از جمله «نیمکت پرسپولیس حقم است» تا شعار «حیا کن، رها کن»؛ تارتار زیر بار تصمیماتش به مشکل برخورد کرده!
پرسپولیس مجدداً در تهران طعم شکست را چشید؛ این دومین باخت متوالی سرخ‌پوشان در پایتخت است که نه تنها منجر به از دست رفتن صدر جدول می‌شود، بلکه موجی تازه از اعتراضات نسبت به مهدی تارتار را به دنبال داشت. شعارهای «حیا کن، رها کن» در ورزشگاه طنین‌انداز شد و انتقادات هواداران از سرمربی تیم به اوج خود رسید. حالا دیگر موضوع تنها یک باخت یا از دست دادن چند امتیاز نیست؛ اعتماد بخشی از هواداران به تارتار به شدت آسیب دیده و عملکرد اخیر پرسپولیس امیدی برای ادامه فصل برجای نگذاشته است.
واقعیت این است که پرسپولیس در دوازده هفته گذشته نه تنها به ثبات فنی نرسیده، بلکه ترکیب اصلی خود را نیز پیدا نکرده و نتوانسته انتظاراتی را که پیش از شروع فصل ایجاد شده بود، برآورده سازد. تیمی که از نظر بازیکن جزو بهترین‌های لیگ به شمار می‌رود، در میدان عملکردی کاملاً غیرمنتظره داشته است. سرخ‌پوشان هنوز هیچ یک از تیم‌های بالای جدول را شکست نداده و بیشتر امتیازات خود را از تیم‌های ضعیف‌تر و در رده‌های پایین جدول کسب کرده‌اند. حتی همین تیم‌ها نیز در هفته‌های اخیر دردسرساز شده‌اند.
«حیا کن، رها کن»؛ هواداران دیگر از تارتار حمایت نمی‌کنند!
شکست مقابل فجر سپاسی به معنای از دست دادن سه امتیاز فقط نیست؛ این نتیجه خشم هواداران پرسپولیس را به اوج خود رساند. سکوها که در هفته‌های اخیر نسبت به عملکرد تیم و انتخاب‌های مهدی تارتار انتقادات فراوانی داشتند، این بار با بلندکردن شعار «حیا کن، رها کن» اعتراض علنی خود را بیان کردند. این اتفاق به خوبی نشان‌دهنده کاهش اعتماد هواداران به سرمربی است. پرسپولیس نه‌تنها نتیجه نمی‌گیرد بلکه در هفته‌های اخیر نمایش‌هایی ارائه داده که امید به آینده تیم را هم از بین برده است. حال دیگر فقط یک باخت یا چند امتیاز از دست رفته در کار نیست؛ بخشی از هواداران دیگر از ادامه این مسیر ناامید شده‌اند و تارتار باید پاسخگوی این حجم از نارضایتی باشد.
سال‌ها انتظار برای نشستن روی نیمکت؛ پرسپولیس، این حق تو نبود!
مهدی تارتار سال‌ها در انتظار نشستن روی نیمکت پرسپولیس بود. او بارها از عشقش به این باشگاه صحبت کرده و بر این نکته تأکید داشته که با توجه به سال‌ها مربیگری و تجربه‌ای که کسب کرده، شایسته دعوی برای هدایت پرسپولیس است. اما اکنون که این فرصت سرانجام در اختیارش قرار گرفته، عملکرد او در ابتدای فصل به گونه‌ای بوده که بسیاری را به بازنگری نسبت به این انتخاب واداشته است.
تارتار به‌خوبی می‌دانست که قرار است در چه تیمی کار کند. پرسپولیس یک باشگاه معمولی نیست که بتوان با نتایج متوسط و نمایش‌های ضعیف، از کنار انتقادات به سادگی عبور کرد. هواداران اینجا انتظار قهرمانی دارند و حتی پیروزی‌های بدون کیفیت نیز نمی‌تواند همیشه رضایت آنها را جلب کند. با این حال، سرمربی سرخ‌ها نه‌تنها نتوانسته تیمی متناسب با انتظارات هواداران بسازد، بلکه با برخی تصمیمات عجیبی که اتخاذ کرده، شرایط را نیز دشوارتر کرده است.
