مخالفت اصولگرایان با تجمع زنان کفن پوش مقابل ستادکل فرماندهی سپاه پاسداران/ قوه قضائیه برخورد کند
خبرگزاری خبرآنلاین، در بخشی از گزارش خود با عنوان؛ «گروه طوعه؛ گعده زنانه مبتلا به «ویروس بدبینی» که با تجمعات پرحاشیه صدای اصولگرایان را هم در آوردند/ وقتی «حلقه سخت» علیه سپاه هم شعار می‌دهند» نوشت:
مرور فعالیت‌های این زنان کفن‌پوشِ گروه طوعه نشان می‌دهد که مخالفت با مذاکره و هرگونه توافق با آمریکا، یکی از محورهای اصلی مواضع آن‌هاست. آنها در تجمعات خود پلاکاردهایی با مضامین اعتراضی چون «تا آخرین قطره خون، بیعت با یزیدیان زمان هرگز!» در دست می‌گیرند و شعارهایی علیه مسئولان و اعضای تیم مذاکره‌کننده با آمریکا سر می‌دهند. در برخی موارد، اعتراض آنها از مخالفت با اصل مذاکره فراتر رفته و به انتقاد مستقیم از مسئولان دولت و نظام رسیده است. آنها یک روز علیه پسر مسعود پزشکیان لعنت فرستادند و خواهان برکناری رئیس‌جمهور شدند و روز دیگر، محمدباقر قالیباف، عباس عراقچی، عبدالناصر همتی و دیگر اعضای دولت را هدف شعارها و اعتراضات خود قرار دادند. امروز نیز نیروهای مسلح کشور را مخاطب قرار دادند.
اقدامی که با واکنش‌های تندی از سوی طیف سیاسی اصولگرا همراه شده است و برخی با فرقان نامیدن آنها، خواهان برخورد قوه قضائیه شدند. روزنامه خراسان در مطلبی با اشاره به تجمع زنان کفن‌پوش مقابل ستادکل فرماندهی سپاه پاسداران، این اقدام را بی‌منطق و متعلق به دوران پس از جنگ رمضان خواند و نوشت: «قوه قضاییه در بررسی هر تخلف، باید دامنه رسیدگی را به رفتار افراد حاضر در تجمع محدود نکند. اگر شواهدی از هدایت یا استفاده ابزاری وجود دارد، سهم طراحان، سازمان‌دهندگان و پشتیبانان احتمالی هم باید روشن شود. چه کسانی این تصور را ساخته و رواج داده‌اند که دفاع از رهبری و کشور، از مسیر متهم‌کردن فرماندهان و مسئولان همان کشور می‌گذرد؟»
سلیمانی، سردبیر مشرق‌نیوز، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «این جماعت کفن‌پوش بعضاً افراد مؤمن و مخلصی هستن که برایشان خیانت «همه نظام» به رهبری و ملت و کشور [به جز یک نفر] مسجل شده؛ این انگاره، مثل یک ویروس در این ماه‌ها از سوی لیدرهای آنها در حال پخش شدن و آلوده‌کردن افراد بیشتری است؛ افرادی که دچار ضعف بنیان‌های سیاسی و معرفتی هستند، قربانی این ویروس بدبینی شده‌اند.»
طوعه؛ مطالبه‌گری در مرز تقابل با ساختار رسمی
در نهایت، آنچه در رفتار گروه طوعه بیش از هر چیز قابل تأمل است، فاصله میان ادعای انتقام و رویکردی است که در عمل دنبال می‌کند. این گروه خود را مدافع رهبری و خون‌خواه رهبر شهید معرفی می‌کند، اما با سر دادن شعار علیه مسئولان دولت و فرماندهان نظامی، به مواضعی نزدیک می‌شود که می‌تواند انسجام درونی ساختار سیاسی را تضعیف کند. این در حالی است که حفظ وحدت و انسجام، از تأکیدات صریح رهبری در مواجهه با شرایط دشوار کشور بوده است. به این ترتیب، پرسش اصلی این است که چگونه می‌توان با ادعای دفاع از رهبری و انتقام خون رهبر شهید انقلاب، رفتارهایی را توجیه کرد که در تعارض با همین تأکید بر حفظ انسجام قرار می‌گیرند؟
۳۱۲۱۵