کوشکی: وداع با استقلال و دنیای فوتبال؟ فقط نکته سلامتی/ سه بار به کما رفتم و گردنم مانند بادکنک باد کرده بود/ این حادثه صرفاً به خاطر همان ضربه بود!
مصدومیت علیرضا کوشکی، وینگر تیم استقلال، بسیار شدیدتر از آنچه که در ابتدا تصور می‌شد، می‌باشد. این آسیب که به خاطر یک ضربه در حین تمرین رخ داد، منجر به آسیب جدی به ریه‌های وی گردید و بلافاصله بعد از چند روز سختی در اهواز و بهبهان، او را به بستری شدن در بیمارستانی در تهران کشاند. کوشکی که پس از انجام یک جراحی پیچیده هنوز در بیمارستان جم تحت درمان قرار دارد، در حال سپری کردن مراحل بهبودی خود زیر نظر کادر پزشکی است.
او اکنون برای نخستین بار پس از این رویداد در مصاحبه‌ای به بیان جزئیات مربوط به مصدومیت، وضعیت‌های دشواری که در این مدت تجربه کرده و لحظات نگران‌کننده‌ای که پشت سر گذاشته، پرداخته است. روزهایی که به گفته خودش چندین بار به مرز مرگ نزدیک شده است.
کوشکی در مورد منشا مصدومیتش گفت: در حین تمرین، آرنج یک بازیکن جوان به سینه‌ام اصابت کرد.
وقتی از او پرسیدیم آن بازیکن چه کسی بوده، توضیح داد: او یک بازیکن جوانی بود که به تازگی از رده‌های پایه به تمرینات ما پیوسته بود.
او درباره اتفاقاتی که در بصره پس از آن رخ داد، گفت: روز قبل از بازی به بصره رفتیم و در آنجا متوجه شدم که توانایی نفس کشیدن به راحتی را ندارم. ابتدا گمان کردم که شاید مشکل تنفسی من به خاطر گرد و خاک است و امیدوار بودم که فردا بهبود یابم. اما در روز بازی، هنگام گرم کردن، متوجه شدم که ضربان قلبم به شدت افزایش یافته است. به پزشک گفتم که نمی‌توانم ادامه دهم. حتی زمانی که عادی راه می‌رفتم، ضربان قلبم به شدت بالا می‌رفت و نفس‌ام به سختی بالا می‌آمد. این وضعیت بسیار دشواری بود. من از بازی کنار گذاشته شدم و سپس با تیم به اهواز مراجعه کردیم.
کوشکی در ادامه گفت: در روز اول تمرین در اهواز با خودم گفتم که باید به بدنم فشار بیشتری وارد کنم تا شرایط بهتر شود. از یکسو دیگران به من می‌گفتند که مشکل خاصی وجود ندارد. من حدود پنج دقیقه دور زمین دویدم، اما مشاهده کردم که وضعیت بدتر می‌شود. به همراه پزشک تیم به آزمایشگاه رفتیم و آزمایش خون انجام دادم. ابتدا گمان کردیم که این مشکل به دلیل سرماخوردگی یا عفونت باشد، اما آزمایش‌ها هیچ مشکلی را نشان نداد.
او در مورد زمانی که متوجه جدی بودن شرایط خود شد، گفت: پس از زحمات فراوان موفق شدیم سی‌تی‌اسکن بگیریم. پزشک تصویربرداری با اضطراب نزد من آمد و گفت که باید فوری به اورژانس بروم. وقتی پرسیدم چه شده است، گفت که حدود ۵۰ درصد ریه‌ام دچار مشکل شده است. این موضوع به وضوح نشان داد که آسیب فقط به دلیل همان ضربه‌ای که در تمرین خورده‌ام، بوده و از قبل مشکلی در ریه‌ام وجود نداشت.
کوشکی همچنین در مورد توضیحات پزشکان درباره علت آسیب گفت: دیشب جراح بالای سرم آمد و اطلاعاتی ارائه داد که به خاطر ضربه‌ای که خورده‌ام، دنده‌ی من شکسته و به ریه‌ام فشار وارد شده است. این امر موجب جمع شدن ریه و ورود هوا به فضای اطراف آن شده بود.
او در خصوص تجربه‌اش پس از ترخیص از بیمارستان اهواز توضیح داد: در اهواز وضعیت بهتری داشتم و جراح اعلام کرد که می‌توانم مرخص شوم. من هم به او اعتماد کردم و بعد از دو یا سه ساعت به همراه خانواده برای رفتن به گچساران حرکت کردیم. اما در خلال مسیر، احساس کردم که هوا به تدریج از بدنم خارج می‌شود. حتی گردنم به حالتی در آمده بود که گویی یک بادکنک را پر کرده‌اند. واقعاً تجربه عجیبی بود.