از اسکوچیچ تا تارتار؛ پرسپولیس چرا به این انتخاب رسید؟
یکی از جوانب قابل توجه در انتخاب سرمربی پرسپولیس به حوادث تابستان برمی‌گردد. قرار بود که دراگان اسکوچیچ پس از جدایی اوسمار هدایت سرخ‌پوشان را برعهده بگیرد، اما به شکلی غیرمنتظره، شرایط تغییر کرد. البته وضعیت خاص کشور و شرایط جنگی در آن مقطع به این تصمیم‌گیری تأثیر گذاشت و در نهایت مدیران باشگاه به گزینه ایرانی روی آوردند و مهدی تارتار را انتخاب کردند.
اکنون با گذشت ۱۲ هفته، این انتخاب بیش از هر زمانی مورد سؤال قرار گرفته است. پرسپولیس در خانه مقابل فجر سپاسی و فولاد نیز به مشکل برخورد و تارتار نتوانسته از امتیاز میزبانی بهره‌برداری کند. سوال اصلی این است که آیا تارتار توانایی هدایت تیمی با این حجم از ستاره و انتظارات را دارد؟
چه چیزی برای تارتار کم بود؟
در تحلیل ناکامی‌های پرسپولیس، یک نکته را نمی‌توان نادیده گرفت؛ پیمان حدادی و مجموعه مدیریتی باشگاه در تابستان تمام تلاش خود را برای تقویت تیم انجام دادند. پرسپولیس یکی از بهترین نقل‌وانتقالات چند سال اخیر خود را پشت سر گذاشت و هزینه‌های قابل توجهی برای جذب بازیکنان موردنظر سرمربی صرف شد.
حتی برای اخذ رضایت‌نامه بازیکنان، به‌ویژه افرادی که از گل‌گهر به پرسپولیس پیوستند، میلیاردها تومان هزینه صرف شده است. بازیکنان موردنظر تارتار جذب شدند و نفراتی که موردنظر او نبودند از فهرست کنار گذاشته شدند، و به صورت کلی مدیریت باشگاه برای ساختن تیم مطلوبش، نهایت همکاری را با کادر فنی داشته است.
این موضوع به نقل‌وانتقالات محدود نشد. پرسپولیس تنها تیم لیگ برتری بود که موفق به برگزاری اردوی خارجی شد و امکانات مناسبی برای آماده‌سازی پیش از فصل در اختیار داشت. پیمان حدادی و مدیران باشگاه از نظر مالی و امکاناتی هیچ‌گونه کمبودی لحاظ نکردند تا تیم در بهترین شرایط ممکن به مسابقات وارد شود.
بنابراین، امروز نمی‌توان مشکلات پرسپولیس را به گردن مدیریت باشگاه انداخت. وقتی بازیکنان موردنظر سرمربی به خدمت گرفته شده‌اند، امکانات فراهم بوده و شرایط آماده‌سازی نیز موجود است، اکنون نوبت کادر فنی است تا نسبت به عملکرد خود پاسخگو باشد. مدیریت پرسپولیس سرمایه‌گذاری کرده و اکنون انتظار دارد که نتیجه این هزینه‌ها را در میدان مشاهده کند؛ انتظاری کاملاً منطقی که تاکنون برآورده نشده است.
چند هزار میلیارد تومان هزینه برای خریدهای تارتار؛ اینجا گل گهر نیست!
تارتار برای حضور در پرسپولیس از حمایت چشمگیری برخوردار شده است. تعدادی از بازیکنان سابق او نیز به این تیم پیوستند؛ موضوعی که از همان ابتدا انتقادهای فراوانی را به‌همراه داشت. اما به رغم ورود این بازیکنان، توانسته‌اند عملکرد رضایت‌بخشی از خود نشان دهند و برخی از آنها به جای اینکه نقش یک مهره تأثیرگذار را ایفا کنند، خود به موضوع انتقادات هواداران تبدیل شده‌اند.
