به بهانه عقد قرارداد شش‌ماهه منصوریان؛ چه مربی‌ای در ایران حاضر است چنین توافقی انجام دهد؟
علیرضا منصوریان، سرمربی پیشین الفريق الطلبه در عراق، اخیراً با عقد قراردادی به مدت شش ماه، مسئولیت هدایت تیم الزورا را بر عهده گرفته است. این تیم با کسب ۲۱ امتیاز در مکان ششم جدول لیگ ستارگان عراق قرار دارد و منصوریان در اولین مسابقه‌اش باید به مصاف تیم قبلی‌اش، الطلبه، برود.
مباحث مربوط به سوابق منصوریان در تیم قبلی‌اش و انگیزه‌های وی برای انتقال به لیگ عراق در رسانه‌ها مورد بحث بوده و بنابراین موضوع اصلی ما نیست. تعریف و تمجید او از اعضای تیم جدید، مدیران و هواداران نیز می‌تواند به‌عنوان نوعی تعارف با گرایش ملی ما ایرانی‌ها محسوب شود! اما نکته بارز در این خبر، مدت زمان قرارداد منصوریان است.
از نظر فوتبالی، ایران و عراق به هیچ وجه قابل مقایسه نیستند - چه در گذشته و چه در وضعیت کنونی. فوتبال ایران به لحاظ افتخارات ملی، از موفقیت در جام ملت‌ها و بازی‌های آسیایی گرفته تا حضور در جام جهانی، و همچنین در زمینه افتخارات باشگاهی، تجربه و دستاوردهای لیگ برتر حرفه‌ای را دارد. اکنون نامی بزرگ از فوتبال ایران در کشور همسایه مشغول به کار شده است.
علیرضا منصوریان در فوتبال ما شخصیتی شناخته‌شده و معتبر است. او بازیکن و کاپیتان سابق استقلال است که در جام جهانی بو داده و تجربه‌ای در فوتبال حرفه‌ای اروپا نیز دارد. همچنین منصوریان در کادر فنی تیم ملی نیز حضور داشته و حال با این اعتبار و نام، اقدام به امضای قراردادی شش‌ماهه در لیگ حرفه‌ای عراق کرده است!
منصوریان خود بیان کرده که: «در حال حاضر قراردادی شش‌ماهه امضا کرده‌ام تا من و باشگاه بیشتر با یکدیگر آشنا شویم. اگر شرایط مناسب پیش برود، احتمال تمدید طولانی مدت قرارداد وجود دارد.» می‌توان این اظهار نظر را هم به‌عنوان یک نوع گفتمان در نظر گرفت که کم و بیش محتوای آن مورد توجه ما نیست. سوال مهم این است که آیا علیرضا منصوریان تمایل داشت در فوتبال ایران با تیمی قرارداد شش‌ماهه امضا کند؟ آیا حتی یک مربی جوان و تازه‌کار می‌پذیرد که چنین قرادادی ببندد؟
به‌طور قطع مربیان زیادی داریم که در مدت زمان کوتاه‌تری از تیم‌ها برکنار یا استعفا داده می‌شوند، اما آنان قراردادهای بلندمدت و حتی چندساله دارند و این رفتار جزو ذات فوتبال است که برغم تمامی بررسی‌ها، ممکن است یک مربی در جایی نتواند عملکرد خوبی داشته باشد. موضوع این است که با درک قبلی و به نوعی پذیرش ریسک، کدام مربی در فوتبال ایران حاضر به چنین کاری است؟
منصوریان به‌وضوح پذیرفته که در الزورا آزمون فنی بدهد! همان‌طور که خود اعلام کرده، اگر هر دو طرف از شرایط راضی بودند، این همکاری ادامه خواهد یافت. موضوعی که در تمامی کشورهای صاحب فوتبال و حتی در منطقه خلیج فارس متداول است، اما در کشور ما با وجود ادعای حرفه‌ای بودن، تجربیات مشابهی تاکنون نداشته‌ایم!
و بعید به‌نظر می‌رسد که با شخصیت و طرز فکر مربیان ایرانی، در آینده نیز شاهد چنین مواردی باشیم! سوال اصلی این است که اگر این اقدام برای آبرو و شخصیت مربی مطلوب نیست، چرا در یک کشور دیگر حاضر به انجام آن هستیم؟ و اگر مناسب است، چرا در داخل کشور هیچ فردی حاضر نیست امتحان عملی مربیگری را تجربه کند؟
بیشتر بخوانید: علی منصوریان با تیم جدید استارت زد +عکس