دو فرمانروای فوتبال، دو وداع متمایز؛ خداحافظی شگفت‌انگیز رونالدو و وداع باشکوه مسی
دوران فعالیت کریستیانو رونالدو و لیونل مسی در تیم‌های ملی پرتغال و آرژانتین به‌هیچ‌وجه صرفاً یک مسیر ورزشی عادی نبود. این دو شخصیت بزرگ، سال‌ها در بالاترین سطح فوتبال جهانی به رقابت پرداختند و در این میانه، لحظات تاریخی، افتخارات قابل توجه و البته شکست‌های دردناکی را نیز تجربه کردند.
اما در نهایت، نحوه اختتام داستان آنها در عرصه ملی تفاوت زیادی داشت. رونالدو در پنجم نوامبر با انتشار ویدئویی در حساب‌های اجتماعی‌اش، خبر از پایان فعالیت‌های ملی‌اش داد؛ این تصمیم به‌طور غیرمنتظره‌ای برای هواداران پرتغال و طرفداران این ستاره ۴۱ ساله شگفتی‌آور بود. برخلاف انتظار، او این فصل از دوران حرفه‌ای‌اش را بدون برگزاری مراسمی در ورزشگاه یا حضور میان هواداران خاتمه داد.
در نقطه مقابل، مسی تجربه‌ای متفاوت از خداحافظی را داشت. وی در تاریخ ششم اکتبر، در کنار خانواده و در میان انبوهی از هواداران آرژانتینی که برای قدردانی از او گرد آمده بودند، با منتخب ملی کشورش وداع کرد. این مراسم احساسات را برانگیخت و فرصتی را فراهم کرد تا از ستاره‌ای که آرژانتین را دوباره به اوج فوتبال جهان برساند، تقدیر شود. فاصله زمانی بین این دو خداحافظی تقریباً یک ماه بود، اما تفاوت‌های موجود در نحوه برگزاری آنها بسیار بیشتر از این فاصله زمانی به نظر می‌رسید.
رونالدو؛ قهرمانی تاریخی و ثبت رکوردهای بی‌نظیر
کریستیانو رونالدو فعالیت ملی خود را با آرزوهای بزرگی آغاز کرد، اما در آن زمان شاید نمی‌دانست که روزی به نماد بزرگ تاریخ فوتبال پرتغال تبدیل خواهد شد.
بعد از سال‌ها تلاش و ناکامی، او سرانجام در یورو ۲۰۱۶ به بزرگ‌ترین موفقیت ملی‌اش دست یافت و پرتغال را برای نخستین بار به قهرمانی در یک تورنمنت بزرگ رساند. همچنین، رونالدو در ادامه دو بار دیگر در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۵ قهرمانی لیگ ملت‌های اروپا را تجربه کرد. دستاوردهای او تنها شامل عناوین قهرمانی نمی‌شود؛ او با ۱۴۶ گل، عنوان بهترین گلزن تاریخ تیم ملی پرتغال و فوتبال ملی جهان را به نام خود ثبت کرده است؛ رکوردی که دشواری بالایی برای شکسته شدن دارد.
با این حال، با وجود پایان دوران ملی، یک هدف بزرگ دیگر همچنان در افق کریستیانو رونالدو قرار دارد. او تنها ۱۵ گل با رسیدن به رکورد چشمگیر هزار گل در دوران حرفه‌ای فاصله دارد و امیدوار است پیش از اینکه کفش‌هایش را آویزان کند، این نقطه عطف تاریخی را ثبت کند.
بیشتر بخوانید: پشت‌پرده خداحافظی رونالدو از تیم ملی پرتغال؛ وداعی که سال‌ها عقب افتاد
مسی؛ عبور از چالش‌ها و رسیدن به اوج فوتبال جهانی
مسیر لیونل مسی در تیم ملی آرژانتین پر از فراز و نشیب‌های قابل توجه بود. او سال‌ها به‌دلیل ناکامی در کسب عناوین ملی، علی‌رغم رسیدن به فینال‌های بزرگ، با انتقادات فراوانی روبرو بود. شکست در فینال جام جهانی ۲۰۱۴ و دو فینال متوالی کوپا آمریکا در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶، بار زیادی بر دوش این ستاره‌ی آرژانتینی گذاشت؛ اما مسی نه‌تنها تسلیم نشد بلکه این ناکامی‌ها را به عنوان نقطه عطفی برای ادامه مبارزاتش در نظر گرفت.
