گروگان‌گیران فوتبال ایران چه افرادی هستند؟

باشگاه خبرنگاران جوان - دیدار تدارکاتی تیم‌های ملی فوتبال ایران و فلسطین دیروز در بصره برگزار شد و تیم ملی ایران با اندکی جوان‌گرایی توانست در این مسابقه موفق عمل کند.
در مقایسه با فلسطین، سطح فوتبال ایران به مراتب بالاتر است و پیروزی در این بازی، چه با بازیکنان جوان و چه باVeteranهای پرطرفدار ژنرال، دور از انتظار نبود. با این حال، موضوع قابل تامل این است که تیم ملی ایران همچنان بدون یک تاکتیک مشخص عمل کرده و بیشتر بر اساس اتفاقات به گل می‌رسد.
امیر قلعه نویی در این بازی تلاش کرد تا دل هواداران استقلال را بدست آورد و با دعوت از ۷ بازیکن این تیم، سعی داشت روحیه قوی استقلال را به تیم ملی انتقال دهد. هرچند استقلالی‌ها در این دیدار نمایش فوق‌العاده‌ای داشتند و از میان آن‌ها، گودرزی با ۲ پاس گل و صالح حردانی با یک گل درخشش داشتند، اما چرا این انتخاب‌های قلعه نویی به سمت استقلالی‌ها بیشتر شده است؟ آیا او پیشاپیش به فکر پایان دورانش در تیم ملی است و به وقوع پیوستن این تغییرات را در نظر دارد؟ آیا استقلال می‌تواند مقصد آینده امیر قلعه نویی باشد؟ پاسخ به این سوالات روشن است؛ تا زمانی که تیم ملی تحت سرپرستی ژنرال است و سهراب در استقلال موفق است، همه چیز به آرامی پیش خواهد رفت. اما اگر زمانی سهراب برود و تیم ملی به چالش‌های جدی بربخورد، بدون شک استقلال خواهد بود که قلعه نویی را مجذوب خود کند.
در دیدار دیروز، علی بیرانوند در اردوی تیم ملی نبود، اما پیام نیازمند همچنان در نیمکت قرار داشت. بازی دادن به فر عباسی و خلیفه، تا حدی به جوان‌گرایی مرتبط است و همچنین درخشش حبیب در تیم استقلال که پیش‌تر در مورد تمایل امیر به استقلال به آن اشاره کردیم، می‌تواند دلیل دیگری باشد.
به نظر می‌رسد ابهاماتی در مورد جعفر سلمانی وجود دارد، زیرا این بازیکن در اوج عملکرد خود کم‌تر در ترکیب تیم ملی قرار گرفته است، در حالی که این روزها امیر قلعه نویی وی را نسبت به دیگر مدافعان چپ لیگ برتر برتر می‌داند. اکنون در آستانه ۳۰ سالگی، باید دید در اردوهای بعدی نیز دعوت خواهد شد و آیا ژنرال قصد دارد از او برای نشان دادن تغییرات در ترکیب تیم ملی استفاده کند یا نه.
حسین نژاد نمایانگر این است که به دلایل نامشخصی حضور در جام جهانی را از دست داده است و قطعاً می‌توانست حتی در دقایق محدود نیز به تیم ملی ایران در آن رقابت‌ها یاری رساند. تغییرات در ترکیب تیم ملی فوتبال را مثبت ارزیابی می‌کنیم، اما نکات زیادی وجود دارد که بعد از چند سال حضور قلعه نویی باید به آن‌ها پرداخته شود.
فوتبال ما به رده‌های پایین‌تر آسیا نزول کرده و این وضعیت قابل مشاهده است، به ویژه از نتایج تیم در بازی‌های اخیر در فیفا دی. عربستان در یک دیدار دوستانه موفق به شکست کره جنوبی شد و ژاپن نیز به پیروزی ۳ بر ۲ مقابل برزیل دست یافت. در حالی‌که ما در مقابل فلسطین در ۷۵ دقیقه ناتوان بودیم و شاید به لطف اخراج یک بازیکن از این تیم توانستیم نتیجه را با پیروزی ۲ بر صفر پایان ببریم. آیا نتایج حضور قلعه نویی در تیم ملی بعد از گذشت سال‌ها قابل قبول است؟
فدراسیون فوتبال باید در مورد این توقف ظاهری فوتبال توضیح دهد، در حالی که متأسفانه آقای تاج با تجربه زیادی که در مدیریت فدراسیون دارد، به خوبی می‌داند چطور از واقعیت‌ها فرار کند و در جایی که بالادستی‌هایش قدرت مداخله در تصمیماتش را ندارند، کارش را پیش ببرد. به هر حال، تیم ملی فوتبال در حال حاضر به نوعی گروگان افرادی خاص است که در پس‌پرده بقای خود را تضمین می‌کنند، نه موفقیت‌های داخل زمین! در این سرزمین مدیران فدراسیون، کیفیت مطرح نیست بلکه هماهنگی و همسویی همه چیز را پیش می‌برد و هیچ‌کس حاضر نیست مسئولیت فاجعه عملکرد ضعیف مقابل فلسطین، روسیه یا ازبکستان را بر عهده بگیرد. مهدی تاج، محمدرضا ساکت، حیدر بهاروند و مهدی محمدنبی همواره در صحنه فوتبال ایران حضور دارند و خواهند داشت و اگر کسی اعتراض کند، به فیفا ارجاع می‌شود و وضعیت فوتبال به تعلیق در می‌آید.