلویزیون‌ها و اتخاذ تصمیمی آگاهانه، ضروری است که ویژگی‌ها و مزایای هر کدام به‌طور دقیق بررسی شود.

تفاوت‌های بارز در فناوری پنل‌های OLED سامسونگ و ال‌جی

ال‌جی عمدتاً از پنل‌های W-OLED بهره می‌برد که با اضافه کردن زیرپیکسل سفید به منظور افزایش روشنایی، ممکن است دقت رنگ را در صحنه‌های شفاف تحت تأثیر قرار دهد. همچنین در برخی از مدل‌های رده‌بالا، از فناوری RGB Tandem OLED استفاده می‌نماید که به ارائه روشنایی و دامنه رنگی وسیع‌تری کمک می‌کند.

سامسونگ در اکثر تلویزیون‌های OLED خود از تکنولوژی QD-OLED بهره می‌گیرد. این پنل‌ها با استفاده از نقاط کوانتومی، دقت و تنوع رنگی بالاتری ارائه می‌دهند، اگرچه در محیط‌های با روشنایی بسیار زیاد ممکن است رنگ‌های مشکی به سمت بنفش متمایل شوند. هر دو برند در تلویزیون‌های OLED خود ویژگی‌هایی نظیر نسبت کنتراست تقریباً نامحدود، زوایای دید وسیع و رنگ سیاه عمیق را تضمین می‌کنند که نتیجه‌اش کیفیت تصویر فوق‌العاده‌ای است.

پشتیبانی HDR و پلتفرم‌های تلویزیون هوشمند

در حوزه HDR، تلویزیون‌های OLED ال‌جی علاوه بر HDR10 از دالبی ویژن نیز حمایت می‌کنند که فرمت مستقلی برای پلتفرم‌های استریم و بازی‌های ویدئویی است. از طرف دیگر، تلویزیون‌های OLED سامسونگ با وجود پشتیبانی از HDR10، به‌جای دالبی ویژن، از HDR10+ بهره می‌برند.

پلتفرم‌های هوشمند نیز با یکدیگر متفاوت هستند؛ ال‌جی از webOS استفاده کرده و سامسونگ به‌جای آن از Tizen و One UI بهره می‌برد. هر دو امکان دسترسی به خدمات استریم و بازی‌های ابری را فراهم می‌کنند. از نظر نرم‌افزار، سامسونگ برای مدل‌های ویژه ۲۰۲۳ و مدل‌های مجهز به هوش مصنوعی ۲۰۲۴ به‌طور رسمی تا هفت سال به‌روزرسانی ارائه می‌دهد، در حالی که ال‌جی برای تلویزیون‌های OLED خود از سال ۲۰۲۲ تا پنج سال خدمات به‌روزرسانی webOS را ارائه می‌دهد.