انتقاد از کریم باقری از فاصله‌ای دور؛ هنوز برخی عظمت او را درک نکرده‌اند!
در اینجا بخشی از انتقادات حامد کاویانپور نسبت به کریم باقری را ملاحظه می‌کنید؛ بازیکنی که در مدت اخیر، کمتر خبری از او به گوش رسیده است:
«ویژگی‌های اخلاقی ایشان به گونه‌ای نیست که احساس کنند باید نگران سرمربی تیم باشند. من این موضوع را با صراحت اعلام می‌کنم؛ خواه هواداران از این گفته خوششان بیاید یا نه. دلیل حضور کریم باقری در تیم، اهداف دیگری است. به اعتقاد من، ایشان ذاتاً برای این سمت مناسب نیستند!»
واضح نیست که انتقادات مطرح شده علیه کریم باقری، نقدی بر سوابق طولانی او در پرسپولیس بوده یا از نوع تسویه‌حساب‌های شخصی؛ اما فراموش نکنیم که با وجود تمامی شایستگی‌های فنی کاویانپور، کریم باقری همواره از موقعیت و اعتبار خاصی در پرسپولیس برخوردار بوده است. از لحاظ فنی و موقعیت فوتبال، مقایسه این دو به سادگی غیرقابل بحث است.
با این حال، اکنون که این موضوع با متانت و شخصیت سازنده باقری به راحتی حل و فصل شد، بد نیست به یک واقعیت اشاره کنیم: در سال‌های اخیر، چهره‌ای پرسپولیسی‌تر از کریم باقری در این باشگاه موجود نبوده است.
کریم باقری نه‌تنها در پرسپولیس حضوری بی‌نظیر و مستمر داشته، بلکه در هر منصبی که باشگاه به او نیاز داشت، با کمال میل حاضر شده است. در زمان‌هایی که پرسپولیس به یک کمک‌مربی نیاز داشت، او در کنار تیم بود. وقتی که تیم بدون سرمربی مانده بود، تمام اعتبار و جایگاه خود را به طور کامل در خدمت باشگاه قرار داد. او گاه مسئولیت سرپرستی تیم را نیز بر عهده گرفت و بارها در نقش مشابه یک آرامش‌بخش ظاهر شد؛ فردی که می‌توانست بازیکنان ناپرهیز را به جایگاه خود برگرداند.
اعتبار کریم باقری در پرسپولیس به حدی است که بازیکنان به محض روبرو شدن با او، متوجه وزنه سنگینی که بر دوششان است، می‌شوند. این موضوع در فوتبال امروز ما از ارزش کمتری برخوردار نیست. در حال حاضر نیز مهدی تارتار از شخصیت تأثیرگذار و اعتبار باقری بهره‌مند است.
با این حال، یک نکته باید به وضوح بیان شود؛ کریم باقری نباید از مربیان ناکام در پرسپولیس حمایت کند. نگران بودن در فوتبال به این معنا نیست که او باید میان سرمربی و مدیر باشگاه میانجی‌گری کند یا هر اختلاف نظری را با میانجی‌گری حل کند. چنین انتظاراتی بیشتر به فیلم‌های داستانی ارتباط دارد تا دنیای واقعی فوتبال حرفه‌ای!
کریم باقری به عنوان یک چهره پرسپولیسی شناخته می‌شود و اگر می‌گوییم پرسپولیسی‌تر از او وجود ندارد، دلیلی روشن داریم. او حتی ماندن در جمع سرخ‌پوشان را بر حضور در تیم ملی مقدم دانست؛ در حالی که همه در پی دعوت او به تیم ملی و ایجاد شرایط بازگشتش بودند. کریم می‌توانست به راحتی و بدون دردسر در تیم ملی بازی کند، اما انتخاب متفاوتی انجام داد و اولویت را به پرسپولیس داد.
این موارد تنها اتفاقاتی نیستند که بتوان آنها را با چند جمله از یاد برد. گاهی اوقات سکوت در برابر بی‌احترامی نه تنها نشانه ضعف، بلکه نشانه بزرگواری است. ای کاش برخی قبل از اظهارنظر درباره شخصیت و موقعیت دیگران، اندکی از بزرگ‌منشی کریم باقری بیاموزند.
بیشتر بخوانید: فرشاد پیوس: جای تارتار بودم هفت بازیکن را به پرسپولیس نمی‌آوردم/ با علیپور تلفنی کار دارم/ کاویانپور حرف اشتباهی زده