۶۰۰ پاس دادیم اما در ثانیه ۲۲ گل خوردیم؛ چرا تیم ملی خطرناک نیست؟
نقطه شروع اختلافنظر ما با امیر قلعهنویی بهوضوح در این بیانات نهفته است؛ او در کنفرانس خبری بعد از بازی با عراق اظهار میدارد: «عراق تیمی با قدرت و شایستگی است، اما ما قریب به ۶۰۰ پاس رد و بدل کردیم و ۶۰ درصد مالکیت توپ را در اختیار داشتیم. اگرچه در آغاز زود گل خوردیم، اما توانستیم به بازی برگردیم و با این جوانترها کارهای مهمی انجام دهیم.»
در واقع، ما مدعی هستیم که بر روی زمین واقع شدهایم، در حالیکه قلعهنویی بر این باور است که در فضاهای متفاوت دیگری در حال حرکت هستیم! اینجاست که تضاد نظر به بالاترین سطح خود میرسد. ما بر این اعتقادیم که تیم ملی، حتی با وجود تغییرات در ترکیب، هنوز قادر به ارائه فوتبال باکیفیت نیست، اما سرمربی با ارایه آمار از ۶۰۰ پاس و ۶۰ درصد مالکیت توپ، نظر متفاوتی دارد.
درست است که تیم ملی در زمینه پاسدهی عملکرد قابل قبولی داشته است، اما سوال این است که آیا این پاسها به تولید موقعیت گل انجامیدهاند؟ مالکیت توپ و آمار پاسها در فوتبال فقط در صورتی ارزشمند هستند که به پیشروی تیم، شکستن خطوط دفاعی حریف و قرار گرفتن مهاجمان در شرایط گلزنی منجر شوند. در دیدار با عراق، این حجم از پاسها چه نتیجهای برای فوتبال هجومی ایران به همراه داشت؟
تیم تحت هدایت قلعهنویی چقدر در تبدیل مالکیت توپ به فرصتهای گلزنی موفق بود؟ تیمی که در ثانیه ۲۲ گل دریافت کرد، با چه ساختار دفاعی وارد میدان شده بود؟ مدافعان ما تا چه اندازه به مهاجمان حریف فضا داده و در موقعیتهای خطرناک از آنها غافل میشوند؟

تعریف و تمجید از جوانان و نمایش بینقص کار تیمی، کمکی به پیشرفت فوتبال ایران نخواهد کرد. اغراق در ارائه آمار نمیتواند نقاط ضعف فنی را بپوشاند. باید بفهمیم که چرا در فاز هجومی، در برابر فلسطین و عراق نتوانستهایم عملکرد مطلوبی داشته باشیم؛ چرا حتی با ورود سردار آزمون، با وجود این، در خلق موقعیتهای جدی دچار مشکل هستیم و این تیم در مواجهه با قدرتهای فوتبال آسیا چه راهی را خواهد پیمود؟
بسیاری بر این باورند که قهرمانی با چهار امتیاز در تورنمنت بصره و برابر این حریفان، نمیتواند نشانگر درستی برای ارزیابی تیم ملی باشد (و این قهرمانی بیشتر شبیه یک شوخی است) و نباید تنها به آمار مالکیت و پاس بسنده کرد و از تحلیل فنی غافل شد. اگر مقصد تیم ملی صرفاً حضور در جام ملتها و ایفای نقش یک شرکتکننده معمولی باشد، شاید این آمارها برای دلخوشی کفایت کند؛ اما هدف ما چیزی جز قهرمانی در آسیا نیست. بنابراین، بهتر است کادرفنی بهجای توجیه عملکرد تیم با اعداد، نگاهی عمیقتر به مشکلات فنی داشته باشد.
بیشتر بخوانید: قلعهنویی: توانستیم با این جوانترها کار بزرگی انجام بدهیم