افشای اطلاعات جدید در مورد حمله پهپادی ایران به پایگاه نظامی آمریکا در کویت
فرارو- مستند تحقیقی برنامه «۶۰ دقیقه» شبکه سیبیاس به تازگی، زوایای جدیدی از حمله پهپادی ایران به پایگاه نظامی ایالات متحده در بندر شویخا (Port Shuaiba) کشور کویت را افشا کرده است؛ حملهای که در تاریخ اول مارس ۲۰۲۶ (۱۰ اسفند ۱۴۰۴) منجر به جان باختن شش نظامی آمریکایی شد.
به نقل از فرارو گزارش سیبیاس، این تحقیق که نتیجه هشت ماه بررسی و مصاحبه با بازماندگان، خانواده قربانیان و نیروهای نظامی ایالات متحده است، تصویری متفاوت از آمادگی ارتش آمریکا در برابر تهدیدات ناشی از حملات پهپادی ایران را به نمایش میگذارد. بر طبق اطلاعات ارائه شده در این برنامه، حدود ۷۰ نظامی از یگان فرماندهی پشتیبانی ۱۰۳ ارتش آمریکا در تسهیلاتی در بندر شویخا مستقر بودند؛ مکانی که فاصلهای تقریباً ۶۵ مایلی با مرزهای ایران دارد.
هشدارهایی که نادیده گرفته شدند
استیون رامزبوتوم، سرگرد ارتش آمریکا و معاون عملیات یگان ۱۰۳ که از این حمله جان سالم به در برده، در گفتگو با نورا اودانل، خبرنگار این برنامه، اعلام کرد که استحکامات موجود در پایگاه برای مقابله با تهدیداتی نظیر انفجارهای ناشی از خودرو طراحی شده بودند و عملاً قابلیت حفاظت در برابر حملات هوایی را نداشتند.
او بیان میکند که قبل از وقوع حمله، در دو نوبت نگرانیهای خود را درباره عدم وجود تدابیر امنیتی لازم در جلسات فرماندهی مطرح کرده بود، اما جان هینسون، سرلشکر مسئول امور پشتیبانی لجستیکی سنتکام، در پاسخ به این نگرانیها گفته بود: «نیازی به نگرانی درباره ایمنی نیست.»
شش نفر از نظامیان آمریکایی نیز به برنامه ۶۰ دقیقه اشاره کردهاند که پیش از شروع درگیری، گزارشهای اطلاعاتی ایالات متحده را که بندر شویخا را به عنوان یکی از اهداف احتمالی iran قلمداد میکرد، مشاهده کرده بودند. علیرغم درخواستهایی برای رأیگیری برای استقرار سامانههای دفاعی علیه پهپادها، این تجهیزات هرگز به پایگاه ارسال نشدند.
گزارش همچنین به مشاهده پنج پهپاد چهارملخه ایرانی در آسمان این تسهیلات در شب قبل از حمله اشاره میکند؛ پهپادهایی که به احتمال زیاد مأموریت رصد و شناسایی این پایگاه را انجام میدادند.
پایگاهی با کمبود امکانات امدادرسانی
سایر بخشهای قابل توجه این گزارش به شرایط خدمات پزشکی در پایگاه مربوط میشود. تنر کارسون، یکی از دو امدادگر غیرنظامی مستقر در آنجا، اشاره کرده است که پایگاه فاقد نیروی انسانی، تجهیزات و امکانات لازم برای مدیریت یک موقعیت اضطراری با تعداد زیادی مجروحین بوده است. او اشاره کرد که تنها تجهیزات پزشکی موجود، آنچه بود که در خودرو امدادیاش نگهداری میشد.
رامزبوتوم در شکایت رسمی خود به کنگره تأکید کرد که پایگاه هیچ گونه کادر پزشکی، مرکز درمانی دائمی و امکانات ویژهای برای مقابله با حملات پهپادی نداشته و تنها یک آمبولانس در اختیار نیروها قرار داشت. او این حادثه را به عنوان یک «شکست تاکتیکی» در سطح فرماندهی ارتش ایالات متحده توصیف کرده است.
جستوجوی بیمارستان در گوگل بعد از حمله
براساس روایت بازماندگان، صبح روز حمله، پس از اعلام وضعیت عادی، نظامیان دوباره به محل کار خود بازگشتند؛ اما حدود ۳۰ دقیقه بعد، یک پهپاد ایرانی به مرکز عملیات آنها برخورد کرد. این پهپاد به بخش مرکزی ساختمانی متشکل از چند کانکس که به هم متصل شده بودند، ضربه زد و تخریب قابل توجهی را بر جای گذاشت.
بخش دیگری از این گزارش به سرنوشت نیکول آمور، گروهبان ارشد ارتش آمریکا اختصاص دارد. همسرش، جوی آمور، به برنامه ۶۰ دقیقه گفته است که نیکول در حین انتقال به یک خودروی شاسیبلند هنوز نفس میکشید. او همچنین فاش کرده که نظامیان آمریکایی برای یافتن بیمارستان و انتقال مجروحان، به جستوجوی گوگل روی آوردند.
جوی آمور معتقد است اگر برنامه مشخصی برای انتقال و درمان مجروحان وجود داشت، همسرش شانس زنده ماندن بیشتری داشت. او در این مصاحبه فرماندهی یگان را به عنوان مسئول تصمیماتی معرفی کرد که به جان باختن همسرش و دیگر نظامیان منجر شد.
خانواده قربانیان همچنان در انتظار پاسخ هستند
این گزارش همچنین به تجربیات خانوادههای سه نظامی که در این حادثه کشته شدند، از جمله همسران نیکول آمور، رابرت مارزان و نوآ تیتینز، پرداخته است. خانوادهها میگویند که با گذشت هشت ماه از این رویداد، هنوز توضیحات قانعکنندهای درباره قصورهای احتمالی و مسئولیت فرماندهان نشنیدهاند.
علاوه بر این مورد، گزارش ۶۰ دقیقه با بررسی تصاویر ماهوارهای و ویدئوهای جدید اعلام کرد که از ابتدای جنگ، حملات ایران حداقل ۳۱ پایگاه و تأسیسات نظامی ایالات متحده در هشت کشور منطقه را هدف قرار داده و به صدها ساختمان و سازه آسیب رسانده است.