گاهی اوقات والدین تصور می‌كنند كه استرس‌های درونی آنها را كودكان به هیچ وجه ندارند. اما واقعیت این است كه كودكان نیز احساسات مربوط به خود را دارند و به عبارتی مطابق با شرایط سنی‌شان از احساسات زیادی برخوردارند.
آنها هم مانند بزرگسالان استرس را احساس می‌كنند و چنانچه از نحوه برخورد با آن آگاهی كامل نداشته باشند، بدون شك دچار آسیب‌هایی خواهند شد.
كودكان با استرس‌های سالم و ناسالمی درگیر هستند. آنها از والدین خود انتظار دارند كه بدون اینكه راجع به این موضوع با آنها صحبت كنند، احساس آنها را درك و در برخورد با استرس به آنها كمك كنند.
والدین باید به كودكان خود آموزش دهند كه چگونه احساسات و عواطف خود را شناسایی و با والدین خو در میان بگذارند.
نمرات و تكالیف مدرسه ۳۶ درصد، مشكلات خانوادگی ۳۲ درصد، دوستان، همكلاسی‌ها، اذیت و آزار و مورد تمسخر واقع شدن توسط آنها ۲۱ درصد باعث ایجاد استرس در كودكان می‌شود. روش‌هایی كه كودكان برای مقابله با استرس خود به كار می‌برند شامل موارد زیر است:
▪ بازی كردن و انجام كارهای فعال (۵۲ درصد)
▪ گوش كردن به موسیقی (۴۴ درصد)
▪ تماشای تلویزیون یا پرداختن به بازی‌های كامپیوتری (۴۲ درصد)
▪ صحبت كردن با دوستان (۳۵ درصد)
▪ عده‌ای از كودكان سعی می‌كنند تا راجع به این موضوع اصلا فكر نكنند (۲۹ درصد)
▪ خوردن غذا (۲۶ درصد)
▪ خلق و خوی خود را از دست می‌دهند (۲۳ درصد)
▪ با والدین خود صحبت می‌كنند (۲۲ درصد)
▪ گریه می‌كنند (۱۱ درصد)
بیش از ۲۵ درصد كودكان مورد بررسی وقتی دچار استرس می‌شوند، برای رهایی از این حالت سرخود را با دستمالی بسته و راه می‌روند، یا سر خود را به در و دیوار می‌كوبند. این قبیل از كودكان از روش های ناسالمی مثل غذا خوردن زیاد و مخفی كردن مشكلات نیز استفاده می‌كنند. بعضی اوقات ممكن است فرزند شما دچار خشم، استرس، ناراحتی و عصبانیت شود اما نمی‌تواند این احساس را برای والدین بازگو كند و در نتیجه به یك كوه آتشفشان تبدیل می‌شود. كارشناسان به والدین توصیه می‌كنند كه با فرزندان خود صمیمی باشند و سعی كنند حتی‌الامكان زمانی را برای بودن در كنار فرزندان خود اختصاص دهند.
● توصیه به والدین:
▪ صدای خود را بالا نبرید، وقتی متوجه عصبانیت و ناراحتی فرزندتان شدید، سعی نكنید با صدای بلند از او سوال كنید و آنها را متهم جلوه دهید.
▪ به سخنان فرزند خود خوب گوش دهید. به آرامی از فرزند خود سوال كنید كه چه موضوعی باعث ناراحتی‌اش شده است. از هرگونه پیشنهاد، داوری، نصیحت و امر و نهی پرهیز كنید.
▪ احساس آنها را نامگذاری كنید. اكثر كودكان هنوز نامی برای احساسات خود ندارند. اگر فرزند شما احساس خشم و ناراحتی كرد با استفاده از كلمات به تشخیص احساس او كمك و او را در نامگذاری احساسش یاری كنید.

منبع : روزنامه تهران امروز