با اعلام زمانبندی رقابتهای لیگ برتر برای فصل ۱۴۰۵-۱۴۰۶، فوتبال ایران عملاً به فاز جدیدی قدم خواهد گذاشت؛ اما سؤالی که بهوجود میآید این است که آیا طرفداران ایرانی نیز قرار است با این تغییرات جدید همراهی داشته باشند؟ به نظر میرسد که این امر بعید باشد.
جام جهانی ۲۰۲۶ بهحدی از نظر فنی، کیفیت و جذابیت سطح انتظارات مخاطبان را بالا برد که گذر از آن و بازگشت به لیگ داخلی آسان نخواهد بود. طرفداری که طی چند هفته، فوتبال مدرن، با سرعتهای بالا، ستارههای نامدار، تاکتیکهای متنوع و مسابقاتی با استانداردهای بینظیر را مشاهده کرده، اکنون برای سرگرمی خود با چه چیزی باید روبهرو شود؟ آیا با لیگ برتر ایران؟
مسئله تنها در مقایسه محدود نمیشود؛ چالش این است که فوتبال داخلی حتی برای رقابت با آوازهاش در گذشته نیز حرفی برای گفتن ندارد.
این بیتحرکی و کسالت در فضای نقل و انتقالات نیز بهوضوح مشهود است. بازاری که در سالهای گذشته یکی از جذابترین جنبههای فوتبال ایران محسوب میشد، اکنون برای بخش زیادی از طرفداران دیگر جذابیت سابق را ندارد. خبر تغییر کادر فنی یا انتقال بازیکن نمیتواند مانند گذشته هیجان ایجاد کند، زیرا در نهایت محصول نهایی از جذابیت چندانی برخوردار نیست.
علاوه بر این، جام جهانی ۲۰۲۶ هیچگونه دستاورد ماندگاری برای فوتبال ایران نداشت؛ نه ستارهای نو به جامعه معرفی گردید، نه بازیکنی به چهرهای جهانی تبدیل شد و نه موج جدیدی از لژیونر شدن بازیکنان راهاندازی شد.
به یاد میآوریم در سالهای دور، جام جهانی برای فوتبال ایران تنها چند مسابقه نبود. بازیکنانی در این رقابتها به چشم میآمدند، شناخته میشدند و پس از پایان آن رویداد، بازار فوتبال ایران را هم تحت تأثیر قرار میدادند. چند نفر به فوتبال اروپا میرفتند و چهرههای تازهای به منابع جدید فوتبال ایران تبدیل میشدند. حال اما چه دارایی داریم؟
دو تیم پرسپولیس و استقلال که همواره میبایست در رأس فوتبال ایران قرار داشته باشند، نهتنها در کادر مربی گری و ترکیب خود تازه و جذاب نیستند، بلکه در مواقعی مخاطبان را به همان سؤالات مکرر میاندازند: این فوتبال چه مزیتی به من میدهد؟ این پرسش ممکن است بحرانیترین چالش امروز لیگ برتر باشد.
مخاطب باید برای مشاهده، دنبال کردن و هیجانزده شدن، چیزهای جذابی داشته باشد. بایستی ستارهها را ببیند، فوتبال با کیفیت را تجربه کند، رقابتهای واقعی را دنبال نماید و احساس کند که تماشای ۹۰ دقیقه از یک مسابقه داخلی ارزشی دارد که زمان خود را صرف آن کرده است. اما زمانی که کیفیت فنی کاهش مییابد، ورزشگاهها خالی میشوند، باشگاهها با مشکلات مالی و مدیریتی مواجه هستند، وضعیت زمینهای بازی مناسب نیست و تولید ستارههای بزرگ به شدت کاهش یافته است، طبیعی است که مخاطب به دنبال سرگرمیهای دیگری برود؛ بهویژه در شرایط سخت کنونی جامعه.
فصل جدید لیگ برتر ۱۴۰۵-۱۴۰۶ قرار است شروع شود، اما فوتبال ایران برای این آغاز به یک سؤال بنیادی نیاز دارد: چه تغییراتی قرار است ایجاد شود؟
اگر لیگ برتر نتواند چیزی نو ارائه دهد، فصل جدید نه تنها به مثابه آغاز یک دوره تازه نخواهد بود، بلکه تنها ادامه مسیری خواهد بود که فوتبال ایران مدتهاست در آن گرفتار شده است؛ مسیری بیهیجان، بدون ستاره و متأسفانه بدون افق روشنی برای پیشرفت.
بیشتر بخوانید: برنامه کامل فصل بیست و ششم لیگ برتر فوتبال/ تقابل زودهنگام پرسپولیس و استقلال/ تاریخ شروع و تعطیلی یکماهه بازیها
نظرات کاربران