انتخابات میان‌دوره‌ای ایالات متحده در سال ۲۰۲۶؛ چه کسی برتری دارد؟

فرارو- انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره ایالات متحده در تاریخ سه‌شنبه ۳ نوامبر ۲۰۲۶، معادل ۱۲ آبان ۱۴۰۵ برگزار خواهد شد؛ انتخاباتی که نتایج آن قادر است روند قدرت در کنگره را دچار تحول و تغییر کند و دو سال پایانی ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ را تحت تأثیر قرار دهد و شرایط را به کلی متمایز سازد.

به گزارش فرارو، برپایه جدیدترین اطلاعات منتشرشده تا روز یکشنبه اول نوامبر، نشانه‌ها به نفع دموکرات‌ها به نظر می‌رسد: این حزب در انتخابات سراسری مجلس نمایندگان از جمهوری‌خواهان جلو زده و در برخی از رقابت‌های حساس سنا نیز شانس رقابتی جدی پیدا کرده است. با این وجود، دموکرات‌ها برای بازیابی مجلس نمایندگان شانس بیشتری دارند تا برای تصاحب سنا، زیرا نقشه انتخاباتی سنای کنونی به سود جمهوری‌خواهان متمایل است و نتایج چند ایالت می‌تواند سرنوشت کنگره را تعیین کند.

چرا این انتخابات برای ترامپ از اهمیت بالایی برخوردار است؟

در انتخابات میان‌دوره‌ای، تمامی ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان و حدود یک‌سوم کرسی‌های سنا به رأی‌گیری گذاشته می‌شود. بر خلاف انتخابات ریاست‌جمهوری، در این دوره رئیس‌جمهور انتخاب نخواهد شد؛ اما نتایج این انتخابات سرنوشت آن حزب را در دو سال پایانی ریاست‌جمهوری ترامپ مشخص می‌سازد.

در حال حاضر، جمهوری‌خواهان با ۵۳ کرسی در برابر ۴۷ کرسی دموکرات‌ها و هم‌پیمانان مستقل آنها اکثریت سنا را بر عهده دارند. در مجلس نمایندگان، وضعیت بسیار شکننده به نفع جمهوری‌خواهان است: این حزب دارای ۲۱۹ کرسی و دموکرات‌ها ۲۱۴ کرسی دارند. در نتیجه، دموکرات‌ها برای به دست آوردن اکثریت در مجلس نمایندگان تنها به کسب سه کرسی بیشتر از جمهوری‌خواهان نیاز دارند؛ اما برای تغییر کنترل سنا حداقل چهار کرسی را باید بدست آورند.

اهمیت این تغییر تنها به تعداد کرسی‌ها محدود نمی‌شود. تصرف مجلس نمایندگان می‌تواند منجر به تغییر مسیر تصویب بودجه، طرح‌های مالیاتی و لوایح دولتی شود و به دموکرات‌ها این امکان را بدهد تا تحقیقات و نظارت بیشتری بر روی عملکرد دولت ترامپ انجام دهند. همچنین در سنا، اکثریت مشخص می‌کند چه کسی مسئول ترتیب‌دهی جلسات است و روند بررسی انتصاب‌های قضایی و دولتی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در صورت تقسیم کنترل دو مجلس، دولت ترامپ با کنگره‌ای مواجه خواهد شد که برای پیشبرد بسیاری از سیاست‌های خود، ناچار به مذاکره با مخالفان خواهد بود.

آخرین نظرسنجی‌ها چه تصویری از اوضاع رقابتی ارائه می‌دهند؟

مهم‌ترین شاخص سراسری برای پیش‌بینی نتایج انتخابات مجلس نمایندگان، نظرسنجی موسوم به «رأی عمومی کنگره» است؛ در این نظرسنجی از رأی‌دهندگان سؤال می‌شود که اگر انتخابات مجلس نمایندگان در لحظه فعلی برگزار شود، آیا به نامزد دموکرات رأی می‌دهند یا جمهوری‌خواه. این شاخص به‌طور مستقیم نتیجه هر حوزه انتخابیه را پیش‌بینی نمی‌کند، اما نمای کلی از وضعیت سیاسی کشور ارائه می‌نماید.