نکته حائز اهمیت این است که مدیران پرسپولیس در موارد بسیاری خواسته‌های سرمربی را به مورد اجرا گذاشتند. هر بازیکنی که تارتار نمی‌خواست، از فهرست خط خورد و هر بازیکنی که جذب او درخواست شد، برای حضور در تیم اقدام شد. در نتیجه نمی‌توان همه مشکلات فعلی را به کمبود امکانات یا عدم تکمیل فهرست نسبت داد.
پرسپولیس از نظر تعداد و کیفیت بازیکنان، یکی از غنی‌ترین تیم‌های لیگ به شمار می‌رود، اما عملکرد این تیم در میدان با ترکیب و هزینه‌های انجام‌شده به هیچ عنوان تناسبی ندارد. وقتی سرمربی تیم چنین فهرستی در اختیار دارد، حداقل انتظار این است که نمایش خوبی از خود ارائه دهد؛ امری که فعلاً دور از دسترس به نظر می‌رسد.
۱۲ هفته گذشت؛ آقای تارتار، هنوز ترکیب اصلی‌ات را پیدا نکردی؟
یکی از حالت‌های عجیب پرسپولیس در فصل جاری، عدم دستیابی تارتار به یک ترکیب ثابت و مشخص است. با وجود گذشت ۱۲ هفته از مسابقات، هنوز نمی‌توان با قطعیت از ترکیب اصلی پرسپولیس سخن گفت. تغییرات مکرر، جابه‌جایی بازیکنان در پست‌های مختلف و تصمیمات گاه غیرقابل پیش‌بینی سرمربی باعث شده تیم از ثبات لازم برخوردار نباشد.
تارتار همچنین در بهره‌برداری از ستاره‌های تیم با مشکلاتی مواجه بوده است. پرسپولیس بازیکنان باکیفیت و باتجربه‌ای دارد، اما سرمربی هنوز نتوانسته از حداکثر توانمندی‌های آنان بهره‌برداری کند. در برخی موارد به نظر می‌رسد تارتار با تعدادی از ستاره‌ها دچار چالش شده و به جای مدیریت درست آنها، اوضاع را پیچیده‌تر کرده است.
تغییر پست بازیکنان و تصمیمات فنی نامعقول نیز بر این مشکلات افزوده شده است. وقتی تیمی با این همه بازیکن با کیفیت هنوز نمی‌تواند فوتبال قابل قبولی ارائه دهد، قطعاً مسئولیت اصلی متوجه سرمربی و کادر فنی است.
رختکن پرستاره پرسپولیس از کنترل تارتار خارج شده است
هدایت پرسپولیس تنها در انتخاب ترکیب و مسائل تاکتیکی خلاصه نمی‌شود. سرمربی این تیم باید توانایی مدیریت یک رختکن پرمهره را داشته باشد؛ رختکنی که بازیکنان ملی‌پوش، باتجربه و مدعی زیادی در آن جا دارند و هرکدام انتظارات خاص خود را دارند. اما به وضوح به نظر می‌رسد که تارتار در این زمینه نیز با چالش‌های اساسی روبرو شده است.
او نه‌تنها نتوانسته از تمامی ظرفیت ستاره‌هایش به نحو احسن بهره‌برداری کند، بلکه در مدیریت شرایط بازیکنان و ایجاد هماهنگی بین آنها نیز با دشواری روبروست. تغییرات بی‌ثبات، آماده‌سازی‌های بحث‌برانگیز و جابه‌جایی‌های مداوم اجازه نداده است که برخی بازیکنان موفق به یافتن جایگاه مشخصی در تیم شوند. سرمربی باید بتواند چنین شرایطی را مدیریت کند و نگذارد نارضایتی‌ها و اختلافات صدمه‌ای به عملکرد تیم بزند.
