پرونده مگااسپید و انویدیا؛ ورود مدیران به عرصه تحقیقات امنیتی
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، دیوید ریبر، رئیس بخش امنیت در شرکت انویدیا، در مردادماه سال جاری پس از چهار سال خدمت در این مقام و هفت سال همکاری با این شرکت، از سمت خود کنارهگیری کرد. او علت این تصمیم را مشکلات مربوط به سلامتی اعلام کرد و گفت که به مدت بیش از دو سال به نوعی از بیماری پارکینسون زودرس دچار شده است.
پس از جدایی ریبر، ساشا زدیلار به عنوان جانشین او منصوب شد؛ مدیری که پیش از این در شرکتهای اکسونموبیل، سیلزفورس و همچنین در شرکت امنیت سایبری ریورسینگلبز مشغول به کار بوده است.
با وجود این، زدیلار تا کنون به سوالات رسانهها در خصوص این تغییر مدیریتی و آگاهی تیم امنیت انویدیا درباره مسائل مطرح شده پاسخی نداده است. شرکت انویدیا نیز تا به امروز در این باره هیچ گونه توضیحی ارائه نکرده است.
ماجرای مگااسپید؛ پای انتقال تراشه به چین در میان است
یکی از موضوعات به بحث گذاشته شده در گزارشهای اخیر در خصوص انویدیا، ارتباط این شرکت با مگااسپید است؛ شرکتی فعال در زمینه مراکز داده که در سنگاپور حضور دارد. بازرسان آمریکایی احتمال میدهند که این شرکت در انتقال غیرقانونی تراشههای انویدیا به چین دخالت داشته باشد.
موضوع زمانی حادتر شد که شایعاتی درباره ارتباط جنسن هوانگ، مدیرعامل انویدیا، با یکی از مدیران این شرکت به گوش رسید. به دنبال آن، اخبار دیگری نیز درباره دو رابطه دیگر او با کارمندان انویدیا در رسانهها مطرح شد.
روزنامه نیویورکتایمز گزارش داده است که مشاور حقوقی ارشد انویدیا بیش از یک سال پیش در جریان تحقیقاتی که دولت آمریکا درباره پرونده مگااسپید انجام میداد، قرار گرفت. در واکنش به این مسائل، انویدیا اعلام کرده که به صورت منظم با مقامات دولتی ارتباط دارد.
چرا روابط شخصی مدیران میتواند به تهدید امنیتی تبدیل شود؟
بررسی روابط شخصی میان مدیران و کارکنان معمولاً تحت مسئولیت بخش منابع انسانی، واحدهای حقوقی و هیئتمدیره شرکتها قرار میگیرد. اما کارشناسان امنیتی بر این باورند که چنین روابطی، به ویژه اگر بهصورت پنهان باقی بمانند، میتوانند به ابزاری برای اعمال فشار از سوی سرویسهای اطلاعاتی خارجی تبدیل شوند.
نیکلاس افتیمیادس، افسر ارشد اطلاعاتی بازنشسته که سابقه آموزش بیش از هزار متخصص امنیت شرکتی را دارد، میگوید شناسایی این نوع تهدیدات کار چندان سادهای نیست. بر اساس گفتههای او، سرویسهای اطلاعاتی برای جمعآوری اطلاعات نیازی به هک سیستمها ندارند و بخش عمدهای از دادههای مورد نظر خود را از طریق گفتوگوها و تعاملات روزمره به دست میآورند.
چرا شرکتها در برابر تهدیدهای داخلی آسیبپذیرند؟
افتیمیادس یکی از دلایل اصلی این مسئله را کمبود بودجه در واحدهای امنیتی میداند. به این دلیل که این بخشها مثل بسیاری از واحدهای دیگر بهطور مستقیم درآمدزایی نمیکنند، معمولاً با محدودیتهای مالی روبهرو هستند. او همچنین خاطرنشان میکند که برخی مدیران حتی در مواجهه با درخواستهای امنیتی تأکید دارند که حاضر به صرف هزینهای بیش از حداقل الزامات قانونی نیستند.
دو کارشناس در حوزه تحقیقات شرکتی در مقالهای برای نشریه «ذا هیل» به همین موضوع اشاره کردهاند. آنها بر این باورند که بسیاری از شرکتها هنوز امنیت را بهطور عمده به مسائل مربوط به حفاظت فیزیکی و مقابله با حملات سایبری محدود میکنند و نسبت به تهدیدهای داخلی که ممکن است از طریق نفوذ سرویسهای اطلاعاتی خارجی در میان مدیران یا کارمندان به وجود بیاید، توجه چندانی ندارند.
هرچند هنوز روشن نیست که ساختار امنیتی انویدیا تا چه اندازه میتواند این خطرات را مدیریت کند. با در نظر گرفتن وسعت فعالیتهای این شرکت و شبکه گسترده شرکای تجاریاش، احتمال میرود که مسئولیت واحد امنیتی آن فراتر از وظایف متداول این واحدها باشد؛ هرچند اطلاعات دقیقی در این راستا منتشر نشده است.
هدف سرویسهای اطلاعاتی فقط سرقت فناوری نیست
افتیمیادس معتقد است که سرویسهای اطلاعاتی کشورهای رقیب، گاهی علاقهمند به اطلاعات مربوط به تصمیمگیریهای سیاسی و اقتصادی بیشتر از خود فناوری هستند. به عنوان مثال، آنها میخواهند بدانند چه کسانی متوجه تغییر قوانین صادرات فناوری میشوند یا چه افرادی مخالف این تغییرات هستند.
او همچنین اشاره میکند که مدیرانی که با چین در ارتباط هستند، معمولاً با موقعیتهای مشکوک آشنا هستند. تفاوت روشهای کنونی با دوران جنگ سرد در این است که ارتباطات موردنظر ممکن است سالها ادامه پیدا کند، نه اینکه در عرض چند هفته به نتیجه برسد.
او همچنین به ابزارهایی مثل «IMSI Catcher» اشاره میکند؛ این دستگاه با شبیهسازی یکی از دکلهای مخابراتی، تلفنهای همراه اطراف را به خود متصل میکند و قادر است برای جمعآوری اطلاعات ارتباطی به کار گیرد. با این وجود، شواهدی مبنی بر استفاده از این ابزار علیه جنسن هوانگ تاکنون گزارش نشده است.
تحقیقات ادامه دارد؛ آیا این پرونده زنگ خطر صنعت فناوری آمریکاست؟
هنوز مشخص نیست که آیا تیم امنیت انویدیا از روابط مطرحشده اطلاعاتی داشته و یا آیا قادر به شناسایی یا مدیریت خطرات ممکن بودهاند. پاسخ به چنین پرسشهایی احتمالاً با پیشرفت تحقیقات مستقل هیئتمدیره و بررسیهای فدرال آمریکا واضحتر خواهد شد.
افتیمیادس امیدوار است که این پرونده زنگ خطری جدی برای شرکتهای آمریکایی باشد. او بر این باور است که بسیاری از این شرکتها تصوری کافی از روشهای اطلاعاتی چین ندارند و برآورد میکند که خسارت ناشی از سرقت مالکیت فکری به هزاران میلیارد دلار رسیده است.
منبع: techcrunch
۲۲۷۲۲۷