پیروزی مانند بیرانوند، شکست مانند شجاع
پس از هفته‌ها حدس و گمان، جام ملت‌های آسیا به‌طور رسمی به تأخیر افتاد. این خبری است که توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا اعلام گردید تا فدراسیون‌های مرتبط، بتوانند برای یک سال دیگر برنامه‌ریزی کنند تا این رقابت‌ها آغاز شوند. این تأخیر در برگزاری تورنمنت مهم نه‌تنها بر سرنوشت تیم‌ها تأثیر خواهد گذاشت، بلکه می‌تواند آینده بسیاری از بازیکنان ملی را به‌ویژه در ایران که میانگین سنی بازیکنانش بالا است، تحت‌الشعاع قرار دهد؛ موضوعی که پیش‌تر نیز مورد انتقاد قرار گرفته بود.
بازنده‌ها
تأخیر در جام ملت‌های آسیا به ضرر برخی از بازیکنان کنونی تیم ملی تمام خواهد شد؛ این حقیقتی است غیرقابل انکار زیرا بسیاری از کارشناسان بر این باور بودند که در اسفند ماه امسال، چندین بازیکن تیم ملی به‌طور قطع از دنیای رقابت‌های ملی خداحافظی خواهند کرد یا دیگر فرصتی برای دعوت به تیم ملی به دست نخواهند آورد. حال این موضوع به یک «باید» مهم تبدیل شده است؛ زیرا بخش قابل توجهی از این بازیکنان، ممکن است حتی در جام ملت‌های بعدی که قرار است در سال آینده برگزار شود، حضور نداشته باشند. در میان آنان، احسان حاج‌صفی، بازیکن باتجربه تیم سپاهان، به وضوح در ردیف این دسته قرار دارد؛ او با دعوت دوباره به تیم ملی با انتقادات فراوانی روبه‌رو شد اما با این حال موفق به ثبت رکورد بازی‌های ملی خود شد. او به احتمال زیاد اولین قربانی این تأخیر خواهد بود.
شجاع خلیل‌زاده نیز یکی دیگر از بازیکنان در این دسته است؛ او که کهنسال‌ترین بازیکن کنونی تیم ملی به شمار می‌رود، طبیعتاً فرصتی برای بازگشت به فهرست آینده تیم ملی برای حضور در جام ملت‌های آسیا نخواهد داشت. اگرچه این موارد تحت گمانه‌زنی قرار می‌گیرند، با توجه به اینکه شجاع به زودی به مرز ۴۰ سالگی نزدیک می‌شود و تیم ملی در حال تغییر و تحول است، دیگر جایگاهی برای او نخواهد بود.
رامین رضاییان نیز از جمله نام‌هایی است که باید به آن اشاره شود؛ او بارها توانایی فنی خود را به منصه نمایش گذاشته، اما با افزایش سن، این واقعیت را نمی‌تواند نادیده بگیرد. رامین که این روزها با مصدومیت دست و پنجه نرم می‌کند، با رقبا و جوانان توانا مواجه است که به نظر می‌رسد باید این میدان را به آنان بسپارد.
برنده‌ها
همان‌طور که خبر تأخیر در جام ملت‌ها برای برخی از بازیکنان نگرانی ایجاد می‌کند، می‌تواند برای گروه دیگری مایه خوشحالی باشد. علیرضا بیرانوند به عنوان بزرگ‌ترین برنده این ماجرا شناخته می‌شود. اگرچه او از جوانان تیم ملی به شمار نمی‌رود، اما در پست دروازه‌بانی چالش چندان سختی برای تجربه یک جام ملت‌های آسیای دیگر نخواهد داشت. وی به لطف این تأخیر از فرصت استفاده کرده و می‌تواند خود را آماده کند. در صورت برگزاری زودهنگام این تورنمنت، احتمالاً به دلیل خدمت سربازی، این فرصت را از دست می‌داد؛ اما حال با تأخیر یکساله می‌تواند به رقابت در لیگ برتر برگردد و خود را به نمایش بگذارد.
محمدحسین کنعانی‌زادگان نیز از دیگر بازیکنانی است که از این تأخیر بهره‌مند خواهد شد؛ اینکه آیا شایستگی دعوت به تیم ملی را دارد یا خیر مسئله‌ای فراتر از این مساله است؛ زیرا او به دلیل عوارض ناشی از مصدومیت و جراحی، قطعا نمی‌توانست در جام ملت‌های امسال حضور یابد، اما تأخیر در برگزاری این رقابت‌ها او را نیز در زمره برندگان جای می‌دهد. همچنین، مهدی ترابی، مجید حسینی، و علی قلی‌زاده دیگر بازیکنانی هستند که به‌دلیل آسیب‌دیدگی شانس دعوت به لیست تیم ملی را نداشتند، اما حالا تأخیر در برگزاری مسابقات به نفع آن‌ها خواهد بود.
در نهایت، تعداد زیادی از جوانانی که تازه به عرصه فوتبال ایران معرفی شده و قربانی روزهای پایانی نسل فعلی شده بودند، واقعاً برنده‌های بزرگی هستند. این بازیکنان که به دلیل کمبود زمان نمی‌توانستند در این چرخه جدید تیم ملی جایی پیدا کنند، حالا فرصتی مناسب دارند تا نه‌تنها به اردوها دعوت شوند، بلکه در طی یک سال آینده جایگاه خود را تقویت کرده و به ترکیب اصلی نیز راه یابند.