بومیسازی از داخلیسازی دارای اهمیت بیشتری است/ هشدار درباره واردات اتوبوسهای برقی بدون دستورالعمل
طبق گزارش ایسنا، وحید اصفهانیان - رئیس پژوهشکده سوخت دانشگاه تهران - در نشست تخصصی درباره مزیتهای توسعه محصولات در صنعت خودرو، بیان کرد: غفلت از توسعه محصول میتواند منجر به از دست رفتن نسلهای متنوع فناوری در آینده گردد و ارتباط مؤثر با پیشرفتهای جهانی را، حتی در شرایط تحریم و محدودیت، مختل کند. لذا، توسعه محصول نهتنها نباید کماهمیت شمرده شود، بلکه ضروری است که بهطور همزمان تولید کنونی حفظ شده و سرمایهگذاری حسابشدهای بر روی فناوریهای آینده انجام گردد.
او با تأکید بر این نکته که موفقیت در توسعه محصول باید بر اساس ارزشی که به مشتری داده میشود سنجیده شود، تصریح کرد: یک محصول موفق صرفاً یک نسخه جدید نیست، بلکه باید بتواند نیازهای مشتری را به شکل بهتری تأمین کند، بهرهوری انرژی را افزایش دهد و امنیت را بالا ببرد و همچنین از کیفیت و قابلیت اطمینان بیشتری برخوردار باشد. به علاوه، ارائه ارزش اقتصادی مناسب و کاهش هزینههای نگهداری از جمله ملزومات حیاتی در فرایند توسعه محصول به حساب میآید. بنابراین، توسعه واقعی محصول باید فراتر از تغییرات ظاهری باشد و به بازنگری در ساختار و عملکرد آن منجر شود تا کیفیت بهبود یابد و هزینهها کاهش پیدا کند.
رئیس پژوهشکده سوخت دانشگاه تهران به چهار محور اصلی که آینده خودروها را شکل میدهند اشاره کرد: هوشمندسازی (با استفاده از حسگرها و سیستمهای کمکراننده)، برقیسازی (شامل باتریها و موتورهای الکتریکی)، بهرهوری و سبکسازی با مواد پیشرفته و نرمافزارهای محوری. او تأکید کرد که کشور نباید صرفاً به عنوان یک مصرفکننده فناوری شناخته شود، بلکه باید توانایی طراحی و توسعه فناوری را پرورش دهد.
اصفهانیان در ادامه هشدار داد که باید میان «داخلسازی» و «بومیسازی فناوری» تفکیک قائل شد و گفت: داخلیسازی به معنی توانایی ساخت یا مونتاژ محصولات بر اساس نقشههای از پیش تعریف شده است، در حالی که بومیسازی فناوری به معنای توانایی خلق، توسعه، تجزیه و تحلیل مستقل و ایجاد نرمافزار و سیستمهای کنترلی است. نمونه بارز این تفاوت را میتوان در کشورهایی مشاهده کرد که بعد از توقف واردات، به ناچار خودروهایی تولید کردند که فاقد امکانات ایمنی استاندارد بودند.
وی در ادامه بیان کرد: یک مدل پیشنهادی برای توسعه فناوری شامل پنج مرحله است: ساخت و مونتاژ، مهندسی معکوس، طراحی مستقل، توسعه و اعتبارسنجی و در نهایت نوآوری و توسعه نسل بعدی خودرو. این فرایند نیازمند یک اکوسیستم متشکل از مراکز یکپارچه تحقیق و توسعه، همکاری مؤثر بین دانشگاهها و صنعت، طراحی تولید پیشرفته و شرکتهای دانشبنیان است.
رئیس پژوهشکده سوخت دانشگاه تهران همچنین به موضوع واردات اتوبوسهای برقی اشاره کرد و گفت: مخالفتها در مورد واردات اتوبوس یا تاکسیهای برقی ناشی از وابستگی به پروتکلهاست. او افزود که حتی اگر اتوبوس یا خودرویی از چین وارد شود، باید پروتکل و نرمافزار در اختیار خود ما قرار بگیرد تا در صورت بروز مشکلات بهطور ناگهانی کنترل سیستم از دست نرود.
انتهای پیام