در سال‌های اخیر، صنعت اتومبیل به شکلی شگرف از گسترش انواع موتورهای الکتریکی بهره‌مند شده است؛ از خودروهای تمام‌الکتریکی گرفته تا مدل‌های هیبریدی و پلاگین هیبریدی. در این بین، خودروهای هیبریدی خفیف (MHEV) که معمولاً با نشانه‌های خاصی چون eTorque یا 48V روی بدنه خود جلوه‌گری می‌کنند، با استفاده از یک موتور الکتریکی کوچک در کنار پیشرانه بنزینی، تلاش دارند تا به طور موقت راه حلی میان‌برابر ارائه دهند. این فناوری جدید، اگرچه نیازی به شارژ از طریق کابل نداشته و امتیازاتی در بهینه‌سازی عملکرد و کارایی دارد، اما همانند هر تکنولوژی دیگری دارای نقاط ضعفی است که اطلاع از آن‌ها برای اتخاذ تصمیمات درست حائز اهمیت است.

۱. ناتوانی در حرکت صرفاً با نیروی برق

با اینکه بسیاری از افراد ورود واژه «هیبریدی» را معادل با حرکتی با نیروی برق می‌دانند، خودروهای هیبریدی خفیف (MHEV) نمی‌توانند تنها با موتور الکتریکی وارد عمل شوند. وزارت انرژی ایالات متحده به وضوح بیان کرده است که «سیستم‌های هیبریدی خفیف قادر به راه‌اندازی خودرو فقط با نیروی الکتریکی نیستند.» این به معنای آن است که این خودروها هیچ تناسبی در حرکتی صرفاً الکتریکی ندارند. موتور الکتریکی به کار رفته در MHEV‌ها نقش کمکی ایفا می‌کند؛ برای مثال، موتور eTorque در مدل ۲۰۱۹ رم ۱۵۰۰ با پیشرانه V6، تنها ۱۲ اسب‌بخار قدرت و حداکثر ۹۰ پوندفوت گشتاور تولید می‌کند و بیشتر به‌عنوان یک «کمک» برای موتور بنزینی تلقی می‌شود تا جایگزینی برای آن.

این مشخصه، موجب می‌شود تا MHEV کاملاً در تضاد با پلاگین‌هیبریدهایی مثل تویوتا RAV4 پلاگین هیبرید مدل ۲۰۲۶ قرار گیرد که توانایی طی کردن ۵۲ مایل را تنها با نیرو از باتری دارد. این اختلاف بنیادین ممکن است برای خریدارانی که انتظار حرکتی الکتریکی از MHEV دارند، گمراه کننده باشد. در واقع، با خرید یک MHEV، شما در واقع یک خودروی بنزینی با کمی کمک از یک موتور الکتریکی را انتخاب کرده‌اید، نه یک خودروی کاملاً بدون نیاز به بنزین.

۲. کاهش ناچیز مصرف سوخت

یکی از انتظارات اصلی از خودروهای هیبریدی، کاهش معنادار مصرف سوخت است، اما در مورد MHEV‌ها این کاهش به شدت ناچیز است. به عنوان مثال، یک هیبرید کامل همچون تویوتا RAV4 هیبرید مدل ۲۰۲۵، با میانگین ۳۹ مایل بر گالن، مصرف سوخت را تا ۲۵ درصد نسبت به نسخه بنزینی کاهش می‌دهد، در حالی که MHEV‌ها با وضعیت متفاوتی روبرو هستند. به عنوان نمونه، رم ۱۵۰۰ V8 مدل ۲۰۱۹ مجهز به سیستم eTorque، تنها توانسته مصرف سوخت را از ۱۷ به ۱۹ مایل بر گالن افزایش دهد که تقریباً معادل ۱۰ درصد صرفه‌جویی است، یعنی کمتر از نیمی از کاهش مصرف سوخت RAV4 هیبرید.

تحقیقات شبیه‌سازی نشان می‌دهد که سیستم‌های ۴۸ ولتی قادر به ارائه صرفه‌جویی مصرف سوخت بین ۱.۷٪ تا ۷.۷٪ هستند. همچنین، نتایج آزمایش‌های واقعی نیز بسیار متغیر و گاه حتی متناقض بوده‌اند؛ برای مثال، یکی از مدل‌های سوزوکی سوئیفت هیبریدی خفیف، مصرف سوخت خویش را ۱۸ درصد کاهش داد، در حالی که سوبارو فارستر هیبریدی خفیف به میزان ۲.۸ درصد افزایش مصرف را نشان داد. با وجود چنین نتایج متغیری، توجیه اقتصادی صرفه‌جویی در سوخت به‌تنهایی به هیچ‌وجه کافی نیست تا هزینه بیشتری برای این نوع خودروها پرداخته شود.