بر اساس میانگین نظرسنجی‌های منتشرشده در وب‌سایت «Call the Map»، دموکرات‌ها تا ۳۰ اکتبر با حدود ۷.۸ واحد درصد از جمهوری‌خواهان پیشی گرفته‌اند. تجزیه و تحلیل گسترده‌تر این وب‌سایت در ۳۱ اکتبر نیز نشان‌دهنده برتری ۸.۴ واحدی دموکرات‌ها است. در عین حال، میانگین خالص محبوبیت ترامپ در این نظرسنجی‌ها به طور تقریبی منفی ۲۵ واحد گزارش شده، که به معنای آن است که نارضایتی از عملکرد او به طرز چشمگیری بیشتر از رضایت است.

این وضعیت برای حزب رئیس‌جمهور در انتخابات میان‌دوره‌ای یک هشداری جدی به شمار می‌آید. در تاریخ انتخابات امریکا، سنتاً حزب مخالف رئیس‌جمهور از نارضایتی عمومی و تمایل برخی از رأی‌دهندگان به ایجاد توازن در قدرت بهره‌مند شده است. گزارش‌های حاکی از آن است که در روزهای پایانی، مشارکت و انگیزه رأی‌دهندگان دموکرات افزایش یافته است؛ اگرچه جمهوری‌خواهان امیدوارند که حضور بالاتر رأی‌دهندگان سنتی این حزب در روز انتخابات، بخشی از فاصله را جبران نماید.

با این حال، نباید میانگین رأی عمومی را با پیش‌بینی قطعاً دقیق تعداد کرسی‌ها اشتباه گرفت. رأی‌دهندگان امریکایی در حوزه‌های انتخاباتی مختلف و بر اساس رقابت‌های مختص به هر منطقه رأی می‌دهند؛ بنابراین ممکن است یک حزب در سطح ملی برتری محسوسی داشته باشد، اما در برخی ایالت‌ها و حوزه‌ها همچنان به عنوان بازنده شناخته شود.

مجلس نمایندگان؛ دموکرات‌ها در موقعیت بهتری قرار دارند

در رقابتهای مجلس نمایندگان، اوضاع نسبت به سنا واضح‌تر است. دموکرات‌ها تنها به سه کرسی فراتر از جمهوری‌خواهان نیاز دارند تا به اکثریت برسند و جدیدترین ارزیابی‌ها نشان می‌دهد که این حزب نه‌تنها در حوزه‌های رقابتی، بلکه در برخی مناطق سنتی جمهوری‌خواهان نیز موقعیت بهتری پیدا کرده است.

وب‌سایت تخصصی Polling Forecast در پیش‌بینی به‌روزشده ۳۱ اکتبر خود، تخمین می‌زند که دموکرات‌ها حدود ۲۳۶ کرسی را به دست خواهند آورد؛ رقمی که ۱۸ کرسی بیشتر از حداقل لازم برای تشکیل اکثریت است. این مدل، احتمال دستیابی دموکرات‌ها به اکثریت مجلس نمایندگان را در ۸۳ درصد شبیه‌سازی‌های خود مدنظر قرار داده و دامنه احتمالی کرسی‌های این حزب را در بازه ۲۱۳ تا ۲۶۸ کرسی تخمین می‌زند.

