تبریک به ژنرال و تیمش به خاطر قهرمانی در تورنمنت چالشبرانگیز بصره!
به نقل از روزنامه خراسان: در نخستین دیدار برابر تیم فلسطین با رده جهانی ۹۲، به سختی و زمانی که این تیم از داشتن ۱۱ بازیکن به ۱۰ بازیکن تغییر وضعیت داد، توانستیم برنده این بازی باشیم وگرنه در شرایط برابری به هیچ وجه قادر به شکست این تیم بودیم! تصور میکردیم که علت گرهخوردگی بازی در آن دیدار به خاطر عدم اتخاذ تاکتیک مناسب از سوی قلعهنویی بوده است، اما دیروز در برابر عراق نیز به قدری سطح بازیمان پایین بود که میتوانیم از کادرفنی هر روز قدردانی کنیم که برگزاری جام ملتهای آسیا به تأخیر افتاده و قرار است سال آینده انجام شود.
متاسفانه بدتر از بازی ضعیف، وضعیت اعجابآور تمام بازیکنان بود که رکوردی منفی را برای شاگردان ژنرال رقم زد؛ سریعترین گل تاریخ تیم ملی که در ثانیه ۲۴ و برابر تیمی به ثبت رسید که به وضوح بازیکنان و مربیان آن با فوتبال ما مشکل دارند. همان کسانی که چند روز گذشته سردار و به ویژه ژنرال را به تمسخر گرفته بودند و اکنون با این پیشامد بهانهای جدید برای ادامه این تمسخر یافتهاند. ای کاش ژنرال زودتر از این بحران فرار کند و جای خود را به مربیای با تفکرات بهتر واگذار کند تا از تیشه به ریشه فوتبال ایران پرهیز شود.
بد بودن نهایتی دارد!
قلعهنویی تیم خود را با تاکتیکی جدید و تغییراتی متفاوت به میدان فرستاد. یکی از مهمترین تغییرات، حضور حسین گودرزی در ترکیب اصلی بود که به واسطه عملکرد خوبش در بازی قبلی مقابل فلسطین انتخاب شده بود. اما هنوز دو تیم به میدان نیامده بودند که با یک اشتباه بزرگ از سوی یوزها و عدم سد کردن وینگر عراقی بازی را شروع کردیم و در ثانیه ۲۴ گل دریافت کردیم، که به این ترتیب سریعترین گل خورده تاریخ تیم ملی ثبت شد. با این حال، این شوک ما را کمی به جلو سوق داد و چند موقعیت ایجاد کردیم، اما باز هم درست مانند بازی قبلی نتوانستیم از آنها بهرهبرداری مناسب داشته باشیم. دنیس خان درگاهی نیز در یک موقعیت تک به تک که به وضوح شانس خوبی برای ایران محسوب میشد، به تیرک دروازه زد؛ بازیکنی که هر بار آنقدر ضعیف بازی میکند که تعجب میکنیم چرا به تیم ملی دعوت شده، زیرا حتی ضعیفترین نسخه علیپور نیز بهتر از اوست! به طور کلی در نیمه اول، تمامی بازیکنان از جمله پیام نیازمند درون دروازه، خط دفاعی که نامشان در تاریخ فوتبال ماندگار شد، و همچنین هافبکها و مهاجمان، ضعیف بودند و این عملکرد پایین از آنها برایمان باور نکردنی بود.
از هدر دادن فرصتها تا شادی گل عجیب!