کوشکی ادامه داد: تنها خوش‌شانسی‌ام این بود که حدود ۵۰ کیلومتر بهبهان بودم. دکتر بهلولی به راستی کمک بزرگتری به من کرد. پیش از حرکت، او در این شهرها پزشک را پیدا کرده بود و هماهنگ کرده بود که در صورت بروز مشکل، آماده باشد. به همین دلیل به سرعت با او تماس گرفتیم و او گفت که فوری به بهبهان بروید؛ پزشک در اتاق عمل است.
او در مورد وضعیتی که در بیمارستان بهبهان داشت، گفت: امکانات آنجا محدود بود، اما خوش‌شانسی ما این بود که پزشک توانست وضعیت را تحت کنترل بگیرد. او گفت که لوله زودتر از آنچه که انتظار می‌رفت خارج شده و باید دوباره لوله‌گذاری شود. من هم قبل از آن غذا خورده بودم و ممکن نبود که بیهوش شوم. بنابراین با استفاده از لیدوکائین و در حالی که هوشیار بودم، لوله را وارد کردند. چون بیهوش نبودم، مجبور شدند که از لوله کوچک‌تری استفاده کنند.
کوشکی افزود: پس از آن خوابیدم و قرار شد روز بعد عکس‌برداری انجام شود. در بررسی‌ها مشخص گردید که لوله باید تغییر مکان پیدا کند. با توجه به تجهیزاتی که در آنجا موجود بود، وضعیت تقریباً نامشخص بود. پزشکان با هم مشورت کردند و به این نتیجه رسیدند که بهترین گزینه این است که ریسک کنیم و با آمبولانس به تهران بیاییم، زیرا هیچ‌کس نمی‌دانست اگر در بهبهان می‌ماندم چه بر سرم می‌آمد.
او به وضعیت خانواده‌اش در آن لحظات اشاره کرد و گفت: پدرم حتی در آن لحظات لرزش در دستانش حس می‌کرد. من نیز تجربه‌ای غیرعادی را پشت سر گذاشته بودم. به این نتیجه رسیدیم که باید به حرکت ادامه دهیم، چرا که اگر در آن وضعیت می‌ماندم، هیچ تضمینی برای سلامتی‌ام وجود نداشت.
کوشکی در مورد سفرش به تهران گفت: ما حدود ۱۴ تا ۱۵ ساعت با آمبولانس در راه بودیم. ساعت ۹ صبح حرکت کردیم و عصر روز بعد به تهران رسیدیم. سه یا چهار ساعت پس از ورود، وارد اتاق عمل شدم. خدا را شکر که در اینجا یکی از پزشکان فوق‌تخصص ریه نیز حضور داشت و عمل به خوبی انجام شد. این عمل به صورت لیزری صورت گرفت و پزشکان اعلام کردند که این روش احتمال بازگشت مشکل را به حداقل می‌رساند.
کوشکی درباره شرایطی که در این ایام تجربه کرده، اظهار داشت: من سه بار به مرز مرگ نزدیک شدم و دوباره زنده شدم؛ هر بار احساس کردم مردم فکر می‌کنند که چطور پس از آن که ۵۰ درصد ریه‌ام درگیر بوده، توانستم بدوم.
او همچنین در مورد اخبار اخیر در مورد وضعیت خود گفت: من واقعاً دسترسی به گوشی نداشتم. شرایط من و خانواده‌ام به هیچ عنوان خوب نبود و ما درگیر روند درمان بودیم. بارها به مرز مرگ رسیدم و دیگر فرصتی برای پیگیری اخبار نداشتم.
کوشکی درباره زمان بازگشتش به میادین فوتبال نیز تصریح کرد: پزشک عنوان کرده است که پس از عمل لازم است چند ماه صبر کنم تا بتوانم دوباره در میادین حضور یابم.
او همچنین در واکنش به شایعه خداحافظی از فوتبال تأکید کرد: نه، اینگونه نیست. در حال حاضر تمام تمرکزم بر روی سلامتی‌ام است. حاضرم همه چیزم را بدهم و تنها بخواهم که سالم باشم.
بیشتر بخوانید: رامین رضاییان: زود برگرد، می‌دونی چقدر برام عزیزی/ قوی باش پسر خوش‌تکنیک فوتبال ایران +عکس