۳. افزایش پیچیدگی فنی

افزودن پیچیدگی به تکنولوژی خودرو، یکی از نگرانی‌های دائمی درباره خودروهای هیبریدی است. خودروهای هیبریدی خفیف (MHEV) با اضافه کردن یک موتور-ژنراتور الکتریکی کوچک و یک باتری ثانویه ۴۸ ولتی، سیستم‌های مکانیکی و الکتریکی خودرو را به مراتب پیچیده‌تر می‌کنند. هر قطعه اضافی می‌تواند با افزایش احتمال خرابی پس از اتمام زمان گارانتی همراه شود و هزینه تعویض این قطعات نیز به طرز قابل توجهی افزایش می‌یابد. در حالی که باتری‌های ولتاژ بالا در هیبریدهای کامل ممکن است تا ۷,۰۰۰ دلار هزینه داشته باشند، باتری‌های کوچک‌تر MHEV‌ها به‌طور متوسط حدود ۱,۵۰۰ دلار (که حداقل بین ۸۰۰ تا ۲,۱۰۰ دلار برای هر قطعه تنها تخمین زده می‌شود) هزینه در بر خواهند داشت.

کتابچه راهنمای تعمیرات SEG Automotive به این نکته اشاره می‌کند که سیستم ۴۸ ولتی به دینام یک اینورتر اضافه می‌کند و از محافظتی در برابر قطبیت معکوس بی‌بهره است که در صورت بروز خطای سیم‌کشی می‌تواند منجر به آسیب‌های جدی شود. این افزایش پیچیدگی و هزینه‌های بالقوه تعمیر پس از خرید، در مقایسه با مزایای نسبتاً محدود این خودروها، مبحثی است که باید به‌دقت مورد توجه قرار گیرد.

۴. افزایش بالقوه قیمت خرید

خودروهای هیبریدی خفیف معمولاً با افزایش قیمت اولیه خود همراه هستند، هرچند که این مبلغ می‌تواند متفاوت باشد. در برخی مواقع، تولیدکنندگان اتومبیل سیستم MHEV را به‌عنوان یک گزینه اضافی قیمت‌گذاری می‌کنند؛ برای مثال، سیستم eTorque برای رم ۱۵۰۰ همی V8 مدل ۲۰۱۹ حدود ۱,۴۵۰ دلار و برای جیپ رانگلر ساهارا V6 مدل ۲۰۲۰ تقریباً costing 1,000 دلار هزینه اضافی درخواست شده است. در موارد دیگر، این سیستم به‌عنوان یک ویژگی استاندارد ارائه می‌شود، مانند مدل رم ۱۵۰۰ V6 در سال ۲۰۲۶ که مقایسه قیمت با نسخه غیرهیبریدی را دشوار می‌کند.

وب‌سایت Kelley Blue Book تصریح کرده است که این سیستم «فقط به‌طور متوسط به قیمت خرید خودرو می‌افزاید.» با توجه به مزایای محدود MHEV‌ها، حتی یک افزایش قیمت جزئی نیز می‌تواند توجیه اقتصادی خرید این خودروها را به چالش بکشد.

۵. تاثیر ناچیز بر محیط زیست

یکی از انگیزه‌های مهم در خرید خودروهای هیبریدی، کاهش اثرات منفی زیست‌محیطی و تولید آلایندگی کمتر است. اما از آنجایی که خودروهای هیبریدی خفیف نمی‌توانند تنها با نیروی برق حرکت کنند و به طور معمول به موتور احتراقی وابسته هستند، تأثیر آنها بر محیط زیست به مراتب محدودتر می‌باشد. شورای بین‌المللی حمل‌ونقل پاک (ICCT) به‌طور تخمینی بیان می‌کند که متداول‌ترین MHEV‌ها تنها حدود ۷ درصد انتشار دی‌اکسیدکربن را در تست‌های آزمایشگاهی نسبت به خودروهای با سیستم استارت-استاپ کاهش می‌دهند.

در نتیجه، تحقیقی که در سال ۲۰۱۹ توسط Emissions Analytics انجام شده، نشان می‌دهد که MHEV بنزینی می‌تواند تا ۱۱ درصد آلایندگی را کاهش دهد، در حالی که این میزان برای هیبریدهای کامل به ۳۴ درصد می‌رسد. این اختلاف بارز نشان می‌دهد که نماد «هیبریدی» تنها زمانی به واقعیت دوستدار محیط زیست نزدیک می‌شود که قسمت الکتریکی قادر به ایفای نقش فعال باشد که در خودروهای MHEV چنین امکانی وجود ندارد.