مهراد عباد - عضو هیئت نمایندگان اتاق تهران - در مصاحبهای با ایسنا، در خصوص عملکرد بخش تولید و تجارت در چهار ماه ابتدایی سال توضیح داد: در زمان بررسی این موضوع، کشور عملاً در وسط جنگ قرار داشت و از ابتدای سال دو مسئله جدی به طور همزمان دامنگیر بنگاهها و تولیدکنندگان شد؛ اول، موضوع نیروی انسانی بود که در یکی دو ماه ابتدایی سال، بسیاری از واحدها ناچار به کاهش تعداد نیروها شدند، با وجود اینکه برخی از بنگاهها سعی کردند با وجود تمام دشواریها، نیروهای خود را حفظ کنند. دومین مسئله، قطع اینترنت بود که به مدت معین مشکلات بسیاری برای فعالیتهای تجاری بهوجود آورد.
وی افزود: در ادامه، مشکلات مربوط به واردات و صادرات هم به این معضلات افزوده شد. بخشی از تولیدکنندگان صادرکننده هستند و با چالشهای جدی در صادرات خود مواجه گردیدند. همچنین تولیدکنندگانی که برای تأمین مواد اولیه خود به خارج وابسته بودند، با اخلالهای جدی روبهرو شدند و در چند ماه نخست سال، بسیاری از محمولهها در کشورهای مبدأ متوقف مانده بودند. حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد صادرات کشور از طریق خلیج فارس انجام میشود و در این برهه با محدودیتهای فراوان مواجه شدند. اگرچه کریدورهای جایگزین برای مقداری از این مشکلات راهحلی یافتند، اما به طور کلی، تجارت خارجی، بهویژه صادرات و واردات تولیدکنندگان با موانع جدی همراه بود.
دو معضل اصلی گریبانگیر بنگاهها شد؛ کاهش تعداد نیروها و قطعی اینترنت. به تدریج، مشکلات واردات، صادرات و کمبود نقدینگی به این چالشها افزوده شد. اگر شرایط به سوی عادیسازی روابط و تجارت بینالمللی پیش برود، انتظار میرود بهبود یافته و اوضاع بهتر شود. عضو هیئت نمایندگان اتاق تهران در ادامه بیان کرد: یکی دیگر از چالشهای اساسی، کمبود نقدینگی و سرمایه در گردش بود. با ادامه روند تورم، سرمایه در گردش شرکتها پیوسته کاهش مییابد و در مقابل، نیاز آنها به منابع مالی بیشتر میشود. متأسفانه، بانکها همکاری لازم را نداشتهاند. طرحهای مختلفی جهت حمایت از بنگاهها ارائه شد؛ از جمله طرحی که برای بنگاههای بزرگ پیش از عید پیشنهاد شده بود، اما در عمل موفقیت چندانی را به بار نیاورد. همچنین برای شرکتهای کوچک با کمتر از ۵۰ نفر، تسهیلاتی در نظر گرفته شد، اما در واقع این تسهیلات به بسیاری از واحدهایی که به آن نیاز داشتند، نرسید.
عباد در رابطه با عملکرد نهادهای اجرایی گفت: سازمان تأمین اجتماعی در این مدت نتوانست همکاری مؤثری با فعالان اقتصادی داشته باشد، در حالی که گمرک از جمله نهادهایی بود که در حمایت از تولید و تجارت، عملکرد بهتری از خود نشان داد. وزارتخانههای مختلف نیز عملکردهای متفاوتی داشتند، اما به عقیده من این دو سازمان به ترتیب از ضعیفترین و بهترین عملکردها در این برهه برخوردار بودند.
وی درباره آمارهای موجود از وضعیت تولید و تجارت اظهار داشت: برای ارزیابی دقیق این حوزه، به آمارهای معتبر و قابل اتکا نیاز داریم. شاخص مدیران خرید (شامخ) اتاق ایران موجود است، اما به نظر من جامعه آماری آن محدود است و تنها نظرات اعضا و نمایندگان اتاق بازرگانی را شامل میشود. بهتر است دامنه این نظرسنجی وسیعتر گردد، زیرا در حال حاضر تعداد مشارکتکنندگان کمتر از ۵۰۰ نفر است و حتی تعداد پاسخدهندگان نیز کاهش یافته است؛ بنابراین نمیتوان تنها به این شاخص متکی بود.
او ادامه داد: از سوی دیگر، مرکز آمار ایران نیز آمارهای دقیق و بهروزی از میزان تولید و تجارت ارائه نمیدهد یا این آمارها عمدتاً با تأخیر زیادی منتشر میشوند؛ بهگونهای که چند ماه پیش، آمار صادرات مربوط به سالهای گذشته منتشر شد. بنابراین، دادههای دقیق و بهروز در دسترس نداریم، اما بر اساس مشاهدات میدانی و وضعیت فعالان اقتصادی، میتوان گفت اوضاع چندان رضایتبخش نیست.
عضو هیئت نمایندگان اتاق تهران در خصوص افق آینده گفت: به نظر میرسد سرنوشت دو ماه پایانی تابستان به شدت تحت تأثیر روندهای دیپلماتیک قرار دارد. اگر اوضاع به سوی عادیسازی روابط پیش برود و تجارت بینالمللی کشور به وضعیت طبیعی خود بازگردد، میتوان به بهبود شرایط امیدوار بود.
وی افزود: بخش قابل توجهی از تورم موجود را میتوان ناشی از حبابها دانست و اگر وضعیت عادی گردد، احتمال میرود که بخشی از این حبابها تخلیه شوند و بازار برای مدتی کوتاه مجال تنفس یابد، اما به طور کلی، اقتصاد کشور نیاز به اصلاحات ساختاری دارد و صرفاً دستیابی به یک توافق یا قرارداد تنها میتواند بهطور مقطعی و احساساتی اوضاع را بهبود بخشد.
عباد در پایان خاطرنشان کرد: همانگونه که در سالهای گذشته سناریوهای مختلف برای اقتصاد کشور مطرح بوده است، اکنون نیز باید برای تمامی سناریوها، چه تداوم تنشها و چه برقراری صلح، بهطور جدی برنامهریزی صورت گیرد، زیرا آینده اقتصادی کشور به شدت بستگی به شرایط پیش رو و نحوه مدیریت این مسائل خواهد داشت.
انتهای پیام
نظرات کاربران