واکنش غیرشفاف به مسأله‌ای جدی یا انتخاب امیر پرتغالی؟!
رئیس فدراسیون فوتبال به تازگی در گفتگو یی خاطرنشان کرد که در دوره‌های آتی اردوهای تیم ملی، جوانگرایی به عنوان یک اصل اساسی در نظر گرفته خواهد شد؛ اظهاری که سال‌هاست از سوی مسئولان تیم ملی به گوش می‌رسد و برای ارزیابی این سخنان، قضاوت را به شما می‌سپاریم.
در پاسخ به این اظهارات، امیر قلعه‌نویی نیز موضعی مبهم اتخاذ کرد: «ما در تیم ملی تغییر نسل را اجرا کرده‌ایم و اکنون قصد داریم بازیکنان جوان‌تر را نیز به تیم دعوت کنیم…»
نکته جالب این است! آنچه در طی چهار سال اخیر در تیم ملی از بازی‌های جام ملت‌های ۲۰۲۳ قطر تا پس از جام جهانی ۲۰۲۶ شاهد بوده‌ایم، به نوعی تغییر نسل به حساب می‌آید و تمامی جنجال‌های حول این موضوع، به احتمال زیاد نادرستی فهم منتقدان است!
با این حال، تغییر نسل یا پذیرش جوانان در تیم ملی، تنها با کلام و وعده محقق نخواهد شد. تغییر نسل، یک واقعیت عملی و نتیجه تعاملات واقعی است؛ نه یک مفهوم انتزاعی که بتوان در مصاحبه‌ها تحلیلش کرد. ما باید به واقعیت‌ها روبرو شویم و در میدان عمل گام برداریم؛ وگرنه می‌توانیم در خواب بمانیم و تیرگی‌های حضور در دنیای ناپیدا را ببینیم! در چنین فضایی، وعده‌ها و قول‌ها نیز بیشتر رنگ و بوی انتزاعی به خود خواهند گرفت.
جوانگرایی یا تغییر نسل، چیزی است که در فوتبال پرتغال به وضوح مشهود است؛ جایی که به سادگی از سایه نام کریستیانو رونالدو عبور می‌کنند. رونالدو که به نظر می‌رسد از قبل از روی نیمکت‌نشینی در تیم ملی آگاه بوده، خود به سمت خداحافظی رفت و از میدان ملی کناره‌گیری کرد.
جوانگرایی همانند وعده غذایی نیست که در مورد بودن یا نبودنش بحث و جدل کنیم. تغییر نسل در تیم ملی، یک انتخاب و اقدام عملی است؛ ماجرای رونالدو و فوتبال پرتغال، مفهوم تغییر نسل را به ساده‌ترین نحو برای همه به تصویر می‌کشد.
بیشتر بخوانید: شکستن شاخ غول با یک مثال از آنچلوتی!