او بعداً با رهبری آرژانتین به دو قهرمانی کوپا آمریکا، قهرمانی جام جهانی ۲۰۲۲ و فتح فینالیسیما، تمامی انتقادات پیشین را به تمجیدهای بی‌شماری تبدیل کرد. مسی در نهایت رویاهایی را به حقیقت پیوست که هواداران آرژانتین سال‌ها در انتظارش بودند.
آمار او نیز بیانگر پایگاه منحصر به‌فردش در تاریخ فوتبال ملی است. مسی با ۲۰۸ بازی، رکورددار بیشترین بازی ملی در تاریخ آرژانتین است و با ۱۲۶ گل نیز در صدر جدول بهترین گلزنان تاریخ این تیم قرار دارد؛ گابریل باتیستوتا با ۵۴ گل نزدیک‌ترین تعقیب‌کننده او در این فهرست محسوب می‌شود.
تأثیرگذاری مسی به گلزنی محدود نمی‌شود. او در دوران فعالیتش با تیم ملی آرژانتین، ۶۶ پاس گل نیز به ثبت رسانده و مجموع گل‌ها و پاس گل‌های او را به ۱۹۲ می‌رساند؛ آماری که ابعاد نقش او در موفقیت‌های تیم ملی کشورش را به خوبی نمایان می‌سازد.
بیشتر بخوانید: مالک، تاجر و بازیکن؛ برنامه‌ریزی هوشمندانه لیونل مسی برای آینده پس از بازنشستگی‌اش
دو خداحافظی متفاوت؛ از غافلگیری رونالدو تا جشن مسی
با وجود شباهت‌های بسیاری که در دوران حرفه‌ای این دو افسانه وجود دارد، نحوه اختتام حضور آنها در عرصه ملی با تفاوت‌های قابل توجهی همراه بود. مسی در یک محیط احساسی و در کنار خانواده و هواداران آرژانتینی با تیم ملی خداحافظی کرد؛ مراسمی که بیشتر به یک تجلیل تبدیل شده بود تا وداعی از دوران حرفه‌ای.
از سوی دیگر، رونالدو تصمیم خود را از طریق یک ویدئو در حساب‌های اجتماعی‌اش اعلام کرد؛ واقعه‌ای که هم غیرمنتظره بود و هم برخلاف شیوه خداحافظی مسی، بدون هرگونه مراسم عمومی و جشن هواداران به وقوع پیوست.
شرایط اختتام دوران ملی این دو بازیکن نیز یکسان نبود. رونالدو در شرایطی تصمیم به خداحافظی گرفت که تنش‌ها و اختلافاتش با ژرژ ژسوس، سرمربی پرتغال، سایه‌ای بر رابطه‌اش با تیم ملی انداخته بود. این اختلافات به‌عنوان یکی از عوامل مهم در تصمیم نهایی او برای پایان دادن به دوران ملی‌اش تلقی می‌شود.
در حالی‌که خداحافظی مسی در فضایی از قدردانی و شادمانی شکل گرفت. او با پیراهن ملی آرژانتین به بسیاری از آرزوها و اهدافش رسید و هواداران نیز به‌جای تمرکز بر پایان این فصل از دوران حرفه‌ای‌اش، از این فرصت استفاده کردند تا به تکریم تمام دستاوردهای این ستاره بزرگ پرداخته شود.
یکی از این دو خداحافظی با غافلگیری و حواشی همراه بود و دیگری با جشنی پرشکوه و قدردانی؛ تفاوتی که به فصل پایانی دوران حرفه‌ای این دو ستاره بزرگ، رنگی کاملاً متفاوت بخشید.
رونالدو و مسی هر دو دوران ملی خود را با شروعی پرشکوه و درخشان آغاز کردند و سال‌ها در اوج فوتبال جهانی تأثیرگذار بودند، اما در نهایت به مسیرهای متفاوتی برای اختتام این فصل از حرفه خود رسیدند؛ پایانی متفاوت برای دو بازیکنی که دوران مشترکشان در دنیای فوتبال به سادگی تکرار نخواهد شد.
