انتخابات میاندورهای آمریکا؛ ارزیابی حمایت از ترامپ و تنشهای ایران
طبق گزارش ایلنا به نقل از الجزیره، تنها چند ساعت پیش از آغاز رأیگیری در روز سهشنبه، (۱۲ آبان)، انتخابات میاندورهای سال ۲۰۲۶ به فراتر از یک مسابقه معمول برای تعیین composition کنگره تبدیل شده است. این انتخابات به عنوان نخستین آزمون بزرگ سراسری برای دونالد ترامپ در دوره دوم ریاستجمهوریاش در نظر گرفته میشود؛ در شرایطی که افزایش هزینههای زندگی و انرژی و تبعات جنگ آمریکا علیه ایران، نارضایتیهایی را در جامعه به وجود آورده است.
نظرسنجیهای ملی خروجیهای نگرانکنندهای را برای Republicans به تصویر میکشند، در حالی که رقابت برای کرسیهای کنگره، به ویژه سنا، از پیچیدگی بیشتری برخوردار است. سؤالی که پیش میآید این است که آیا ترامپ قادر خواهد بود اکثریت جمهوریخواه را در هر دو مجلس حفظ کند یا در دو سال پایانی دوره ریاستجمهوریاش با کنگرهای روبهرو خواهد شد که قادر به محدود کردن برنامههای او خواهد بود.
انتخابات میاندورهای و ساختار دو مجلس کنگره
در نظام انتخابات میاندورهای، به جای انتخاب رئیسجمهور جدید، ترکیب دو مجلس کنگره که شامل مجلس نمایندگان و مجلس سناست، دستخوش تغییر میشود.
در این دوره انتخاباتی، تمامی ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان که مدت عضویت آنها دو سال است، به رأیگیری گذاشته میشود. در مجلس سنا نیز از ۱۰۰ کرسی، رقابت بر سر ۳۵ کرسی شامل ۳۳ کرسی عادی و دو کرسی ویژه از ایالتهای اوهایو و فلوریدا انجام میگیرد.
جمهوریخواهان پیش از انتخابات با ۲۱۸ کرسی در برابر ۲۱۴ کرسی دموکراتها، اکثریت شکنندهای در مجلس نمایندگان را بهدست آوردهاند. همچنین در سنا، ۵۳ کرسی مختص جمهوریخواهان و ۴۵ کرسی مختص دموکراتهاست و دو سناتور مستقل معمولاً با دموکراتها همراستا میشوند. لذا دموکراتها برای به دست آوردن اکثریت در سنا نیاز دارند تا چهار کرسی خالص تصاحب کنند.
گفتنی است هر دو مجلس در فرآیند قانونگذاری مشارکت دارند، اما اختیارات هر کدام متفاوت است. مجلس نمایندگان مسئولیت آغاز روند استیضاح رئیسجمهور و دیگر مقامات دولتی را بر عهده دارد و همچنین میتواند طرحهای مربوط به درآمدهای دولت را در اولویت قرار دهد. در عوض، سنا مسئول تأیید انتصاب مقامات ارشد و معاهدات بینالمللی است و محاکمات مربوط به استیضاح در این مجلس انجام میشود.
انتخابات به عنوان نظرسنجی نسبت به ترامپ
اهمیت انتخابات ۲۰۲۶ از این نظر است که تقریباً به یک نظرسنجی کلی درباره عملکرد دو سال اول دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ تبدیل شده است. حفظ اکثریت در هر دو مجلس به دولت او این امکان را میدهد تا برنامههایش در امور مالیاتی، مهاجرت، بودجه و سیاست خارجی را با موانع کمتری دنبال کند. برعکس، شکست در یکی از دو مجلس میتواند به تضادهایی میان دولت و کنگره در زمینه بودجه، قوانین و نظارت بر فعالیتهای کاخ سفید منجر شود.
جمهوریخواهان در شرایطی به رقابت ورود میکنند که رضایت از عملکرد ترامپ به شدت کاهش یافته است. بر اساس یک نظرسنجی مشترک میان رویترز و ایپسوس، تنها ۳۲ درصد از مردم از عملکرد رئیسجمهور راضی هستند و دموکراتها با ۵۳ درصد در برابر ۴۴ درصد از جمهوریخواهان در میان رأیدهندگان احتمالی پیشتازند. همچنین ۷۳ درصد از پاسخدهندگان مدعیاند که وضع هزینههای زندگی در شرایط بحرانی قرار دارد.
