فرار قلعهنویی از تکرار شکست؛ بازگشت «آسمانی» به ذات «فوتبال ایرانی»
دومین مناظره ما در این فیفادی، از اهمیت ویژهای برای تیم ملی برخوردار بود. مواجهه با عراق همواره برای ما حائز اهمیت است و امیر نسبت به دیدار با فلسطین، تغییراتی در ترکیب ابتدایی ایجاد کرد و بهترینهای موجود در اردو را به میدان فرستاد. هنوز دقیقه اول بازی سپری نشده بود که ناهماهنگی در خط دفاعی، کار را به مشکل انداخت.
پاشنه آشیل تیم ملی در دوران سرمربیگری قلعه نویی، همواره ضعف در دفاع تیمی بوده است و در این راستا، او در سمت چپ هیچگاه تصور پشتیبانی نداشته و دائما به استفاده از آچار فرانسهای به نام علی نعمتی اقدام کرده است. با همچنان درخشش گودرزی در بازی قبلی، امیر او و صالح را در دو طرف خط دفاع قرار داد و سامان فلاح را نیز به عنوان شریک نعمتی انتخاب کرد تا شاید همتیمیهای استقلالی به هماهنگی تیم کمک کنند. اما دقیقاً از منطقه صالح (به دلیل اشتباه فردی) و به خاطر همین ناهماهنگی (اشتباه تیمی) آسیب دیدیم!
در تمامی نیمه اول، آنها در حمله و دفاع برتری عددی داشتند در حالی که ما نیازمند گل بودیم. به عنوان مثال، در دقیقه ۳۲ حسین زاده و دنیس تحت محاصره ۶ سبزپوش قرار گرفتند و همان توپ به سمت دروازه ما برگشت؛ ایمن حسین تنها با نعمتی در کورس بود و حسین علی نیز بدون مراقبت مانده بود!
با آغاز نیمه دوم، قلعه نویی دست به سه تغییر زد تا شاید با بهرهگیری از تجربه سردار آزمون و امید نورافکن در حمله و دفاع، و همچنین در نظر گرفتن علی نعمتی در سمت چپ، که پیش از جام جهانی همکاری موفقی با آریا یوسفی به عنوان وینگر داشته است، تیم ملی را نویدبخش کند. در ادامه چند جوان دیگر نیز به میدان آمدند که در میان آنها، حزباوی و صادقی نمرههای قابل قبولی دریافت کردند.
در نیمه دوم، بازیکنان تیم ملی به ویژه در یک سوم میانی، برتری محسوسی در مالکیت توپ و میدان داشتند و با پاسهای کوتاه متوالی، نمایشی دلپذیر به نمایش گذاشتند. اما در فوتبال، هدف نهایی رسیدن به گل است و هر نمایشی، هرچند زیبا، بدون این هدف منجر به ناکامی میشود! و سرانجام در ۱۵ دقیقه پایانی، وقتی بازیکنان چه به واسطه دستور امیر و چه به شکل غریزی به ذات فوتبالی خود بازگشتند، تیم ملی به نتیجه لازم دست یافت.
فوتبال ایران از آغاز بهوجود آمدنش، بازتابی از فوتبال سنتی انگلیسی بوده که بر مبنای ارسالها با پای موافق از کنارهها و استفاده از ضربات سر یا ازدحام درون محوطه شش قدم بنا شده است. با اشتباهات پیشبینیناپذیر مدافعان، به ویژه در دقایق پایانی که خستگی سبب کاهش تمرکز بازیکنان میشود، و در این مسابقه نیز هماهنگی دو عنصر دفاعی سپاهان در کنار اشتباهات حریف، به یاری تیم ملی آمد.
ارسال نورافکن با پای چپ و ضربه سر حزباوی، پس از خروج نادرست دروازهبان عراق و اشتباه بزرگتر مدافعان -که حداقل سه سفیدپوش را بدون مراقبت رها کرده بودند- به گل تساوی انجامید و اینگونه بود که امیر قلعه نویی بدون شکست از این فیفا دی بازگشت. چیزی که او در این مقطع بیشتر از هر چیز به محک بازیکنان جوان و شناسایی نیروهای جدید نیاز داشت!
در همین راستا: ویدیو| خلاصه بازی عراق ۱ - ایران ۱/ فرار از باخت با گل دقیقه ۱!