در نیمه دوم، ژنرال که احساس میکرد ممکن است بازی را ببازد، چند تغییر اساسی انجام داد که مهمترین آن ورود سردار بود که امید اصلیمان برای گلزنی به شمار میرفت، اما او نیز به قدری ضعیف بازی کرد که دلمان برای طارمی تنگ شد. اما عجیبترین اتفاق مسابقه به نام آریا یوسفی ثبت شد؛ بازیکنی که تجربه کافی دارد اما حتی نتوانست دروازه خالی را گل کند. در نیمه اول، عراقیها هر بار که کنترل توپ را به دست میگرفتند، چنان زیبایی پاسکاری میکردند که گویی با تیم محلات بازی دارند، در حالی که آنها نیز در حال تجدید نسل هستند و میانگین سنیشان حتی از ما نیز پایینتر بود. در این نیمه، نکته جالب این بود که تمامی بازیکنان ما دروازه را کج میدیدند؛ از سردار آزمون گرفته تا صالح حردانی و افشین صادقی! صالح حردانی در هر دو نیمه ضعیف بود؛ بازیکنی که در بازی مقابل فلسطین توانست گلزنی کند، در این دیدار عملکردی فاجعهآمیز را به نمایش گذاشت و جالب اینکه قلعهنویی تا دقایق پایانی نیز او را تعویض نکرد!
علی نعمتی هم گونی افتضاح برای خود به ثبت رساند؛ توپ را از مهاجم حریف گرفت و باز هم بلافاصله آن را به او بازگرداند. واقعاً باید به کادرفنی تیم ملی بابت دعوت و بازی دادن به چنین بازیکنی دست مریزاد گفت. هرچند که عراقیها در نیمه دوم گاهگاه فشار به ما وارد کردند، اما نتایج خاصی به دنبال نداشت؛ با این حال، به همریختگی خط دفاعی آنها به نفع ما بود و روی اشتباه آنها حزباوی اولین گل ایران را به ثمر رساند؛ بازیکنی که پیش از بازی مدعی شده بود که چهار سال بعد از دعوتش به تیم ملی، اکنون از تجربه کافی برخوردار است، اما در حالی که سردار و محبی توپ را به میان زمین گذاشته بودند، او همچنان در حال شادی گلش بود؛ انگار نه انگار که تساوی برابر عراق برای ما یک شکست است. البته حق دارد چرا که ایران قهرمان تورنمنت بصره را از دست عراق خارج کرد. چه چیزی بهتر از این؟! پس از این گل، ما فشار خاصی برای تغییر نتیجه ایجاد نکردیم و بازی به تساوی رسید.
همه جا از این باغ خبری به گوش میرسد!
این تساوی در شرایطی حاصل شد که ایران تا حدودی در حال تغییر نسل است و بسیاری از رسانهها از دشواری این بازی و ... سخن میگفتند. در حالی که عراق نیز بازیکنان جوانش را در میدان داشت و در واقع کار بازیکنان ما در این بازی چندان هم دشوار نبود. بنابراین ادعای سختی این بازی و محک زدن جوانان باید شامل تیمی باشد که در شرایط خوبی قرار دارد و همانند ما درگیر بازسازی نیست و مربیاش به خاطر نتایج ضعیفی که گرفته، در وضعیت ناپایداری نیست! اما نکته مهم این است که از ابتدای سال ۱۴۰۵ فقط دو پیروزی کسب کردهایم: یکی برابر گامبیا با رنک ۱۰۹ و دیگری برابر فلسطین با رنک ۹۲. ولی قلعهنویی که هر بار رکوردهای جدیدی برای تیم ملی ثبت میکند، از مسنترین ترکیب تاریخ تیم ملی گرفته تا کمترین تعداد پاس در یک نیمه در تاریخ جام جهانی، حالا سریعترین گل خورده تاریخ ایران هم در زمان سرمربیگری او به ثبت رسیده و به نظر میرسد که ژنرال علاقه خاصی به ثبت رکوردهای منفی دارد. البته شاید دلیل این عملکرد ضعیف، تنها یک روز بیشتر استراحت عراقیها بوده که قلعهنویی نیز در کنفرانس خبری پیش از بازی به آن اشاره کرده بود! در نهایت، آنچه اهمیت دارد، قهرمانی در تورنمنت سخت و طاقتفرسای بصره است که به ژنرال و کادرش تبریک میگوییم!
خدا را شکر که جام ملتها به تعویق افتاد!
در حالی که تیم ملی با تساوی برابر عراق موفق به کسب قهرمانی تورنمنت بصره شد، نمایش شاگردان قلعهنویی نگرانیهای زیادی را به همراه داشت؛ با این شرایط چه شانس بزرگی آوردیم که جام ملتهای آسیا تاخیر یافت.