تاریخ علم نجوم به مدت طولانی به مطالعه کره ماه محدود میشد اما اختراع تلسکوپ توسط گالیله در سال ۱۶۱۰ میلادی، افقهای جدیدی را در زمینه شناسایی اقمار سیارات گشوده است. امروزه آگاهیم که در اطراف سیارات موجود در منظومه شمسی بیش از ۸۰۰ قمر با ویژگیها و اندازههای متفاوت در حال گردش میباشند.
آشنایی با غولهای دنیای قمرها
کره ماه
ماه، نزدیکترین همسایه زمین، با دایرهای بهطول تقریبی ۳۴۷۶ کیلومتر، نقشی اساسی در شکلگیری جزر و مد در اقیانوسها ایفا میکند. سفر فراموشنشدنی نیل آرمسترانگ و باز آلدرین به سطح این قمر در سال ۱۹۶۹، یک نقطه عطف تاریخی در تحقیقات فضایی به شمار میآید و همچنان بهعنوان سکویی برای ماموریتهای آینده به سمت مریخ بهشمار میآید.
آیو
آیو (Io) که یکی از قمرهای کشفشده توسط گالیله محسوب میشود، با بیش از ۴۰۰ آتشفشان فعال، رکورد دار آتشفشانیترین جرم در منظومه شمسی است. نیروی گرانشی عظیم سیاره مشتری پدیدهای به نام گرمایش جزر و مدی را در این قمر ایجاد میکند که سطح آن را به دنیایی جهنمی و سرد تبدیل نموده و دما را به منفی ۱۳۰ درجه سانتیگراد میرساند.
کالیستو
کالیستو (Callisto) با سطحی که بیش از چهار میلیارد سال قدمت دارد، بهعنوان قدیمیترین و پردهانهترین سطح شناختهشده در میان اقمار منظومه شمسی به حساب میآید. با وجود ظاهر بیروح و غبارآلود آن، محققان بر این باورند که یک اقیانوس شور در لایههای عمیقتر این قمر وجود دارد که میتواند سرنخهایی در مورد احتمالات حیات فراهم کند.
تایتان
تایتان (Titan) بهعنوان بزرگترین قمر زحل، بهدلیل جو متراکم و پر از نیتروژن خود، شباهتهایی با زمین دارد. وجود دریاچههای متان و اقیانوسهای زیرزمینی شامل آب و آمونیاک، تایتان را به یکی از نقاط اصلی برای اخترزیستشناسان جهت جستجوی نشانههای حیات تبدیل کرده است.
گانیمد
گانیمد (Ganymede) بهعنوان بزرگترین قمر در منظومه شمسی شناخته میشود و ابعاد آن حتی از سیاره عطارد نیز فراتر است. این قمر بهعنوان تنها قمر دارای میدان مغناطیسی فعال شناخته میشود و شواهد حاکی از وجود اقیانوسی بزرگ در عمق صد کیلومتری سطح آن است که حجم آب آن بیشتر از مجموع آبهای سطحی زمین میباشد.
نظرات کاربران