بالغين: تزريق وريدى 0/5 تا 1mg/kg و حداكثر تا مقدار كلى ۵/۱ mg/kg و تكدوز داده ميشود. انفوزيون وريدى 250mg دارو با 250mL محلول مناسب داده ميشود و حداكثر تا 4mg/kg و با مقدار 1 تا 3mg/min تزريق ميشود.
ضعف CNS ناشى از مصرف دارو:
دوز اوليۀ وريدى 2mg/kg است كه 5 دقيقه بعد تكرار ميشود. و هر يك تا دو ساعت تكرار ميشود تا بيمار هوشيار شود؛ انفوزيون وريدي: دوز اوليه 2mg/kg و با مقدار 1 تا 3mg/min داده ميشود و حداكثر تا 3g/day.
بالغين: انفوزيون وريدى 1 تا 2mg/min و حداكثر 3mg/min و براى مدتى كمتر از 2 ساعت داده ميشود.
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط، اختلالات صرعي، افزايش فشارخون شديد، آسم برونشيال شديد، تنگى نفس شديد، اختلالات قلبى شديد، پنوموتوراكس، آمبولى ريه، بيمارى شديد تنفسي. توضيحات دارو عوارض جانبي:
دستگاه عصبى مركزي: تشنج (كلونوس، جنراليزه)، سردرد، بيقراري، سرگيجه، سردرگمي، كرختي، گُرگرفتگي، تعريق، علامت بنسكى دوطرفه، سفتي، افسردگي.
گوارشي: تهوع، استفراغ، اسهال، سكسكه.
ادرارى تناسلي: احتباس، بياختياري.
قلبى عروقي: درد قفسه صدري، افزايش فشار خون، تغيير در تعداد ضربان قلب، موج T کوتاه، تاکيکاردي.
پوستي: خارش، تحريک محل تزريق.
چشم، گوش، حلق و بيني: گشادى مردمک، عطسه.
تنفسي: اسپاسم حنجره، اسپاسم برونش، هيپوونتيلاسيون واجهشي، تنگينفس، سرفه.
احتياطات:
در آسم برونشيال، هيپرتيروئيدي، فئوکروموسيتوم، تاکيکاردى شديد، ديسريتمي، حاملگى (در گروه C قرار دارد)، افزايش فشارخون، شيردهي، بچهها بااحتياط مصرف شود.
فارماکوکينتيک: شروع اثر: ۴۰ـ۲۰ ثانيه. اوج اثر: ۲ـ۱ دقيقه، مدت اثر: ۱۲ـ۵ دقيقه. متابوليسم: سريع. دفع: کليوى (نيمه عمر ۴ـ۴/۲ ساعت).
تداخلات داروئي: مصرف همزمان داروهاى سمپاتوميمتيک و MAOI باعث تشديد اثر انقباض عروقى ميشوند.
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ فشار خون، تعداد ضربان قلب، رفلکسهاى تاندونى عمقي، گازهاى خون شريانى قبل از تجويز دارو و هر ۳۰ دقيقه يکبار.
ـ PCO2, PO2، اشباع O2 در زمان درمان.
توصيهها:
ـ فرم رقيقنشده يا رقيقشده با مقادير مساوى از آب مقطر تزريق ميشود؛ ميتوان ۲۵۰ mg داور را با ۲۵۰mL، دکستروزواتر، D10W رقيق نمود و پس از انفوزيون انجام شود.
ـ فرم وريدى دارو با مقدار ۳ـ۱ mg/min و براساس پاسخ تنفسى موردنظر داده ميشود، از پمپ انفوزيون استفاده شود.
ـ فقط پس از بازنگهداشتن کافى راههاى هوائى از دارو استفاده شود.
ـ پس از فراهم نمودن اکسيژن، باربيتورات وريدى و وسايل احياء از دارو استفاده شود.
روش تهيه / تجويز:
ـ براى جلوگيرى از آسپيرهشدن مواد استفراغى مريض را در وضعيت (Sims, Position) قرار دهيد.
ـ در صورت بروز عوارض جانبى انفوزيون را قطع نمائيد: فاصله دوز درمانى و سمى دارو خيلى کم است.
ارزيابى باليني:
افزايش فشار خون، آريتمي، تاکيکاردي، تنگينفس، فعاليت زياده از حد عضلات اسکلتي، که ميتوان نشانگر مقدار مصرف بيش از حد دارو باشد، و در صورت وجود اين علائم مصرف دارو را قطع کنيد.
تحريک تنفسي: افزايش تعداد تنفس، ريتم غير طبيعي.
نشت خارج عروقي: تغيير در محل تزريق هر ۴۸ ساعت يکبار.
درمان مصرف بيش از حد دارو: شستشوى معده (لاواژ)، ذغال فعال، مونيتور کردن الکتروليتها، بررسى علائم حياتي.
نظرات کاربران