ـ چه وقت به پزشک مراجعه کنیم: ۱. دانه‌های پوستی هم دیده می‌شود. ۲. پوست بعد از خوردن یک دارو شروع به افتادن کرده است. ـ افتادن پوست نشانهٔ چیست: دماغتان پوست می‌اندازد، دستتان پوست می‌اندازد، پشتتان پوست می‌اندازد، ... و منظره ناخوشایندی ایجاد شده است. به‌طور کلی، افتادن پوست خود چیز مهمی نیست و خطری ندارد. غیر از آفتاب سوختگی، علل دیگر افتادن پوست عبارتند از: خشکی، تحریک با مواد شیمیائی خانگی و شوینده‌ها، و استفادهٔ زیاد از موادی مثل رتین A که داروی مورد مصرف در برطرف کردن جوش و چین و چروک است و باعث کاهش سلول‌های سطحی پوست می‌شود. ناراحتی‌های پوستی مثل اکزما یا پسوریازو هم باعث افتادن پوست می‌شوند. گاهی پوست افتادن شدید و خطرناک یک ناحیه از بدن در اثر مرگ سمی پوست است. این گرفتاری یک واکنش بسیار نادر آلرژیائی به داروهای نسبتاً شایع است مثل سولفامیدها، داروهای نقرس، یا پنی‌سیلین است و نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارد. ـ درمان افتادن پوست: پوست را نکنید. ممکن است از حالت افتادن پوست خوشتان نیاید، ولی در برابر وسوسهٔ کندن آن مقاومت کنید. کنده شدن پوست دعوت کردن عفونت‌ است. و اگر دچار یک بیماری پوستی، مثل اکزما یا پسوریاز هستید، کندن پوست بافت زیر آن را آسیب رسانده و گرفتاری را تشدید می‌کند. پوست را قیچی کنید. اگر قسمتی از پوست آویزان است، برای جلوگیری از کنده شدن قسمت چسبیده، با یک قیچی و ظریف آن را بچینید. پوست را مرطوب کنید. با استفاده از کرم‌ها یا محلول‌های مرطوب‌کننده پوست خشک و ورآمده را نرم کنید. (برای درمان اکزما و پسوزیا به بخش دانه‌های پوستی مراجعه کنید). دوش بگیرید. حمام یا دوش آب سرد به خیس خوردن و افتادن پوسته‌ها کمک می‌کند. (رجوع کنید به: پوسته شدن پوست).