برآورد دیگری از سوی مؤسسه Inside Elections که روز ۳۱ اکتبر در گزارش Roll Call منتشر شد، از احتمال افزایش ۲۰ تا ۳۰ کرسی دموکرات‌ها در مجلس نمایندگان خبر می‌دهد. بر طبق این گزارش، تعداد حوزه‌های رقابتی به ۸۲ حوزه رسیده که ۵۵ مورد از آنها در اختیار جمهوری‌خواهان است. این نشان می‌دهد که جمهوری‌خواهان ناچار هستند علاوه بر محافظت از کرسی‌های حساسی که دارند، در مناطقی نیز رقابت کنند که به تازگی جزو حوزه‌های نسبتاً امن تلقی می‌شدند.

در روزهای پایانی رقابت، چندین حوزه به نفع دموکرات‌ها تغییر وضعیت داده‌اند. از جمله:

• آریزونا، حوزه ششم: این کرسی در دست جمهوری‌خواهان است؛ اما رقابت به نفع نامزد دموکرات تغییر جهت داده است.

• کلرادو، حوزه هشتم: یکی از رقابت‌های کلیدی برای جمهوری‌خواهان که در روزهای پایانی به سمت دموکرات‌ها حرکت کرده است.

• پنسیلوانیا، حوزه دهم: یکی از حوزه‌های حیاتی که جمهوری‌خواهان برای حفظ آن با چالش زیادی مواجهند.

• تگزاس، حوزه پانزدهم: از حوزه‌هایی که برخلاف انتظارات جمهوری‌خواهان، رقابت در آن به مراتب دشوارتر شده است.

• فلوریدا، حوزه بیست‌وپنجم: یکی از حوزه‌هایی که در پیش‌بینی‌های جدید در محدوده رقابت نزدیک قرار گرفته است.

اکنون جمهوری‌خواهان در تعداد قابل‌توجهی از حوزه‌ها همچنان در موقعیت امن‌تری قرار دارند. بنابراین حتی اگر دموکرات‌ها در سطح ملی موفق به پیروزی شوند، پیش‌بینی نمی‌شود که تمام حوزه‌های رقابتی را تصاحب نمایند.

سنا؛ هفت ایالت سرنوشت‌ساز

رقابت سنا به مراتب پیچیده‌تر است. جمهوری‌خواهان در حال حاضر ۵۳ کرسی دارند و دموکرات‌ها برای تصاحب اکثریت نیاز دارند تا دست‌کم چهار کرسی خالص به دست آورند. به همین دلیل، صرف پیروزی در چند ایالت رقابتی کافی نیست؛ دموکرات‌ها باید در عین حفظ کرسی‌های خود، در چند ایالت جمهوری‌خواه هم به پیروزی برسند.

مؤسسه Cook Political Report در ارزیابی نهایی خود در ۳۰ اکتبر، هفت رقابت را در محدوده «غیرقابل پیش‌بینی» یا Toss-up قرار داده است. از این هفت کرسی، شش کرسی در اختیار جمهوری‌خواهان است. با توجه به شرایط سیاسی کشور و روند رقابت‌ها، این مؤسسه دموکرات‌ها را به نسبت جمهوری‌خواهان شانس بیشتری برای تصاحب سنا می‌داند؛ اما برآورد می‌کند که نتیجه هیچ‌یک از این رقابت‌ها قطعی نیست.

هفت ایالت دارای اهمیت فوق‌العاده عبارتند از:

۲. آیووا؛ جاش تورک در برابر اشلی هینسون: این کرسی پس از کناره‌گیری جونی ارنست به حالت vacated درآمده است. اشلی هینسون، جمهوری‌خواه و جاش تورک، دموکرات در حال رقابت برای تصاحب این کرسی هستند. آیووا در سه انتخابات ریاست‌جمهوری اخیر به ترامپ رأی داده، اما نارضایتی از شرایط اقتصادی و هزینه‌های زندگی رقابت را به شدت نزدیک کرده است.