تارتار سال‌ها در تیم‌هایی مشغول به کار بوده که شرایط و سطح انتظاراتشان با پرسپولیس تفاوت بسیاری داشت. کار کردن با چند ستاره در یک تیم مدعی و پرهوادار نیازمند تجربه و توانایی مدیریتی خاص است. او اکنون در بزرگ‌ترین آزمون دوران مربیگری‌اش قرار گرفته اما تاکنون نشانه‌های امیدبخش از توانایی‌اش در کنترل چنین مجموعه‌ای مشاهده نمی‌شود. پرسپولیس به سرمربی‌ای نیاز دارد که هم تیم را از لحاظ فنی تقویت کند و هم بتواند رختکن را تحت کنترل نگه دارد؛ دو وظیفه‌ای که تارتار فعلاً در انجام آنها با مشکل روبه‌رو است.
هشدارهایی که نشنیدی؛ پرسپولیس دقیقاً از همان نقطه لطمه می‌خورد!
یکی از انتقادات مهمی که از ابتدای تابستان مطرح می‌شد، نیاز پرسپولیس به جذب یک هافبک باکیفیت بود. کارشناسان و هواداران بارها تأکید کردند که این تیم برای رقابت در سطح قهرمانی به تقویت جدی خط میانی نیاز دارد، اما تارتار ظاهراً اعتقادی به این ضرورت نداشته است.
در نهایت به جای جذب یک هافبک باکیفیت و موثر، پورعلی و لطیفی‌فر به پرسپولیس پیوستند؛ دو بازیکنی که هر دو سابقه همکاری با تارتار را دارند و از نظر سبک بازی نیز شباهت‌هایی با یکدیگر دارند. حالا یکی از نقاط ضعف جدی پرسپولیس دقیقاً در همین قسمت زمین قابل مشاهده است و تیم در بسیاری از مسابقات به دلیل نداشتن یک هافبک تأثیرگذار و بازی‌ساز متحمل خسارت شده است.
در حالی که این هشدارها از زمان‌های پیش به صراحت مطرح شده بود. تارتار می‌توانست با استفاده از فرصت نقل‌وانتقالات، این کمبود را برطرف کند، اما تصمیم دیگری اتخاذ کرده و اکنون پرسپولیس در یکی از حیاتی‌ترین خطوط زمین با مشکلات رو به روست.
دستیار خارجی نمی‌خواستی؛ حالا با این کادر فنی ضعیف چه می‌کنی؟
موضوع دیگری که پیش از شروع فصل بارها به تارتار ذکر شد، ضرورت تقویت کادر فنی بود. بسیاری بر این عقیده بودند که سرمربی پرسپولیس برای هدایت چنین تیم معتبری به دستیاران با تجربه و حتی یک مربی خارجی نیاز دارد تا بتواند از کمک و تجارب آنها در مسائل فنی و تاکتیکی بهره‌برداری کند.
اما تارتار به کار با همان دستیاران قبلی خود ادامه داد و معتقد بود که کادر فعلی برای هدایت پرسپولیس کافی است. حالا اما عملکرد تیم نشان می‌دهد که کادر فنی نتوانسته کمک شایانی به سرمربی کند و مشکلات فنی پرسپولیس همچنان پابرجاست.
البته مسئولیت اصلی تصمیمات مرتبط با فنی به دوش سرمربی است، اما هنگامی که تیمی با این حجم از ستاره و انتظارات بالا از هماهنگی لازم برخوردار نیست، کیفیت و توانایی کادر فنی نیز به‌شدت مورد سؤال قرار می‌گیرد. تارتار حاضر نشد از تجارب و دانش یک دستیار خارجی بهره‌برداری کند و اکنون باید به تبعات انتخاب‌های خود پاسخگو باشد.
استقلال پنجره نداشت، تراکتور به خوبی بسته نشد، سپاهان مشکلات مالی داشت؛ پرسپولیس با این همه ستاره چه کرد؟
شاید یکی از اصلی‌ترین عوامل ناکامی کنونی پرسپولیس، شرایطی باشد که این تیم در ابتدای فصل از آن برخوردار بود. در تابستانی که استقلال با محدودیت پنجره نقل‌وانتقالاتی مواجه بود، تراکتور نتوانست تیمی متناسب با انتظارات خود ببندد و سپاهان نیز درگیر مشکلات مالی بود، پرسپولیس یکی از بهترین و پرهزینه‌ترین نقل‌وانتقالات چند سال اخیر خود را به انجام رساند.