شرایط اقتصادی نیز به دامنه نگرانیها افزوده است؛ نرخ سالانه تورم در سپتامبر به ۳.۷ درصد رسید، قیمت بنزین در طی یک ماه ۹.۱ درصد افزایش یافت و نرخ بیکاری به ۴.۲ درصد رسید.
در این میان، جنگ علیه ایران نیز بر جو انتخاباتی تأثیر گذاشته است. اختلال در انتقال انرژی از تنگه هرمز، افزایش قیمت سوخت را به همراه داشته و بخشی از رأیدهندگان، افزایش قیمتها را به سیاستهای ترامپ، از جمله جنگ و تعرفههای تجاری نسبت میدهند.
رقابت دموکراتها و جمهوریخواهان در دو مجلس
محاسبات نظرسنجیها که توسط «ریلکلیرپالیتیکس» بین تاریخ ۹ تا ۳۰ اکتبر منتشر شده، نشاندهنده سهم دموکراتها از آرای ملی به میزان ۵۱.۸ درصد و جمهوریخواهان با ۴۳.۳ درصد است. همچنین نظرسنجی شبکه انبیسی اختلافی هفتدرصدی به سود دموکراتها ثبت کرده است.
در مبارزه برای مجلس نمایندگان، گزارشی از «کوک پولیتیکال ریپورت» ۲۲۲ کرسی را به سمت دموکراتها و ۱۹۵ کرسی را به سمت جمهوریخواهان ارزیابی کرده و ۱۸ کرسی را به عنوان رقابتی معرفی نموده است. مدل انتخاباتی «دسیژن دسک اچکیو» نیز احتمال تصاحب این مقام توسط دموکراتها را ۸۴ درصد تخمین زده است.
در سنا، رقابت شرایط دشوارتری را حاکم نموده است. دموکراتها برای کسب اکثریت به چهار کرسی خالص دیگر نیاز دارند و مبارزات اصلی در ایالتهایی نظیر مین، آیووا، اوهایو، آلاسکا، تگزاس، کانزاس و میشیگان در حال انجام است. مؤسسه «اینساید الکشنز» احتمال چهار تا شش کرسی خالص برای دموکراتها را مطرح کرده است.
تأثیر نتایج انتخابات بر جنگ با ایران
تغییر در ترکیب کنگره به طور خودکار به معنای تغییر فوری سیاست خارجی ایالات متحده نیست، اما میتواند بر تصمیمات دولت در زمینه تحریمها، حمایتهای نظامی، بودجه و نظارت بر عملیات نظامی تأثیرگذار باشد.
در رابطه با جنگ با ایران، کنگره اختیار اعلام جنگ و تأمین بودجه نیروهای مسلح را دارد و رئیسجمهور نیز فرمانده کل نیروهای مسلح است. قانون اختیارات جنگی مصوب ۱۹۷۳ به منظور محدود کردن ورود یکجانبه رئیسجمهور به درگیریهای نظامی بدون مجوز کنگره ایجاد شده، اگرچه دورنمای اجرایی آن هنوز هم محل بحث و جدل میان کاخ سفید و کنگره است.
به همین دلیل، تسلط دموکراتها بر مجلس نمایندگان به تنهایی نمیتواند موجب توقف جنگ شود، اما این حزب میتواند با کنترل بودجه، تحقیقات و نظارت بر فعالیت دولت، فشارهایی بر ترامپ اعمال نماید. در صورت تصاحب هر دو مجلس، توانایی کنگره برای محدود کردن اختیارات دولت به شکل محسوسی افزایش خواهد یافت؛ هرچند که رئیسجمهور همچنان حق وتو مصوبات کنگره را داراست.
از سوی دیگر، شکست جمهوریخواهان در انتخابات میتواند ادامه جنگ را از منظر سیاسی برای کاخ سفید سختتر سازد؛ به ویژه اگر افزایش قیمت انرژی و هزینههای جنگ موجب نارضایتی رأیدهندگان گردد. این وضعیت ممکن است دولت را به سوی کاهش تنشها و تلاش برای توافق سوق دهد، با این حال احتمال اتخاذ مواضع سختگیرانهتر هم نمیتواند مورد غفلت واقع شود.
در نهایت، انتخابات سوم نوامبر نمیتواند سرنوشت ریاستجمهوری ترامپ را دستخوش تغییر کند، اما میتواند به تعیین میزان قدرت و آزادی عملی که او در دو سال پایانی دوره خود در کاخ سفید خواهد داشت، کمک کند. سؤال اساسی این است که آیا کنگره همچنان با دولت ترامپ هماهنگ خواهد بود یا به نهادی بدل خواهد شد که به محدود کردن سیاستهای او، بهویژه در زمینه جنگ با ایران میپردازد؟