به چه علت کشتی آزاد آمریکا و روسیه در حال پسرفت است؟
تیم ملی کشتی آزاد ایران در رقابت‌های قهرمانی جهان که در قزاقستان برگزار شد، موفق به کسب مقام سوم شد و نتوانست قهرمانی خود را همچون سال گذشته تکرار کند. آمریکا با به دست آوردن ۱۹۴ امتیاز برای بار دیگر بر سکوی قهرمانی ایستاد و روسیه به مقام دوم رسید. ایران نیز با کسب دو مدال طلا، یک نقره و سه برنز به کار خود پایان داد و موفق شد به مقام سومی دست یابد. عملکرد تیم ملی کشتی آزاد حکایت از دشواری‌هایی دارد که شاگردان حسن درستکار برای رقابت با مدعیان اصلی کشتی جهان، به‌ویژه در اوزان المپیکی خواهند داشت.
شرایط این دوره نسبت به سال پیش تفاوت‌های آشکاری داشت. در سال گذشته، ایران عنوان قهرمانی را به دست آورد در حالی که روس‌ها در آن رقابت‌ها با پرچم رسمی خود شرکت نکردند، اما در این بار روس‌ها نیز به میدان حضور یافتند و همراه با آمریکایی‌ها برای تصاحب عنوان قهرمانی به رقابت پرداختند. در نهایت، آمریکایی‌ها با کسب ۱۹۴ امتیاز توانستند فاصله خود را با سایر رقبا افزایش دهند و ایران به جایی نرسید که در جمع دو تیم برتر قرار بگیرد.
ایران دو مدال طلا به‌دست‌آورد، اما اختلاف امتیاز قابل توجه بود
امیرحسین زارع در وزن ۱۲۵ کیلوگرم و احمد محمدنژاد جوان در وزن ۶۱ کیلوگرم، دو مدال طلای ایران را کسب کردند. محمد نخودی در وزن ۷۹ کیلوگرم به مدال نقره رسید و حسن یزدانی، امیرمحمد یزدانی و رحمان عموزاد با مدال‌های برنز به جمع مدال‌آوران ایران افزوده شدند و مجموع مدال‌های این تیم به عدد شش رسید. زارع بار دیگر قدرت خود را در وزن سنگین نشان داد و با دستیابی به مدال طلا، موفق‌ترین نتیجه ایران را رقم زد. جوان نیز در وزن ۶۱ کیلوگرم شگفتی‌ساز این مسابقات بود، چراکه پیش‌بینی‌ها، شانس چندانی برای او در مصاف با حریف روس نمی‌دیدند. با این حال، کسب این دو مدال طلا برای تیمی که به دنبال تکرار قهرمانی بود، ناکافی بود و نتایج سایر آزادکاران تأثیر زیادی بر جایگاه نهایی ایران گذاشت.
نقطه ضعف بزرگ کشتی ایران در اوزان المپیکی مشاهده شد
بدون شک، بزرگ‌ترین نگرانی برای کشتی آزاد ایران، عملکرد کشتی‌گیران در اوزان المپیکی بود. در این اوزان، نتایجی غیرمنتظره رقم خورد و برخی از مدعیان ایران که پیش از رقابت‌ها به عنوان شانس اصلی مدال طلا شناخته می‌شدند، نتوانستند انتظارات را برآورده کنند. کامران قاسم‌پور در وزن ۸۶ کیلوگرم به سرعت با شکست سنگین و ضربه فنی از رقابت‌ها کنار رفت. میلاد والی‌زاده نیز در وزن ۵۷ کیلوگرم برابر حریف روسی خود شکست خورد و به نتایج قابل قبولی دست نیافت. در وزن ۶۵ کیلوگرم، رحمان عموزاد که از جمله مدعیان طلا به شمار می‌رفت، مقابل وازگن توانیان از ارمنستان به نتیجه‌ای کمتر از انتظار دست یافت و تنها به مدال برنز بسنده کرد، در حالی که سال گذشته او موفق به کسب مدال طلا شده بود.
به رغم برخی از جنجال‌های مرتبط با داوری درباره کشتی رحمان عموزاد، او در نهایت به مدال برنز دست یافت. در وزن ۹۷ کیلوگرم که یکی از اوزان سنگین و پرازدحام محسوب می‌شد، حسن یزدانی با نخستین حضورش در این وزن، از آرش یوشیدای ژاپنی شکست خورد و به مدال برنز رسید. حضور یزدانی در جمع مدال‌آوران در نخستین سال از رقابت‌هایش در این وزن، یک اتفاق مثبت به شمار می‌آید، اما از دست دادن شانس فینال نشان داد که حتی قهرمانان با تجربه تیم نیز از دشواری رقابت با مدعیان درامان نیستند.
ضعف تیم ملی کشتی آزاد به وضوح قابل مشاهده بود
کسب شش مدال جهانی در یک مسابقه بین‌المللی قطعاً نتیجه مناسبی است، اما برای ارزیابی عملکرد یک تیم مدعی قهرمانی، تنها شمار مدال‌ها کافی نیست. نحوه شکست مدعیان، از دست رفتن شانس‌های رسیدن به فینال و نتایج ثبت شده در اوزان المپیکی، به وضوح بخشی از واقعیت کشتی آزاد ایران را به تصویر می‌کشد که نباید نادیده گرفته شود. شکست با ضربه فنی در اوزان المپیکی از مسائلی است که نمی‌توان به سادگی از آن عبور کرد. این نوع نتایج لزوم بررسی دقیق عملکرد کشتی‌گیران و وضعیت آمادگی آنها را به ویژه با توجه به نیاز تیم برای آمادگی در رقابت‌های آینده، برجسته می‌کند. از سوی دیگر، قهرمانی آمریکا با ۱۹۴ امتیاز و مقام دوم روسیه نشان داد که رقابت در بالاترین سطوح کشتی جهان همچنان چالش‌برانگیز است.
برای بازگشت به صدرنشینی، ایران باید علاوه بر حفظ توانایی در کسب مدال در وزن‌های ۶۱ و ۱۲۵ کیلوگرم، در سایر اوزان نیز نتایج باثبات‌تری به دست آورد. تیم ملی کشتی آزاد ایران در تکرار قهرمانی سال گذشته ناکام ماند. از دست رفتن امتیازات در چند وزن حیاتی، فاصله ایران را از صدر جدول بیشتر کرد. اکنون کادر فنی موظف است علل این نتایج را شناسایی کند تا تیم در مسابقات آتی توانایی بهتری از خود نشان دهد و دوباره برای قهرمانی تلاش کند.