۴. مین؛ تروی جکسون در برابر سوزان کالینز: سوزان کالینز، سناتور جمهوری‌خواه، یکی از چهره‌های شناخته‌شده و میانه‌رو حزب خود به شمار می‌رود و سال‌ها در مین موفق بوده است. اما این بار تروی جکسون، دموکرات با او در رقابت است. اهمیت این ایالت به این دلیل است که مین در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ به دموکرات‌ها رأی می‌دهد، در حالی که سناتورش جمهوری‌خواه است.

۵. میشیگان؛ عبدال السید در برابر مایک راجرز: رقابت عبدال السید دموکرات و مایک راجرز جمهوری‌خواه از دیگر میدان‌های مهم است. میشیگان یکی از ایالت‌های کلیدی در انتخابات ریاست‌جمهوری بوده و نتیجه آن می‌تواند تحت تأثیر میزان مشارکت از سوی شهرهای بزرگ، رأی مستقل‌ها و اختلافات درون‌حزبی قرار گیرد. تنش‌های میان السید و برخی رقبای سابقش در انتخابات مقدماتی نیز به یکی از دغدغه‌های دموکرات‌ها تبدیل شده است.

۶. اوهایو؛ شرود براون در برابر جان هستد: شرود براون، سناتور پیشین دموکرات در حال رقابت با جان هستد، جمهوری‌خواه برای بازپس‌گیری کرسی‌اش است. این رقابت از لحاظ اهمیت سیاسی زیاد است، زیرا اوهایو در سال‌های اخیر به یکی از پایگاه‌های مهم جمهوری‌خواهان تبدیل شده است. پیروزی براون می‌تواند نشانه‌ای از تغییر شرایط سیاسی در ایالت‌های صنعتی و کارگری باشد.

این هفت ایالت در تحلیل‌های واشنگتن‌پست و مؤسسه کوک به عنوان میدان‌های اصلی برای تعیین اکثریت سنا شناخته شده‌اند. نکته‌ قابل تأمل این است که ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ در شش مورد از این هفت ایالت پیروز شده است؛ اما با این حال، محبوبیت پایین او و شرایط اقتصادی حاکم بر جامعه، باعث شده است که نامزدهای جمهوری‌خواه نتوانند از برتری حزبی این ایالت‌ها به خوبی بهره‌برداری کنند.

کدام ایالت‌ها بیشترین احتمال تغییر موضع را دارند؟

در میان هفت ایالت ذکرشده، کانزاس، آیووا و آلاسکا از جمله رقابت‌هایی هستند که می‌توانند نتایج غیرمنتظره‌ای را بر اساس تاریخ سیاسی عموماً متعارف خود رقم بزنند. در کانزاس، نزدیک شدن نامزد دموکرات به سناتور جمهوری‌خواه یک رویداد کم‌سابقه به شمار می‌آید. در آیووا نیز رقابت به حدی نزدیک شده که این ایالت، در انتخابات ریاست‌جمهوری اخیر به‌طور قابل توجهی به جمهوری‌خواهان تمایل داشته است.

تگزاس و اوهایو همچنین به لحاظ نمادین و سیاسی اهمیت زیادی دارند. در صورت پیروزی دموکرات‌ها در هر یک از این ایالت‌ها، آنها نه‌تنها یک کرسی سنا به دست می‌آورند، بلکه نشان می‌دهند که نارضایتی از دولت ترامپ تا حدی قادر به نفوذ در ایالت‌هایی است که معمولاً تحت سلطه جمهوری‌خواهان قرار دارند.

در مقابل، مین و میشیگان نمونه‌هایی هستند که در آنها نتایج بیشتر به ویژگی‌های نامزدها و شرایط محلی وابسته است. سوزان کالینز در مین با تاریخچه انتخاباتی و تصویر یک جمهوری‌خواه میانه‌رو شناخته می‌شود؛ در میشیگان نیز اختلافات درون‌حزبی دموکرات‌ها می‌تواند بر نتایج تأثیر بگذارد.

