بدترین زمان‌ها و مکان‌ها برای مطرح کردن مشکلات و بحث زوجین

عاطفه عربی در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان این‌که بهترین زمان و مکان برای طرح مسائل سخت چه موقع است، گفت: ۲۰ تا ۳۰ دقیقه اول ورود هر یک از زوجین به خانه برای گفت‌وگو نامناسب است و داشتن هوش هیجانی کمک می‌کند تا خستگی یا خشم همسر را تشخیص دهیم. بهترین زمان هنگامی است که هر دو طرف آرام و بدون خستگی باشند و مکان مناسب نیز محیطی خصوصی و بدون حواس‌پرتی‌هایی مانند تلفن همراه است.

این روان‌شناس تصریح کرد: رعایت قواعد گفت‌وگو و داشتن «حق وقفه» یا مکث الزامی است. هنگام بروز علائم فیزیولوژیک تنش مانند بالارفتن ضربان قلب یا انقباض فک، فرد باید اعلام کند که به ۲۰ دقیقه زمان برای آرام‌سازی نیاز دارد. در این فاصله نباید به نشخوار فکری پرداخت و پس از بازگشت نیز بحث نباید به رختخواب کشیده شود. زمان‌هایی مانند اوج خشم، خستگی، گرسنگی، ورود مهمان یا ارسال پیام‌های طولانی در پیام‌رسان‌ها نیز از بدترین فرصت‌ها برای طرح مسائل حساس هستند.

عربی درباره استفاده از جملات من‌محور به جای سرزنش اظهار کرد: با این روش از شروع‌های تند فاصله گرفته و گفت‌وگو را با شروعی نرم پیش می‌بریم. برای نمونه، به‌جای گفتن «تو اصلا به من توجه نمی‌کنی»، درست این است که بگوییم «وقتی شب‌ها سرگرم گوشی هستیم، احساس تنهایی می‌کنم؛ ارتباط دوطرفه‌مان برایم مهم است، امکان دارد هر شب ده دقیقه بدون تلفن همراه با هم گفت‌وگو کنیم؟».

وی با اشاره به اینکه تعارض نشانه پویایی رابطه است، گفت: برای حل تعارضات زناشویی می‌توان هفت گام گاتمن را به‌کار گرفت که شامل به‌کارگیری جملات من‌محور، شروع نرم گفت‌وگو بدون انتقاد، بازگو کردن حرف‌های طرف مقابل و نشان‌دادن درک خود، ارزش قائل‌شدن برای احساسات طرف مقابل، ایجاد وقفه و تنظیم هیجان در اوج تنش، بازتعریف مشکل به‌صورت مشترک و مذاکره مبتنی بر منافع و نیازهای عمیق‌تر است.

این روان‌شناس یادآور شد: عشق به‌تنهایی برای رابطه کافی نیست، بلکه مهارتی مانند مذاکره برد – برد لازم است تا تقابل «من در برابر تو» به پیوند «ما» تبدیل شود. همچنین باید توجه داشت که جملاتی مانند «تو بی‌مسئولیتی» بیان احساس نیست، بلکه ترور شخصیتی است؛ کلمات واقعی احساس شامل غمگینی، نگرانی، تنهایی و شرم هستند که باید به‌شکل شفاف بیان شوند.

عربی در پایان گفت: حل پایدار تعارضات زناشویی در گرو رعایت زمان و بستر مناسب، مهار مکث در تنش‌ها، گفت‌وگوی من‌محور و مذاکره مبتنی بر منافع مشترک است.

انتهای پیام