ستاره ملی در آخرین گام نیز با دیگران متمایز ماند
سامان قدوس از جمله بازیکنانی است که از آغاز هزاره سوم فرصت عضویت در تیم ملی را پیدا کرد. در این گروه، بازیکنانی حضور داشتند که برخی از آن‌ها دارای والدین دو ملیتی و برخی دیگر کاملاً ایرانی، اما در کشوری غیر از ایران متولد یا بزرگ شده بودند. این افراد، نخستین بار در دوران برانکو و زیر نظر فریدون زندی، شایستگی‌های خود را به نمایش گذاشتند و در حال حاضر، دنیس اکرت، آخرین نمونه و نماینده این جمع است.
در نامه خداحافظی سامان قدوس جزئیات بسیاری بیان شده که ارزش توجه دارد. او یکی از منحصربه‌فردترین بازیکنان تیم ملی در نسل کنونی بوده و به‌واقع یک الگوی حرفه‌ای است. هیچ‌گاه درگیر حاشیه نشده و در هر لحظه‌ای که به او نیاز بود، با تمام وجود به میدان آمده است. او به عنوان آخرین پلی میکر یا سازنده بازی، تمام تلاشش را برای تیم ملی به کار بست و به معنای واقعی - نه صرفاً در صحبت - خدمت‌گزار تیم ملی بود.
اما ویژگی‌های سامان قدوس تنها به همین موارد محدود نمی‌شود. حتی در مرحله خداحافظی نیز او توانست تفاوت خود را با دیگران نشان دهد! این تفاوت نه تنها در جملات و کلمات - که هر شخصی می‌تواند از مشاوره بهره‌مند شود - بلکه در نحوه نگرش به پایان دوران حضورش در تیم ملی، نمایان است. تفاوتی که به وضوح میان فرهنگ اروپایی‌ها و فوتبالیست‌های داخلی مشاهده می‌شود و حتی زمانی که بازیکن تبدیل به مربی می‌شود، این تغییر کماکان پابرجاست!
زمانی که به حضور او در تیم ملی نیاز بود و دعوت شد، سامان آمد و اکنون نیز در انتظار نیست تا در فرآیند تغییر نسل، کنار گذاشته شود یا جوان‌تری جای او را بگیرد. قطعاً او هنوز هم به‌راحتی می‌تواند در دنیای فوتبال فعالیت کند، اما آنچه ما تنها در حد یک شعار مطرح می‌کنیم، برای او تبدیل به یک اصل است! یعنی خروج از فوتبال در اوج، بازیکنی ملی و شخصیتی که باید با عزت و احترام حرکت کند.
نباید از سامان انتظار داشت که الگوی بقیه باشد، چرا که بازیکنانی هستند که در کنار ۴۰ سالگی و با کیفیتی به مراتب کمتر از سامان، با وجود اشتباهاتی بسیار زیاد، هنوز با تمام انرژی اشتیاق سفر، پاداش‌های دلاری و افزایش رکوردها را حفظ کرده و در ادعا نیز از همه پیشی دارند!
در همین رابطه: ۹ سال با پسری از مالمو در ایران؛ سامان از اسکاندیناوی به ایران آمد و نبض یوز را به‌دست گرفت/ بررسی کارنامه قدوس در تیم ملی