کارولینای شمالی نیز نباید در محاسبات کلی نادیده گرفته شود؛ اگرچه در دسته‌بندی هفت‌گانه کوک به‌عنوان رقابت‌های کاملاً مساوی قرار نگرفته و از نظر ظاهری دموکرات‌ها در وضعیت بهتری قرار دارند. روی کوپر، فرماندار پیشین دموکرات، مقابل مایکل واتلی، جمهوری‌خواه قرار دارد. پیروزی کوپر می‌تواند مسیر دموکرات‌ها را برای رسیدن به اکثریت تسهیل نماید و حتی در صورت شکست در چند ایالت دیگر، همچنان یک فرصت مهم برای این حزب باقی خواهد ماند.

سه سناریوی اصلی پس از انتخابات

سناریوی اول؛ پیروزی دموکرات‌ها در مجلس نمایندگان و حفظ سنا توسط جمهوری‌خواهان

این سناریو یکی از محتمل‌ترین نتایج با توجه به ارزیابی‌های محتاطانه‌تر به شمار می‌آید. دموکرات‌ها با کسب چند کرسی بیشتر، کنترل مجلس نمایندگان را به دست خواهند آورد، در حالی که جمهوری‌خواهان با حفظ دست‌کم بخشی از کلیدی‌ترین کرسی‌های سنا، اکثریت خود را حفظ می‌کنند.

در چنین وضعیتی، ترامپ با مجلسی مواجه خواهد شد که در آن مخالفانش قدرت تعیین دستور کار و راه‌اندازی تحقیقات درباره دولت را دارند؛ اما جمهوری‌خواهان می‌توانند در سنا از بسیاری از سیاست‌های دولتی دفاع کنند. این وضع به احتمال زیاد می‌تواند به بن‌بست‌های سیاسی در واشنگتن منجر شود.

سناریوی دوم؛ پیروزی دموکرات‌ها در هر دو مجلس

این سناریو در واقع به معنای وقوع یک شکست بزرگ سیاسی برای ترامپ خواهد بود. دموکرات‌ها نه‌تنها مجلس نمایندگان را به دست می‌آورند، بلکه با تصاحب چهار کرسی خالص یا بیشتر در سنا، کنترل آن را نیز در اختیار می‌گیرند.

در این شرایط، دولت ترامپ با کنگره‌ای کاملاً در دست مخالفان مواجه خواهد شد. بنابراین تصویب لوایح مهم، بودجه و برنامه‌های سیاسی دولت دشوارتر خواهد شد و احتمالاً تحقیقات پارلمانی درباره عملکرد کاخ سفید افزایش خواهد یافت. با این حال، حتی اگر دموکرات‌ها به پیروزی برسند، باز هم برای پیشبرد بسیاری از طرح‌های خود به نیاز به اکثریت‌های ویژه و همکاری با جمهوری‌خواهان خواهند داشت.

سناریوی سوم؛ حفظ هر دو مجلس توسط جمهوری‌خواهان

این سناریو به معنای عدم موفقیت دموکرات‌ها در تبدیل برتری‌های نظرسنجی‌های ملی به پیروزی‌های واقعی در حوزه‌ها و ایالت‌های کلیدی خواهد بود. اگر مشارکت رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه در روز انتخابات افزایش یابد و بخشی از رای‌دهندگان مردد به نامزدهای این حزب بازگردند و نظرسنجی‌ها حمایت جمهوری‌خواهان را کمتر از آنچه که هست نشان دهند، امکان حفظ هر دو مجلس برای این حزب وجود خواهد داشت.

در چنین وضعیتی، ترامپ می‌تواند با پشتوانه اکثریت کنگره، بخش مهمی از برنامه‌های خود را دنبال کند و نتایج انتخابات را به‌عنوان تأیید سیاست‌های دولتی خود معرفی نماید. با این حال، فاصله فعلی در نظرسنجی‌ها و تغییر در ارزیابی‌های بسیاری از حوزه‌ها، این سناریو را دشوارتر می‌سازد.