مدیران باشگاه برای جذب بازیکنان موردنظر هزینه‌های کلانی کردند و شرایط اردوهای مناسبی هم برای تیم فراهم ساختند. پرسپولیس تنها تیم لیگ برتری بود که موفق به برگزاری اردوی خارجی شده و از امکانات مناسب برای آماده‌سازی قبل از فصل برخوردار گشته است.
به بیان دیگر، تارتار از نظر امکانات، اردو، بازیکن و حمایت مدیرتی شرایطی در اختیار داشت که بسیاری از مربیان لیگ برتر آرزوی آن را می‌داشتند. با این حال، نتیجه این همه هزینه و امکانات، تیمی نبوده که حتی در خانه مقابل فجر سپاسی و فولاد بتواند پیروز شود.
پرمهره‌ترین تیم لیگ، بی‌برنامه‌ترین مدعی!
هواداران پرسپولیس با ورود به این فصل انتظار داشتند که با توجه به شرایط رقبای آنها و خریدهای باشگاه، تیمشان شانس بسیار خوبی برای قهرمانی خواهد داشت. لذا، آنها امید داشتند پرسپولیس از همان اوایل فصل نمایشی شایسته یک مدعی واقعی را ارائه کند، اما حوادث اخیر به کلی برخلاف این انتظارات پیش رفته است.
اکنون با سومین شکست تارتار و از دست رفتن صدر جدول، زنگ خطر به صدا درآمده است. مسئله فقط نتایج نیست؛ پرسپولیس در بسیاری از مسابقات فوتبال بدون جذابیتی ارائه نمی‌دهد و نشانه‌ای از پیشرفت در عملکرد تیم مشاهده نمی‌شود.
سرخ‌پوشان هیچ یک از تیم‌های بالای جدولی را شکست نداده‌اند و در بازی‌هایی که باید قدرت و شخصیت یک مدعی قهرمانی را نمایان می‌کردند، نتوانسته‌اند موفق باشند. این در حالی است که رقبا نیز شرایط ایده‌آلی ندارند و پرسپولیس فرصت مناسبی برای استفاده از شرایط آنها داشت.
در چنین فصلی، هواداران تنها پیروزی را می‌خواهند و هر نتیجه‌ای غیر از آن را ناکام تلقی می‌کنند. با توجه به هزینه‌ها، کیفیت بازیکنان و شرایطی که مدیریت باشگاه فراهم کرده، چنین انتظاری چندان هم غیرمعقول نیست.
تارتار سال‌ها برای رسیدن به نیمکت پرسپولیس تلاش کرد و بارها از شایستگی خود برای هدایت این تیم سخن گفت. حال که این فرصت بزرگ به او داده شده، باید بابت عملکردش پاسخگو باشد. نمی‌توان هم از سویی بهترین امکانات و بازیکنان را در اختیار داشت و از سویی دیگر با نمایش‌های ضعیف و نتایج دور از انتظار صرفاً به توجیه شرایط پرداخت.
شاید تارتار فکر می‌کرد ورود به نیمکت پرسپولیس پایان انتظارهای طولانی‌اش است، اما اکنون با واقعیتی کاملاً متفاوت مواجه شده است؛ اینجا نه تجربه مربیگری در تیم‌های دیگر می‌تواند ضامن موفقیت باشد و نه ادعاهای بزرگ می‌تواند کمبود نتایج و فوتبال جذاب را جبران کند. پرسپولیس تیمی نیست که هوادارانش برای همیشه منتظر بمانند تا سرمربی بالاخره ترکیب اصلی‌اش را شناسایی کند یا تیم به هماهنگی دست پیدا کند.
آقای تارتار! شما سال‌ها منتظر این فرصت بودید، مدیریت باشگاه هم برایتان کم نگذاشت؛ حالا سؤال هواداران رک و روشن است: این همه بازیکن، این همه هزینه و این همه امکانات، چرا هنوز خروجی‌اش یک پرسپولیس مدعی نیست؟
بیشتر بخوانید: مصاحبه در مورد قرارداد کار دست بازیکن جوان پرسپولیس داد!