غرق شدن تولید صنعتی در سیلاب تورم
شاخص قیمت تولیدکننده این بخش در تابستان۱۴۰۵ به ۷/ ۷۷۴رسیده که نسبت به بهار ۲۸درصد افزایش یافته است. تورم نقطه‌ای نیز به ۳/ ۱۴۷درصد و تورم سالانه به ۳/ ۹۷درصد رسیده است. این ارقام به‌معنای آن هستند که سطح شاخص قیمت تولیدکننده صنعت در مقایسه با تابستان سال گذشته به حدود ۴۷/ ۲ برابر افزایش یافته است.
بااین‌حال مرکز آمار در خلاصه گزارش از کاهش تورم فصلی صنعت سخن گفته است؛ کاهشی از ۲ /36درصد در بهار به ۲۸درصد در تابستان. این تغییر به معنای کاهش ۲ /8واحد درصدی سرعت افزایش فصلی قیمت‌هاست و نه کاهش خود قیمت‌ها.
شاخص تولیدکننده صنعت در بهار افزایش ۲ /۳۶درصدی را تجربه کرده و در تابستان نیز ۲۸درصد دیگر بالا رفته است. حاصل ترکیب این دو افزایش رشد تجمعی حدود ۳ / ۷۴درصدی شاخص در شش ماه نخست سال است.
تصویر وقتی نگران‌کننده‌تر می‌شود که به زیربخش‌های صنعت نگاه کنیم. تورم نقطه‌ای در ۲۲رشته از ۲۳رشته فعالیت صنعتی نسبت به بهار افزایش یافته و تورم سالانه نیز در تمام ۲۳ رشته بالا رفته است.
در ۲۲رشته صنعتی شاخص قیمت تولیدکننده نسبت به تابستان سال گذشته بیش از دو برابر شده است. تنها گروهی که تورم نقطه‌ای آن اندکی کاهش یافته، صنایع غذایی بوده است آن‌هم از ۶/ ۱۳۷ به ۲/ 137درصد بنابراین حتی استثنای جدول نیز با تورمی مواجه بوده که از افزایش بیش از دوبرابری سطح شاخص قیمت نسبت به سال گذشته حکایت دارد.
درمقابل تورم فصلی ۲۲رشته صنعتی کاهش یافته است. این دو تصویر از نظر آماری تناقضی ندارند زیرا نرخ‌های فصلی و نقطه‌ای دوره‌های متفاوتی را مقایسه می‌کنند اما نمی‌توان از کاهش تورم فصلی نتیجه گرفت که فشار افزایش قیمت‌ها در صنعت برطرف شده است.
واقعیت آن است که کارخانه‌ها در تابستان همچنان محصولات خود را با قیمت‌هایی به‌مراتب بالاتر عرضه کرده‌اند و در بسیاری از رشته‌ها فاصله قیمت با سال گذشته بیشتر شده است. کاهش سرعت گرانی آن هم از سطوح بسیار بالا هنوز با ثبات قیمت‌ها فاصله زیادی دارد.