معافیت مالیاتی برای واردات بنزین ویژه

به گزارش ایسنا، سیاست‌های مالیاتی دولت در زمینه واردات فرآورده‌های نفتی، به‌ویژه با یک استثنا برای بنزین ویژه، در سال جاری نیز ادامه یافته است.

بر اساس بخشنامه‌ای از دفتر واردات گمرک ایران و با توجه به نامه سازمان امور مالیاتی کشور در خصوص نحوه دریافت مالیات بر ارزش افزوده در واردات قطعی این محصول، واردات بنزین ویژه از پرداخت سهم پنج نهم دولت از مالیات بر ارزش افزوده معاف گردیده است.

این اقدام در راستای حکمی اتخاذ شده که پیش‌ از این در قانون بودجه سال ۱۴۰۴ برای واردات این نوع بنزین پیش‌بینی شده بود. اکنون با استناد به احکام مالیاتی قانون بودجه سال ۱۴۰۵، این معافیت برای سال جاری نیز تمدید شده است؛ موضوعی که نشان‌دهنده توجه مستمر به حمایت مالیاتی از واردات بنزین ویژه در سیاست‌های مالی کشور در مدت دو سال پی در پی می‌باشد.

ولی نکته حائز اهمیت در این بخشنامه، ماهیت معافیتی است که در نظر گرفته شده است؛ چرا که برخلاف تصورات اولیه، واردات بنزین ویژه به‌طور کامل از مالیات بر ارزش افزوده معاف نگردیده و فقط سهم دولت از این مالیات حذف شده است.

طبق قانون، نرخ مالیات و عوارض انواع بنزین ۳۰ درصد تعیین گردیده که پنج‌نهم آن به دولت و چهارنهم دیگر به نهادهای شهرداری و دهیاری‌ها تخصیص می‌یابد. بنابراین، با اجرای معافیت جدید، واردکنندگان بنزین ویژه از پرداخت حدود ۱۶.۷ درصد سهم دولت معاف می‌شوند، در حالی که باید سهم مربوط به شهرداری‌ها و دهیاری‌ها که حدود ۱۳.۳ درصد است را همچنان پرداخت نمایند.

آیا معافیت مالیاتی، مشوقی برای واردات بنزین ویژه است؟

استمرار این معافیت را می‌توان از جنبه کاهش هزینه‌های واردات و ایجاد انگیزه برای تأمین بنزین ویژه در بازار داخلی مورد بررسی قرار داد. در شرایطی که واردات فرآورده‌های نفتی با هزینه‌های ارزی و تجاری همراه است، کاهش بخشی از بار مالیاتی می‌تواند هزینه‌های کل واردات را کاهش داده و برای واردکنندگان جذاب‌تر شود.

از این دیدگاه، دولت با چشم‌پوشی از بخشی از درآمد مالیاتی خود عملاً بستر را برای تسهیل واردات این فرآورده فراهم کرده است؛ سیاستی که البته ارزیابی موفقیت آن تابع عواملی فراتر از معافیت مالیاتی، نظیر قیمت تمام‌شده واردات، شرایط عرضه و تقاضا و مکانیسم توزیع بنزین ویژه می‌باشد.

با این حال، باید توجه کرد که کاهش هزینه مالیاتی برای واردکنندگان لزوماً به معنای کاهش قیمت بنزین ویژه برای مصرف‌کنندگان نهایی نیست. میزان تأثیر این معافیت بر قیمت فروش، به چگونگی قیمت‌گذاری و انتقال منافع حاصل از کاهش هزینه‌ها به بازار وابسته است.

سهم شهرداری‌ها همچنان محفوظ است

افزون بر این، ادامه دریافت چهارنهم سهم مالیات و عوارض شهرداری‌ها و دهیاری‌ها نشان می‌دهد که معافیت جدید، به‌معنای کنار گذاشتن کامل تعهدات مالیاتی واردکنندگان نیست. در واقع، دولت تنها از بخشی از درآمد مالیاتی خود صرف‌نظر کرده و سهم مربوط به مدیریت شهری و روستایی همچنان حفظ گردیده است.

این موضوع از آن جهت حائز اهمیت است که مالیات و عوارض مربوط به شهرداری‌ها و دهیاری‌ها به عنوان یکی از منابع درآمدی پیش‌بینی شده برای مدیریت محلی محسوب می‌شود و حذف آن می‌توانست بر این منابع تأثیر بسزایی بگذارد.

در کل، معافیت مالیاتی واردات بنزین ویژه را می‌توان به‌عنوان یک مشوق مالیاتی محدود برای تشویق واردات تلقی کرد؛ مشوقی که از یک سو هزینه مالیاتی واردکنندگان را کاهش می‌دهد و از سوی دیگر با حفظ سهم شهرداری‌ها و دهیاری‌ها، مانع حذف کامل درآمدهای مالیاتی مرتبط با این فرآورده می‌شود.

با این حال، پرسش اصلی درباره کارایی این سیاست این است که آیا کاهش سهم دولت از مالیات واردات بنزین ویژه می‌تواند به افزایش عرضه و رقابتی‌تر شدن بازار این فرآورده بیفزاید یا تنها حاشیه هزینه واردکنندگان را کاهش می‌دهد؟

انتهای پیام