ارزیابی روزنامه کیهان از اختلالات پروازی اخیر در خطوط هوایی امریکا: زیرساختهای این کشور در حال فروپاشی است
به گزارش خبرآنلاین روزنامه کیهان نوشت: امروز همزمانی جنگ پرهزینه، بهره سنگین بدهی و نیاز چندتریلیوندلاری زیرساخت، تعارض اولویتها را به مسئلهای واقعی و قابل پرسش برای شهروندان آمریکایی تبدیل کرده است. از این منظر، توقف پروازهای جمعه ذر امریکا شاید صدای «شکستن استخوانهای» یک کشور را هنوز پژواک نکرده باشد، اما صدای ورشکستگی سامانههایی را میدهد که سالهاست نهادهای خود آمریکا دربارهاش هشدار میدهند و مورد هدف قرار گرفتن این سامانهها در ۱۱ پایگاه آمریکا در منطقه زیر آتش موشکها و پهپادهای ایرانی در جنگ رمضان گواهی صادق بر این مدعاست.
اکنون پس از دو جنگ در یک سال با ایران و این میزان خسارت، مقامات آمریکایی باید به این درک رسیده باشند که معیار سنجش یک قدرت، تنها توان اعزام نیرو یا آغاز عملیات نظامی علیه کشوری نیست؛ بلکه توان نگهداری از شبکه برق، رساندن آب سالم، اداره مطمئن آسمان و پرداخت هزینه تصمیمهای یک دولت به جامعه نیز معیار دقیق سنجش قدرت یک کشور است.
هرچند جمعهشب دوباره آسمان شهرهای آمریکا به روی هواپیماها باز شد، اما همچنان این پرسش باقی مانده که آیا مقامات آمریکا که هنوز رجز جنگ میخوانند و مرتب لاف در غریبی میزنند، میتوانند با توقفی دیگر در آسمان خویش و همزمان قفل شدن سامانههای راهبری در قطار و مدیریت شهری در همه بخشها پاسخگوی شهروندان خود باشند و آیا برگرداندن به عصر حجاری که ترامپ وعده آن را به ایران داده بود، کمانه نکرده و گریبان خود آنها را نخواهد گرفت!
وقتی کشوری که ادعای رهبری جهان را دارد، حتی در اداره سادهترین امور داخلی خود یعنی «آسمان و پروازهای داخلی» فلج میشود و وزیر کابینهاش ناچار میشود به ناتوانی تکنولوژی کشور در این زمینه اعتراف کند، معنایی جز آغاز فصل جدیدی از زوال ساختاری در این کشور نیست. پیوند زدن بحرانهای فرسایش داخلی آمریکا با سیاست خارجی تهاجمی دولت ترامپ، تصویری روشن از یک تناقض بنیادین ارائه میدهد. چراکه دولت ترامپ بهجای تمرکز بر بازسازی اقتصاد بیمار، کسری بودجه سرسامآور و زیرساختهای در حال فروپاشی داخلی (از شبکههای فرسوده برق، آب و فاضلاب گرفته تا تأمین سوخت خودروی شخصی و حملونقل عمومی)، با ورود به جنگهای پرهزینه و محکومبهشکست همچون رویارویی با جمهوری اسلامی ایران، انرژی و منابع حیاتی کشور را به تاراج داده است.
وقتی آسمان آمریکا در اثر پوسیدگی روترهای دهه ۱۹۸۰ میلادی متوقف میشود، در حقیقت این صدای خرد شدن استخوانهای ساختاری امپراتوری را به نمایش میگذارد که اولویتهایش را فدای هژمونیطلبی شکستخورده کرده است. بنابراین بحران جمعهشب گذشته در فرودگاههای آمریکا را نباید صرفاً یک اختلال فنی ساده به حساب آورد؛ بلکه زنگ خطری است برای سیستمی که از درون تهی شده و چشمان خود را بر روی ویرانیهای خانه خود بسته است تا در بیرون، آتشافروزی کند.