مقدمدوست: برای پرداختن به موضوع مقاومت نیازی نیست که حتما در جبهه جنگ حضور داشته باشید
به گزارش خبرگزاری مهر و بر اساس اطلاعیههای ستاد جشنواره، هادی مقدمدوست، نویسنده و کارگردان فعال در حوزه سینما و تلویزیون، در تاریخ ۱۰ آبان، در سومین روز کارگاههای تبادل تجربه نوزدهمین جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت، به تحلیل مسئله ایدهیابی، فرآیند اقتباس، ابعاد خلاقیت، تفاوتهای فیلم کوتاه و بلند، جهان شخصی سینماگر و ارتباط تجربیات زیسته با سینمای مقاومت پرداخت.
مقدمدوست در آغاز این نشست به نکتهای مهم اشاره کرد و اظهار داشت که «ایده» نقطه شروع بسیاری از تولیدات سینمایی به شمار میرود. وی با تأکید بر این نکته افزود که ایجاد یک اقتباس نیز بدون مرحله ایدهیابی امکانپذیر نیست. او تصریح کرد که اگر یک فیلمساز اثری مانند کتاب یا منبع اقتباسی در اختیار داشته باشد، این به معنای آماده بودن همه چیز نیست و تنها کافی نیست که متن به فیلمنامه تبدیل شود. اقتباس، بهنوعی به معنای دریافت نور یا الهام از یک اثر است. زمانی که اثری را میخوانید و تحت تأثیر آن قرار میگیرید، باید دقیقاً درک کنید چه چیزی شما را به آن میزان روشن کرده است. همچنین، منبع اقتباس تنها محدود به کتاب نخواهد بود و میتواند شامل داستان کوتاه، شعر، ضربالمثل، مقاله، یک شخصیت، نقاشی، یا حتی یک موقعیت روزمره گردد.
وی افزود: یک فیلمساز باید فراتر از صرفاً مشاهده نام و ظاهر یک شیء، به جنس، فرم، اندازه، کاربری و تعامل اجزا و عناصر آن نیز توجه کند. این نوع نگاه دقیق به جزئیات، نویسنده را برای فهم ساختار روایت آماده میکند زیرا فیلمنامه بهعنوان یک سازه، نیازمند این است که عناصرش همچون اجزای یک ساعت یا خودرو به درستی با یکدیگر همکاری کنند.
مقدمدوست همچنین در مورد تفاوت ایدهها در فیلمهای کوتاه و بلند توضیحاتی ارائه کرد و گفت که قواعدی همچون وحدت مکان یا تعداد محدود شخصیتها الزامات قطعی برای فیلمهای کوتاه نیستند. با این وجود، بسیاری از ایدههای مناسب برای فیلمهای کوتاه غالباً از موقعیتهای دقیق و کوچک نشأت میگیرند. بهعنوان مثال، لحظهای که کودکی پس از بازگشت از مدرسه میخوابد و پس از بیدار شدن فکر میکند صبح روز بعد است، همین واقعه ظاهراً ساده میتواند پایهگذار یک فیلم کوتاه کامل باشد.
وی بر اهمیت تربیت حس خیالپردازی فیلمسازان در راستای درک جزئیات تأکید کرد و گفت: همیشه لازم نیست به دنبال رویدادهای بزرگ باشیم. گاهی یک موضوع کوچک میتواند اهمیت بسیاری داشته باشد.
این کارگردان در بخش دیگری به مفهوم جهان شخصی فیلمساز اشاره کرد و گفت: صرف مشاهده نمیتواند کافی باشد و هنرمند باید نسبت به مشاهدات خود تحلیل و نظر داشته باشد. همین دیدگاه و تحلیل در طول زمان تبدیل به امضای شخصی سینماگر خواهد شد. در حقیقت، اگر کسی مایل است صاحب سبک یا سلیقهای منحصر به فرد باشد، باید دارای نظرات ویژه باشد.
وی همچنین ادامه داد: تجربه زیسته لزوماً به معنای تجربه مستقیم در موقعیتها نیست. بهعنوان مثال، نویسندهای ممکن است پزشک نباشد، اما با مفاهیم درمان، یاری و بهبودی آشنایی داشته باشد. به همین ترتیب، یک فیلمساز که در جنگ حضور نداشته است، میتواند با مفاهیم حق، عزت، استقلال و دفاع از حق آشنا باشد. برای نوشتن در خصوص مقاومت، الزامی نیست که حتماً در میدان جنگ بوده باشید، بلکه باید با اصول آن زندگی کنید.
مقدمدوست در پایان سخنانش نتیجهگیری کرد که اگرچه تحقیق میتواند اطلاعات تاریخی و میدانی را در اختیار فیلمساز قرار دهد، اما اصالت اثر از جایی نشأت میگیرد که موضوع برای فرد صرفاً یک سفارش بیرونی نباشد.