موارد منع مصرف:
حساسيت مفرط، بچههاى زير 12 سال، سالمندان، بيمارى شديد كبدي. توضيحات دارو عوارض جانبي:
دستگاه عصبى مركزي: اضطراب، بيقراري، تشنج، از دست دادن هوشياري، خوابآلودگي، عدم آگاهى به زمان و مكان، لرز، ترمور.
قلبى عروقي: دپرسيون ميوكارد، ايست قلبي، آريتمي، براديكاردي، هيپوتانسيون، هيپرتانسيون، براديكاردى كشنده.
گوارشي: تهوع، استفراغ.
چشم، گوش، حلق و بيني: تارى ديد، وزوز گوش، تنگى مردمک.
پوستي: راش، کهير، واکنش آلرژيک، ادم، سوزش، تغيير رنگ پوست در محل تزريق، نکروز بافتي.
تنفسي: آسم وضعيتي، ايست تنفسي، آنافيلاکسي.
احتياطات: در سالمندان، آلرژى شديد داروئي، در حاملگى (گروه C) با احتياط مصرف شود.
فارماکوکينتيک: شروع اثر: ۱۷ـ۴ دقيقه (يک دقيقه براى بلوک نخاعي) مدت اثر: ۵ـ۳ ساعت (۵/۲ ـ ۵/۱ ساعت براى بلوک نخاعي) متابوليسم: کبدي. دفع: کليوى (نيمه عمر ۵/۵ ـ ۵/۱ ساعت).
تداخلات داروئي: مصرف همزمان اپينفرين، ايزوپروترنول يا ارگونوين باعث تشديد خطر هيپرتانسيون و CVA ميشود با مصرف همزمان با فنوتيازينها، TCA و MAOI سبب هيپوتانسيون يا هيپرتانسيون ميشود.
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ فشار خون، نبض و تنفس در زمان درمان.
ـ تون قلبى بچه در صورتيکه اين دارو در زمان زايمان استفاده شده باشد.
توصيهها:
ـ وسايل احياء مريض را در دسترس داشته باشيد.
ـ از مصرف محلول ضدعفونيکننده حاوى فلزات سنگين براى ضدعفونى محل تزريق خوددارى کنند زيرا باعث تحريک موضعى شديد ميشود.
ـ افزودن آدرنالين به دارو خطر جذب سيستميک را گم کرده و اثر دارو را طولانيتر ميکند.
ـ از دارو بدون مواد نگهدارنده و فقط براى بيحسى لومبار و اپيدورال استفاده کنيد.
ـ تزريق دارو به نواحى با پرفوزيون خونى ضعيف مانند انگشتان يا آلت ممکن است منجر به ايسکمى و گانگرن شود و بايد با احتياط صورت گيرد.
روش تهيه / تجويز:
ـ از محلول تازه آن استفاده کنيد، قسمتهاى بدون استفاده را دور بريزيد.
ارزيابى باليني:
پاسخ درماني: ايجاد بيحسى لازم براى کار مورد نظر.
واکنشهاى سيستميک (ناخواسته): تا ۳۰ دقيقه پس از تجويز دارو اتفاق افتاده و در کودکان و سالمندان بارزتر است.
عوارض عصبي: شامل دو مرحله تحريک عصبى (هيجان، بيقراري) و تضعيف عصبى (افت سطح هوشياري، خوابآلودگي، ايست تنفسي) است، علائم تضعيف عصبى مثل خوابآلودگى بارزتر است (مخصوصاً در کودکان و پيران).
واکنشهاى آلرژيک: راش، کهير، خارش.
وضعيتهاى قلبي: الکتروکارديوگرام براى بررسى آريتمي، نبض و فشارخون در زمان بيحسي.
درمان مصرف بيش از حد دارو: بازگذاشتن راه هوائى با دادن اکسيژن، استفاده از تنگکنندههاى عروقي، دادن مايعات بهصورت وريدي، دادن داروهاى ضدتشنج در صرع.
نظرات کاربران