بالغين: يک کپسول ۲۰mg روزانه بهصورت خوراکى براى ۸ـ۴ هفته.
درمان افزايش ترشح اسيد معده:
بالغين: ۶۰mg بهصورت خوراکى يکبار در روز (حداکثر تا ۱۲۰mg در روز).
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط، اولسردئودنوم، مصرف درازمدت در رفلاکس GE. توضيحات دارو عوارض جانبي:
دستگاه عصبى مرکزي:
گوارشي: اسهال، درد شکمي، استفراغ، تهوع، يبوست، نفخ، رگورژيتاسيون اسيد، تورم شکمي، بياشتهائي، کولون تحريکپذير، کانديديازيس مري، خشکى دهان.
تنفسي: عفونتهاى تنفسى فوقاني، سرفه، خونريزى از بيني.
پوستي: راش، خشکى پوست، کهير، خارش، آلوپسي.
متابوليک: هيپوگليسمي، افزايش آنزيمهاى کبدي، افزايش وزن.
چشم، گوش، حلق و بيني: وزوز گوش، تغيير مزه.
قلبى عروقي: درد سينه، آنژين صدري، تاکيکاردي، براديکاردي، طپش قلب، ادم محيطي.
ادرارى تناسلي: عفونت مجارى ادراري، تکرر ادرار، افزايش کراتينين، پروتئين اوري، هماچوري، درد بيضه، گليکوزاوري.
خوني: پانسيتوپني، ترمبوسيتوپني، نوتروپني، لکوسيتوز، کمخوني.
متفرقه: درد پشت، تب، خستگي، بيحالي.
احتياطات: در حاملگى (در گروه C قرار دارد)، شيردهى با بچهها بااحتياط مصرف شود.
فارماکوکينتيک: جذب گوارشي: اندک (۴۰ـ۳۰% از دارو به گردش خون عمومى ميرسد). شروع اثر: ۵/۳ـ۵/۰ ساعت. اوج اثر: (مهار ترشح معده) ۵ روز. متابوليسم: کبدي. دفع: ۸۰% کليوي، ۲۰% از راه مدفوع (نيمه عمر ۵/۱ـ۵/۰ ساعت).
تداخلات داروئي: باعث افزايش سطح ديازپام، فنيتوئين و وارفارين ميشود.
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ سيستم گوارشيس: صداهاى رودهاى هر ۸ ساعت، درد و تورم شکمي، بياشتهائي.
ـ آنزيمهاى کبدي: ALT, AST, در طول درمان.
توصيهها:
ـ قبل از غذا دارو را مصرف کرده، کپسول را تماماً ببلعد، از بازکردن و جويدن آن خوددارى نمايد.
ارزيابى باليني:
پاسخدرماني: برطرف شدن درد اپيگاستر، تورم و احساس پري.
آموزش به بيمار و خانواده:
ـ گزارش کردن اسهال شديد؛ ممکن است لازم شود مصرف دارو قطع گردد.
ـ بيمار ديابتى بايد از احتمال ايجاد هيپوگليسمى آگاه باشد.
نظرات کاربران