زمانی که اعطای عنوان نامناسب، سرنوشت جوانی را تغییر می‌دهد؛ نیمار وطنی، خیبر را به دردسر انداخت!

 به طور کلی، فوتبال ما تجربه چندان خوشایندی از واگذاری عناوین ندارد. لقب‌های منفی که جایی ندارند، حتی لقب‌های مثبت نیز به قدری بزرگنمایی می‌شوند که می‌تواند به ضرر فرد تمام شود. در بهترین حالت، شخص ممکن است به آن لقب باور کند و در نتیجه از پیشرفت خود باز بماند، در حالی که رفتارهای ناخوشایندی از خود نشان می‌دهد و جایگاهش در تیم را از دست می‌دهد. در بدترین حالت، این لقب مانند طوفانی بر سر تیم، مربی یا کل مجموعه فرود می‌آید و در نهایت به نابودی آینده ورزشی وی منجر می‌شود.

 با نگاهی به افرادی که عناوین مختلفی به آن‌ها اختصاص یافته است -که نه تنها توسط مردم و تحلیلگران، بلکه نه عناوینی که روز به روز خریداری می‌شوند یا آنچه فرد خود را به آن می‌خواند!- متوجه می‌شویم اغلب صاحب این القاب دارای سرنوشت خوشی نیستند. از روماریو ایران گرفته تا همین روزها که لقب نیمار به یک جوان داده شده است!

 وقتی به یک جوانی که هنوز مراحل ابتدایی فوتبال را دنبال می‌کند و حتی تجربه یک نیم‌فصل فیکس را نیز ندارد، تنها به خاطر یک حرکت یا درخشش در چند بازی و گلزنی، لقب می‌دهیم، در حقیقت خود را در مسیری قرار داده‌ایم که پیشرفت آن جوان را به شدت دشوار می‌کند. چگونه می‌توان انتظار داشت که این جوان بتواند بار فشار ناگهانی و شهرت یک شبه را به دوش بکشد؟

 ایران پر است از استعدادهایی که در ۱۸ سالگی توجهات بسیاری را به خود جلب کرده‌اند و به آینده درخشان آن‌ها در سطح اول فوتبال اروپا امیدواری وجود داشت، اما پیش از رسیدن به ۲۵ سالگی، خیلی زود از عرصه این ورزش کنار می‌روند و متأسفانه برخی از آن‌ها حتی دچار مشکلات جدی در زندگی شخصی نیز می‌شوند. با این حال، عجب این است که هنوز از این تجارب درس نمی‌گیریم. جلب توجهات زودهنگام، فشاری به فرد وارد می‌کند که تحمل آن برای هر کسی ممکن نیست.

 به تازگی، فراز کمالوند در آستانه رویارویی با پرسپولیس، به منظور ارتقاء روحیه بازیکن جوانش، امیرحسین فارسی، او را با لقب نیمار ایرانی معرفی کرد. البته نه اینکه او خود این نام را انتخاب کرده باشد، بلکه گفت چنین نامی او را صدا می‌زنند. خود نیمار واقعی، در فرهنگ برزیل، نمونه‌ای از استعدادهای گم‌شده را به تصویر می‌کشد و وای بر نیمار وطنی در فرهنگ ما!

 به کمالوند باید حق داد که بخواهد بازیکنانش را در شرایطی محرکی برای بازی با تیمی بزرگ چون پرسپولیس آماده کند، اما ادامه این روند به نفع خیبر نبود. ما دیدیم که تیم تراکتور در همان ۱۵ دقیقه اول با اخراج یک بازیکن، بهترین فرصت را به خیبر داد تا با کسب پیروزی در این دیدار مهم، شرایط خود را سامان بخشد، اما بازیکنی که انتظار می‌رفت گلزنی کند، به راحتی اخراج شد و زمینه‌ساز شکست تیمش گردید.

 امید داریم که حوادث تبریز به عنوان درسی برای این جوان عمل کند تا به جای توجه به فضای مجازی و تعریف‌هایی که اکثراً واقعی نیستند، به تمرین و افزایش تمرکز بر روی بازی خود بپردازد. او استعداد و توان برای پیشرفت را دارد، اما این اوست که باید مراقب خود باشد.

شاید ندیده باشید: ویدیو| خلاصه بازی تراکتور ۲ - خیبر ۰/ بریس حسین‌زاده، دو اخراجی، یک گل مردود!